A ilesia de Santa Olaria d'o Elsón (pronunciau /santo'laɾjadol'son/) ye una ilesia catolica d'Aragón que se troba en a localidat d'o Elsón, en a valle d'o Susía y en o termin municipal de l'Aínsa-Sobrarbe, en sud de a comarca de Sobrarbe, en a provincia de Uesca.
A ilesia, construida en a primera metat d'o sieglo XVI en estilo renaixentista, ye un Bien d'Intrés Cultural declarau ORDEN de 17 de abril de 2006, del Departamento de Educación, Cultura y Deporte, por la que se aprueba la relación de Castillos y su localización, considerados Bienes de Interés Cultural en virtud de lo dispuesto en la disposición adicional segunda de la Ley 3/1999, de 10 de marzo, del Patrimonio Cultural Aragonés, en o Boletín Oficial de Aragón. como enantes en fue de Monumento Nacional por o gubierno d'Espanya, dende os anyos 1970.
Recibe a denominación popular de "Seu de Sobrarbe", «Aínsa-Sobrarbe» en «Municipios», en o portal oficial de a Comarca de Sobrarbe; consultau o 5 de septiembre de 2011. «Arte del Renacimiento y barroco» en o portal TurismoSobrarbe.com; consultau o 5 de septiembre de 2011. por as suyas dimensions y monumentalidat.
Construcción A ilesia fue escomenzada en a primera metat d'o sieglo XVI por Chuan Tellet, mayestro d'obra que tamién treballó en a vecina ilesia de Santa Mª de l'Asumpción en Castillón de Sobrarbe. A conclusión de a primer fase de construcción, baixo tutela de Chuan Tellet, ye de 1546.
Una segunda tongada se fizo bella cinqüentena d'anyos mas tarde, cara ta 1596, tot construindo-se a portalada y o campanal, y ye sinyada con una inscripción en a torre por Chuan Costa. En 1601 se fa una tasación d'unas obras de consolidación feitas por Martín Torón.GARCÍA GUATAS, Manuel. (dir.). Inventario artístico de la provincia de Huesca: Partido judicial de Boltaña. Madrit: Ministerio de Cultura, 1992.
O coro y as pinturas interiors de a ilesia se fizon en 1721, anque buena cosa de as tallas que i heba (a mayoría, d'o sieglo XVIII) se cacegón en a Guerra Civil Espanyola.
Arquitectura A ilesia ye robusta y con a nau altera, compacta, y con un abside poligonal. Se considera que ye una construcción d'estilo transicional, escomenzada en a transición de o gotico tardano aragonés «Iglesia de Santa Eulalia de Olsón» en o Diario del Alto Aragón de 04/10/2009; consultau o 5 de septiembre de 2011. a o renaixentismo, con elementos clarament barrocos neoclasicistas adhibidos dimpués, como son a portalada y a torre de o campanal.
A nau se refirma sobre una vuelta estrelada. A portalada tiene terceletes, y a sacristía, que ye adosada por o costau sud de o presbiterio, tiene una vuelta de canyón.
Tiene, y historicament en teneba mas, una gran riqueza escultorica en l'interior. O pulpito se crei que ye de a mesma epoca en a que se fizo o coro (s. XVIII) y tamién resulta destacau.
O campanal se composa de tres cuerpos en altaria: o de debaixo ye quadrangular, y os dos d'alto tienen a planta octogonal, con garitons a costau y costau visibles en o segmento meyo, que sirven ta dar-le espacio a la escalera que a torre tiene en l'interior.
Imáchens
Se veiga tamién Ilesia de Santa María de l'Asumpción de Castillón de Sobrarbe. Gotico tardano. Gotico aragonés. Castiello d'o Elsón. O Elsón (municipio). Mondot. Chabierre d'o Elsón.
Referencias
Vinclos externos
Categoría:Biens d'Intrés Cultural de Sobrarbe Ilesia de Santa Olaria d'o Elsón Olaria d'o Elsón Olaria d'o Elsón Olaria d'o Elsón Olaria d'o Elsón Olaria d'o Elsón Elsón Olaria d'o Elsón