Annelies Marie Frank, conoixida en aragonés como Ana Frank (Frankfurt d'o Main, 12 de chunio de 1929 - Bergen-Belsen, c. febrero u marzo de 1945)«Memoriales históricos de los campos de concentración (Ana Frank)»«Epílogo»El diario de Ana Frank. Crissmar. p. 189.«Anne Frank’s last months; New research sheds new light on Anne Frank’s last months»(en inglés).Una investigación realizada por Anne Frank House en 2015 reveló que Frank podría haber fallecido en febrero de 1945 y no en marzo como asumieron las autoridades neerlandesas durante mucho tiempo estió una nina alemana con ascendencia chudieva, mundialment conoixida gracias a o Diario d'Ana Frank, a edición d'o suyo diario intimo, a on deixó constancia d'os cuasi dos anyos y meyo que pasó amagando-se, con a suya familia y cuatre personas mas, d'os nazis en Ámsterdam (Países Baixos) entre a Segunda Guerra Mundial. A suya familia estió capturada y levada a distintos campos de concentración alemans.
O solo sobrevivient d'os ueito amagaus estió Otto Frank, su pai. Ninvioron a Ana enta o campo de concentración nazi d'Auschwitz o 2 de setiembre de 1944 y, mas tarde, a o campo de concentración de Bergen-Belsen, a on murió de tifus arredol de mediados de febrero de 1945, uns dos meses antes que estase liberau.«Encuentran canicas de Ana Frank» En 1947, tasament dos anyos dimpués de rematada a guerra, Otto publicó o diario baixo o titol A casa de dezaga (en neerlandés, Het Achterhuis).
Biografía Annelies Marie Frank naixió de Fráncfurt d'o Meno (Hesse, Alemanya), y estió a segunda filla d'Otto Heinrich Frank (12 de mayo de 1889-19 d'agosto de 1980) y a suya muller, Edith Hollander (16 de chinero de 1900-6 de chinero de 1945), una familia de chudieus alemans, que su pai, Otto, heba participau como Tenient de l'Exercito Alemán en a Primera Guerra Mundial. Teneba una chirmana mayor, Margot (16 de febrero de 1926-9 de marzo de 1945). De conchunta con a suya familia, habió de mudar-se a la ciudat d'Ámsterdam , fuyindo d'os nazis. Allí os suyos pais le regaloron un diario en complir os trece anyos. Muit poco dimpués, a suya familia habió d'amagar-se en un amagatón, l'Achterhuis u "Annexo secreto", como que lo clamó en o suyo diario, situau en un viello edificio en o Prinsengracht, una canal en o costau occidental d'Ámsterdam, y que a suya puerta yera amagada dimpués d'un aparador. Allí vivioron entre a ocupación alemana, dende o 9 de chulio de 1942 dica o 4 d'agosto de 1944.
En o esconderite i heba ueito personas: su pais, Otto y Edith Frank; ella y a suya chirmana mayor Margot; Friz Pfeffer, un dentista chudieu (a o que Ana dio o nombre d'Albert Dussel en o suyo Diario), y a familia van Pels (identificada como que van Daan en o Diario), formada por Hermann y Auguste van Pels y o fillo de toz dos, Peter. Entre aquels anyos, Ana escribió o suyo Diario, en o cual describiba o suyo espanto a vivir amagada entre anyos, os suyos naixients sentimientos por Peter, os conflictos con os suyos pais, y a suya vocación d'escritora. Pocos meses antes d'estar descubiertos, empecipió a rescribir o suyo Diario con a ideya de publicar-lo dimpués d'a guerra.
Ana, a suya familia y acompanyants fuoron arrestaus por a Grüne Polizei o 4 d'agosto de 1944 y un mes dimpués, o 2 de setiembre, toda a familia estió tresladada en tren de Westerbork (campo de concentración en o nord-este d'os Países Baixos) enta o Campo de concentración d'Auschwitz, viache que les levó tres días. Entremistanto, Miep Gies y Bep Voskuijl, dos d'as personas que los protechioron mientres estioron amagaus, troboron y alzoron o Diario y atros papers d'Ana.
Dende la suyo captura, se creyió que a familia estió delatada por un colaborador d'a Gestapo; manimenos, i hai investigacions que afirman que o escubrimiento d'os ocupantes se levó a cabo de traza casual, ya que os achents d'a SS yeran investigando delitos d'emplego ilegal en l'edificio, y que a persecución de chudieus no yera o suyo obchectivo.«Ana Frank pudo haber sido descubierta por casualidad: estudio»
Ana, Margot y Edith Frank, a familia van Pels y Fritz Pfeffer no sobrevivioron a os campos de concentración nazis (encara que Peter van Pelsmurió entre las marchas entre campos de concentración). Margot y Ana pasoron un mes en Auschwitz II-Birkenau y dimpués estioron ninviadas a Bergen-Belsen, a on murioron de tifus en marzo de 1945, poco antes d'a liberación. Solament Otto aconsiguió salir de l'Holocausto con vida. Miep le dio o diario, que editaría con a finalidat de publicar-lo con o titol Diario d'Ana Frank, que ha estau ya impreso en 70 idiomas.
O Memorial en honor a Ana y Margot Frank ye ubicau en o puesto a on yera a fuesa comuna correspondient a la barraca a on murioron en o campo de concentración de Bergen-Belsen.
Periodo resinyau en o diario Antes d'amagar-se En complir trece anyos, o 12 de chunio de 1942, Ana recibió un chicot cuaderno o cual heba sinyalau a o suyo pai en una vitrina uns días dinantes. Si bien se tracta d'un libro d'autografos , empastado en tela a cuadros royo y negro, con una chicota zarralla en o frent, Ana ya heba decidiu que lo utilizaría como diario. Empecipió a escribir en él cuasi immediatament, describindo-se a él mesma y a la suya familia, asinas como a suya vida diaria en casa y en o colechio. A falta d'una «amiga de l'alma», seguntes Ana, le escribiba a o suyo diario como si estase endrezando-se a una amiga. Clamaba Kitty a o suyo diario y usaba «Quiesta Kitty» como formula introductoria en alusión directa a Kathe Zgyedie, una companyera d'estudios a qui clamaban afectuosament Kitty. Escribió en forma de cartas sobre os suyos resultaus en clase, os suyos amigos, mocez con os cuals simpatizaba y os puestos que preferiba visitar en o suyo vecindario. Si bien istos primers escritos en o suyo diario amuestran que a suya vida yera en muitas formas a vida tipica d'una escolar, tamién resinya os cambios que se van implantando dende a ocupación alemana. Cualques referencias pareixen casuals y sin gran énfasis; manimenos, en cualques partes describe con mayor detalle a opresión que cada día va en augmento. Escribió sobre as estrelas que toz os chudieus yeran obligaus a portiar en publico, y tamién enumeró cualques d'as restriccions y persecucions imposadas en a vida cutiana d'a población chudieva d'Ámsterdam.
O 5 de chulio de 1942, Margot Frank recibió un aviso ordenando-le presentar-se pa la suya deportación a un campo de treballo. Ana fuo alavez informada d'un plan que Otto heba preparau con os suyos emplegaus de mayor confianza, y que ya conoixeban Edith y Margot dende feba pocos días. A familia s'amagaría en cuartos camuflaus en as instalacions d'a empresa en Prinsengracht, una carrera a o canto d'un d'as canals d'Ámsterdam.
Vida en l'achterhuis u «annexo» O 9 de chulio de 1942, a familia se mudó a o esconderite preparau y o suyo antigo apartamento estió deixau en desorden pa fer pensar que heba estau abandonau de traza subita. Otto Frank deixó una nota d'a cual se podeba deducir que heban aconseguiu escapar enta Suiza . Como que os chudieus no podeban utilizar los transportes publicos habioron de caminar cuantos kilometros dende a suya casa dica o cubillar, portiando cadagún todas as vestimentas que podioron, dau que no podeban correr o risgo d'estar vistos con equipajes. L'achterhuis (en neerlandés fuyiz significa 'casa' y achter, 'dezaga' u 'dezaga'), yera un espacio de tres pisos en a parte posterior de l'edificio con acceso a un patio dezaga d'as usinas d'Opekta. En o primer livel i heba dos chicotas cambras, con un fico en augua adchunto sobre o cual se trobaba una gran cambra, con unatra mas chicota adosada. Dende ixa cambra mas chicota se puyaba enta l'ático . A puerta de l'achterhuis quedó disimulada dimpués d'un aparador pa que no le la podese veyer. Ana se referiría mas tarde a iste espacio como l'annexo secreto. L'edificio prencipal, situau a una mazana de Westerkerk, yera un edificio banal, tipico d'os vicos d'o ueste d'Ámsterdam.
Víctor Kugler (en edicions antigas nombrau como que Kraler), Johannes Kleiman (Koophuis), Miep Giesy Elisabeth ''Bep'' Voskuijl yeran os solos emplegaus que sabeban d'o esconderite y, de conchunta con Jan, o esposo de Gies y Johannes Hendrik Voskuijl, pai de Bep Voskuijl, yeran qui aduyaban a os Frank a sobrevivir entre o suyo confinamiento. Éls yeran o solo contacto entre l'exterior y os ocupantes d'a casa, y los manteneban informaus d'as noticias de guerra y d'os eventos politicos. Yeran tamién os furnidors de tot lo necesario pa la seguranza y supervivencia d'a familia; o fornimiento de minchada resultaba cada vegada mas dificil a medida que o tiempo transcorreba. Ana escribió sobre a dedicación y sobre os esfuerzos pa devantar-les l'ánimo entre os momentos mas periglosos. Toz yeran conscients que dar cubillar a chudieus se penaba en aquel momento con a muerte .
A zaguers de chulio, se les unió a familia Van Pels (Van Daan): Hermann, Auguste, y Peter de 16 anyos, y mas tarde, en noviembre, plegó Friz Pfeffer (Albert Dussel), dentista y amigo d'a familia. Ana escribió sobre lo bueno que yera tener atras personas con qui charrar, pero as tensions rapidament se presentoron en iste grupo de personas que heban de convivir confinaus en iste esconderite. Dimpués de compartir a suya cambra con Pfeffer, Ana remató por considerar-lo insuportable, y se pelió con Auguste van Pels, a qui consideraba difuera d'os suyos cabals. A suya relación con a suya mai se fació dificil tamién y Ana escribió que sentiba tener poco en comuna con ella por estar a suya mai masiau abstraita. Cualques vegadas discutió con Margot, y escribió sobre un lazo inasperau que s'heba desarrollau entre ellas, encara que a qui se sentiba mas cercana yera a su pai. Tiempo mas tarde, tamién prencipió a apreciar a gentileza de Peter van Pels, y dica plegoron a tener sentimientos romanticos.
Ana pasaba a mayor parte d'o suyo tiempo leyendo y estudiando, a o mesmo tiempo que continaba escribindo en o suyo diario. Amás de narrar os eventos transcorrius, Ana escribiba sobre os suyos sentimientos, creyencias y ambicions, temas d'os cuals no charraba con os de demás. En sentir-se mas segura sobre a suya forma d'escribir, a o mesmo tiempo que creixeba y maduraba, escribiba sobre temas mas abstractos, como que as suyas creyencias en Dios, u sobre cómo definiba ella a naturaleza humana. Escribió regularment dica a suya anotación final, l'1 d'agosto de 1944.
Arresto y muerte O maitín d'o 4 d'agosto de 1944 a Grüne Polizei (u Gestapo) asaltó l'achterhuis . Orichinalment se creyió que un informador d'a Gestapo dio aviso sobre o esconderite, pero investigacions recients mencionan que ye posible que o descubirimiento s'haiga dau de traza casual. Conduciu por o sargento d'o Cuerpo de Protección (SS) Karl Silberbauer d'a Sección IVB4 d'o Servicio de Seguranza (SD), o grupo contaba con a lo menos tres miembros d'a Policía de Seguranza. Os inquilinos estioron introducius en cambions y tresladaus pa sozmeter-los a interrogatorio. Victor Kugler y Johannes Kleiman estioron engarcholaus, pero a Miep Gies y Bep Voskuijl les permitioron marchar-se. Mas tarde tornarían a l'achterhuis , a on troboron as anotacions d'Ana desparramadas por o goso. Las replegoron, asinas como cuantos discos de fotos d'a familia, y Gies se proposó tornar a Ana cuan a guerra hese rematau.