thumb|Bandera del arguyu bisexual. La bisexualidá definióse como l'atraición romántica, sexual o emocional pa col mesmu xéneru y l'opuestu.
El términu bisexualidá utilízase principalmente nel contestu de l'atraición humana pa denotar sentimientos románticos o sexuales pa col to mesmu xéneru y los demás. y el conceutu ye una de les trés clasificaciones principales de la orientación sexual xunto cola heterosexualidá y la homosexualidá, les que son parte del continuu homosexual-heterosexual. Tamién ye común que persones con una preferencia marcada, pero non esclusiva, escontra unu sobre otru tamién s'identifiquen a sigo mesmos como bisexuales.
La bisexualidá reparóse tantu en diverses sociedaes humanes como nel reinu animal a lo llargo del rexistru históricu. El términu bisexualidá, sicasí, como heterosexualidá y homosexualidá, fueron acuñaos nel sieglu XIX.
Definiciones
Orientación, identidá y comportamientu sexuales
La bisexualidá ye l'atraición romántica o sexual escontra dos xéneros (home y muyer) y tamién los demás xéneros, como son los non-binarios. L'Asociación de Psicoloxía d'Estaos Xuníos declara que la orientación sexual allugar a lo llargo d'un continuu. N'otres pallabres, daquién nun tien que ser puramente homosexual o heterosexual, pero puede sentir distintos graos de dambos. La orientación sexual desenvolver a lo llargo de la vida personal, persones distintes danse cuenta en distintos momentos de la so vida que son heterosexuales, bisexuales, homosexuales, etc.
L'atraición, el comportamientu y la identidá sexuales pueden ser incongruentes, una y bones l'atraición o conducta sexual nun se correspuende necesariamente cola identidá. Dellos individuos identifíquense como heterosexuales, homosexuales, bisexuales... ensin tener nenguna esperiencia sexual. Otros tuvieron esperiencies homosexuales, pero nun se consideren gais, lesbianes, bisexuales... De la mesma, persones que s'identifiquen como homosexuales dacuando pueden rellacionase sexualmente con miembros del sexu opuesto, pero nun s'identifiquen como bisexuales. Los términos queer, polisexual, heteroflexible, homoflexible, homes que tienen sexu con homes y muyeres que tienen sexu con muyeres tamién pueden usase pa describir la identidá sexual o pa identificar el comportamientu sexual.
L'activista bisexual Robyn Ochs define la bisexualidá como "el potencial de sentir atraición —de forma romántica o sexual— por xente de más d'un sexu o xéneru, non necesariamente coles mesmes, non necesariamente na mesma forma y non necesariamente nel mesmu grau".
Acordies con Rosario, Schrimshaw, Hunter, Braun (2006):... el desarrollu de la identidá sexual lesbia, gai o bisexual (LGB) ye un procesu complexu y de cutiu difícil. A diferencia d'otros grupos minoritarios (por casu, les minoríes étnicu y racial), la mayoría de los individuos LGBT nun son criaes nuna comunidá con persones similares de les que puedan aprender sobre la so identidá, que refuercen y sofiten esa identidá. Más bien, les persones LGBT de cutiu crecen en comunidaes que son inorantes o abiertamente contraries escontra la homosexualidá.
Tamién s'estudió la bisexualidá como una identidá transitoria. Nun estudiu llonxitudinal sobre'l desarrollu de la identidá sexual ente moces lesbianes, gais y bisexuales (LGB) de Rosario et al. axustaron que: "Atopamos prueba de consistencia considerable y cambéu na identidá sexual LGB a lo llargo del tiempu". Los mozos que s'identificaren como gai/lesbiana o bisexual antes d'un puntu de referencia, identificáronse gai/lesbiana aproximadamente tres veces más que bisexual n'evaluaciones posteriores. De los mozos que s'identificaren solo como bisexuales n'evaluaciones anteriores, el 60-70 % siguió identificándose d'esta miente, ente qu'aprosimao el 30-40 % asumió una identidá gai/lesbiana col tiempu. Rosario et al. suxeren que "anque hubo mozos que consistentemente se autoidentificaban como bisexuales al traviés del estudiu, pa otros mozos una identidá bisexual sirvió como una identidá de transición pa una identidá gai/lesbiana posterior". En contraste, un estudiu llonxitudinal realizáu por Lisa M. Diamond, que siguía a muyeres que s'identificaben como lesbianes, bisexuales o ensin etiqueta, atopó que "yeren más les muyeres qu'adoptaron una identidá bisexual/ensin etiqueta qu'aquelles que les abandonaron" nun periodu de 10 años. L'estudiu tamién atopó que les "muyeres bisexuales/ensin etiqueta teníen una distribución xeneral estable d'atraiciones del mesmu sexu otro sexu". Diamond estudió igualmente la bisexualidá masculina nuna investigación por encuesta. Notó que "cuasi la mesma cantidá d'homes camudaron en dalgún puntu una identidá gai a una bisexual, queer o ensin etiqueta que los que camudaron d'una identidá bisexual a un gai".
Exactitú na identidá Al igual qu'otres persones LGBT, los bisexuales de cutiu enfréntense cola discriminación. Esta discriminación suelse confundir con aquella asociada cola homofobia; en realidá, la xente bisexual enfrentar a violencies específiques alredor de la pallabra bisexual y de la mesma identidá bisexual. La creencia de que la bisexualidá nun esiste ta bien xeneralizada y vien de dos puntos de vista. Nel puntu de vista heterosexista, onde se supón que les persones son atraíes puramente pol sexu opuestu y considérase que tan solo la heterosexualidá realmente esiste. Na perspeutiva monosexista, créese qu'una persona nun puede ser bisexual nun siendo que tea igualmente atraida sexualmente por dambos sexos. Dende esti puntu de vista la xente ye o bien totalmente homosexual (gai/lesbiana) o puramente heterosexual; l'homosexual de clóset desea aparentar ser heterosexualMichael Musto, 7 d'abril de 2009. Ever Meet a Real Bisexual?, The Village Voice o hai heterosexuales qu'esperimenten cola so sexualidá. Otra forma de refuga escontra la bisexualidá ye la creación de la orientación sexual llamada "pansexualidá", una y bones dambes tienen el mesmu significáu, pero esta afirma que la bisexualidá nun almite a persones tresxéneru y xéneru non-binariu, afirmación totalmente falsa. Tamién esisten otres orientaciones sexuales lliberales, como la " heteroflexibilidad" o "demisexualidá" son formes d'evitar la bisexualidá.
La creencia de que daquién nun puede ser bisexual, a menos de que tea igualmente atraíu a dambos sexos, ye una afirmación que ye aldericada por dellos investigadores, quien afirmen que la bisexualidá ―como la sexualidá polo xeneral débese entender como un continuu homosexual-heterosexual. En 2005, los investigadores Gerulf Rieger, Meredith L. Chivers y J. Michael Bailey usaron la pletismografía peneana pa midir la escitación d'homes bisexuales a la pornografía qu'arreya solo a los homes y la pornografía qu'arreya solo a muyeres. Los participantes fueron reclutados al traviés d'anuncios en revistes empobinaes a gais y periódicos alternativos. Atoparon que los homes bisexuales autoidentificados amosaben patrones d'escitación xenital similar a homes homosexuales y heterosexuales. Los autores concluyeron que "en términos de comportamientu ya identidá, esisten claramente homes bisexuales, pero que la bisexualidá masculina nun demostrara esistir con al respective de la escitación o a l'atraición". L'afirmación de Bailey de que "pa los homes la escitación ye igual a la orientación" foi criticada pol Fairness and Accuracy in Reporting (FAIR) como una simplificación que se niega a tomar en cuenta'l comportamientu y la autoidentificación. Amás dellos investigadores sostienen que la téunica utilizada nel estudiu pa midir la escitación xenital ye demasiáu cruda pa captar tou lo que constitúi l'atraición sexual en tola so fondura (sensaciones erótiques, ciñu, almiración). El grupu National Gay and Lesbian Task Force llamó al estudiu y la cobertoria que dio The New York Times deficiente y bifobico.
L'Institutu d'Estaos Xuníos de la Bisexualidá declaró que l'estudiu de Bailey foi mal interpretáu y mal informáu tantu por The New York Times como polos sos críticos. En 2011, Bailey y otros investigadores atoparon que, ente los homes con un historial de delles rellaciones románticu y sexual con miembros de dambos sexos, presentábense indistintamente altos niveles d'escitación sexual en respuesta a les imáxenes sexuales masculines y femenines. Los suxetos fueron reclutados d'un grupu na páxina de Craigslist, onde homes busquen la intimidá con dambos miembros d'una pareya heterosexual. Los autores señalaron qu'esti cambéu na estratexa de reclutamiento foi una diferencia importante, pero qu'esta nun podía ser una muestra representativa d'homes bisexuales. Estos llegaron a la conclusión de que "sí esisten homes autoidentificados como bisexuales con patrones d'escitación bisexuales", pero nun pudieron identificar si esti patrón dar na mayoría de los homes bisexuales.
Escala Kinsey
La escala Kinsey usar pa describir la esperiencia sexual d'una persona o la so respuesta nun determináu momentu. Va dende 0, lo que significa puramente heterosexual, a 6, esto ye, puramente homosexual.Kinseys hetero homo rating scale Recuperáu'l 7 d'abril 2011. Les persones que s'alluguen del 2 al 4 de normal considérase-yos bisexuales; en munchos casos nun son totalmente un estremu o l'otru.Szymanski, Mike. "Moving Closer to the Middle: Kinsey the Movie, and Its Rocky Road to Bisexual Acceptance." Journal of Bisexuality 8.3 (2008): 287-308. Print. En principiu, les persones que s'alluguen en cualquier llugar de 1 a 5 podríen considerase bisexuales. Esti tipu d'analís de la sexualidá presenta la bisexualidá como un puntu mediu ente heterosexualidá y homosexualidá y non como una orientación por si mesma.
Reportes
El trabayu d'Alfred Kinsey Sexual behavior in the human male en 1948 atopó que "el 46 % de la población masculina participara en práutiques tanto heterosexuales como homosexuales, o qu'había 'reaccionáu' a persones de dambos sexos, nel intre de la so vida".Resume de la investigación del Institutu Kinsey. Al mesmu Kinsey disgustába-y l'usu del términu bisexual pa describir a persones que participaben n'actividaes sexuales con homes y muyeres, prefiriendo usar bisexual nel so sentíu puramente biolóxicu (‘hermafrodita'), declarando que, «hasta que se demuestre [que] la preferencia sexual d'un individuu depende de que na so anatomía esistan estructures femenines y masculines, o que tengan capacidaes fisiolóxiques masculines y femenines, ye llamentable llamar bisexuales a esti tipu de persones».Kinsey, A. C.; Pomeroy, W. B.; y Martin, C. Y. (1948): Sexual behavior in the human male (páx. 657). Filadelfia: W. B. Saunders, 1948.
The Janus report on sexual behavior (‘informe de Janus sobre'l comportamientu sexual'), publicáu en 1993, atopó que'l 5 % de los homes y el 3 % de les muyeres considerar a sí mesmos bisexuales y que'l 4 % de los homes y el 2 % de les muyeres considerábense homosexuales.
Una encuesta realizada en 2002 nos Estaos Xuníos pel Centru Nacional d'Estadístiques de la Salú atopó que'l 1,8 % de los homes na edá de 18 a 44 años considerábense bisexuales, el 2,3 % homosexuales y el 3,9 % como "otra cosa". El mesmu estudiu atopó que'l 2,8 % de les muyeres ente los 18 a 44 años considerábense bisexuales, el 1,3 % como homosexuales y el 3,8 % como "otra cosa".
En 2007, un artículu na seición "Salú" del The New York Times afirmó que «el 1,5 % de les muyeres d'Estaos Xuníos y el 1,7 % de los homes d'Estaos Xuníos identifíquense como bisexuales». Tamién en 2007 informóse que'l 14,4 % de nueves muyeres d'Estaos Xuníos identificáronse como "non puramente heterosexual", col 5,6% de los homes que s'identificaron como homosexuales o bisexuales.
Un estudiu na revista Biological Psychology en 2011 informó qu'había homes que s'identificaben como bisexuales y que yeren escitaos por homes y muyeres.