Atlanta Hawks ye un equipu de baloncestu de la NBA con sede na ciudá d'Atlanta, Georgia.
L'equipu fundóse en 1946 como Tri-Cities Blackhawks na zona del ríu Mississippi. En treslladándose a Milwaukee, Wisconsin, en 1951, la franquicia foi renomada como Milwaukee Hawks. Antes de la temporada 1955-56, los Hawks camudar a St. Louis, Missouri, pasando na ciudá trece temporaes y ganando el campeonatu de 1958, l'únicu na historia de la franquicia. Finalmente, en 1968 mover a Atlanta, Georgia. Ente los títulos destaquen, aparte del campeonatu de la NBA, 4 títulos de conferencia y 14 de división. Los Hawks xueguen los sos partíos como locales nel Philips Arena.
Pabellones Wharton Field House 1946-1951 Milwaukee Arena 1951-1955 Kiel Auditorium 1955-1968 (dacuando xugó nel St. Louis Arena) Alexander Memorial Coliseum 1968-1972 y 1997-1999 Omni Coliseum 1972-1997 Georgia Dome 1997-1999 Philips Arena 1999-presente
Historia
Tri-Cities y Milwaukee (1949-1955) thumb|240px|El Milwaukee Arena (güei, US Cellular Arena), sede de los Hawks ente 1951 y 1955. La franquicia formar en 1946 col nome de Tri-Cities Blackhawks (darréu nomada como Tri-City native Black Hawk) dientro de la National Basketball League; emplazada nun área tripartita perteneciente a Moline y Rock Island, d'Illinois, y a Davenport, d'Iowa (l'actual Quad Cities). Los Black Hawks fueron nomáu asina pola Guerra de Black Hawk, llibrada la mayor parte n'Illinois. Otres fontes afirmen qu'empezó na temporada 1946-47 de la NBL como Buffalo Bisons y qu'al poco tiempu foi treslladada a Tri-Cities. Tres la fusión de la NBL y la BAA, que dio orixe a la NBA actual, los Blackhawks algamaron la postemporada nel añu inaugural de la flamante categoría, sol mandu de Red Auerbach, que sustituyó yá empecipiada la temporada a Roger Potter, consiguiendo 28 victories y 29 derrotes. Nos playoffs cayeríen en primer ronda ante Anderson Packers.NBA.com Hawks history:1949-51: Tri-Cities Joins The NBA, consultáu xunu de 2008 Sicasí, la siguiente campaña, dempués d'escoyer a Bob Cousy nel Draft y cometer l'error de dexar los sos derechos a Chicago Stags (quién más tarde pasaríen los derechos de Cousy nun draft atípicu a los Boston Celtics depués de la so desapaición), nun se clasificaron a los Playoffs.
En 1951, la franquicia reasitiar en Milwaukee, Wisconsin, onde-yos esperaba un nuevu pabellón pa 10 000 espectadores, el Milwaukee Arena, y tomó el nome de "Hawks". Na so primer temporada cola nueva denominación, namái unu de los sos xugadores apaeció ente los meyores de la lliga, el ala-pivot Mel Hutchins, qu'empató como segundu meyor reboteador con Larry Foust, de Fort Wayne Pistons.basketball-reference.com 1951-52 NBA Season Summary, consultáu xunu de 2008 Acabaron postreros de la lliga, con un balance de 17 victories y 49 derrotes, pero'l públicu nun-yos dio'l llombu, esperando l'ameyoramientu del xuegu del so equipu.NBA.com 1951-55: Hawks Take Act To The Big City, consultáu xunu de 2008 Mientres el Draft de 1953, escoyeron a Bob Pettit, un futuru MVP de la NBA,basketball-reference.com 1954 NBA Draft, consultáu xunu de 2008 que realizó una espectacular temporada como novatu, permediando 20,4 puntos per partíu, el cuartu de tola lliga, y siendo escoyíu Rookie del Añu. Milwaukee ameyoró un pocu, pero volvieron terminar postreros de la lliga, con 26 victories y 46 derrotes.
La era de St. Louis (1955-1968)
Los aficionaos deportivos de la ciudá, viendo un equipu perdedor, camudaron les sos aficiones pol béisbol, pasando a sofitar masivamente a los Milwaukee Braves (otru equipu que curiosamente acabaría xugando n'Atlanta).NBA.com 1955-56: So Long Milwaukee, Hello St. Louis, consultáu xunu de 2008 Nel añu 1955 camudáronse nuevamente, esta vegada a St. Louis, Missouri. Pettit empezó'l so camín escontra l'estrellalgu, liderando la lliga n'anotación (25,7 puntos per partíu) y en rebotes (16,2 por partíu), ganando ensin discutiniu'l so primer premiu al MVP de la NBA Meyor Xugador de la Lliga.basketball-reference.com 1955-56 NBA Season Summary, consultáu xunu de 2008 Mediada la temporada la plantía reforzar col ala-pivot Jack Coleman y col base Jack McMahon, dambos adquiríos a los Rochester Royals.
Nel Draft de 1956, los Hawks escoyíen na segunda posición. Primero que empezara, los Celtics arrenunciaron a la so eleición en primer ronda apostando por Tom Heinsohn, d'Holy Cross como eleición territorial. Esti sistema dexaba a los equipos poder reclamar a cualquier xugador universitariu siempres qu'estudiara nel área d'influyencia del equipu. Pero inclusive dempués de la eleición de Heinsohn, l'entrenador Red Auerbach allampaba consiguir a Bill Russell, que cumpliera'l so ciclu universitariu na Universidá de San Francisco. Russell, cola so habilidá defensiva ensin precedentes, fuera capaz de llevar a los Dons a dos temporaes consecutives ensin perder nengún partíu. Los Rochester Royals, qu'escoyíen en primer posición, facer colos servicios del xugador de Duquesne Sihugo Green, escoyendo St. Louis a Russell. Pero Auerbach nun perdió'l tiempu pa consiguir al so home, polo qu'ufiertó a Ed Macauley y Cliff Faigan. El tratu yera bonu pa los Hawks. Macauley yera un xugador popular de la Universidá de Saint Louis, qu'había promediado na so última temporada 17,5 puntos, ente que Faigan yera un prometedor rookie que tornaba de dos años de serviciu militar.NBA.com 1956: The Day The Hawks Lost Bill Russell, consultáu xunu de 2008
N'ocupando les últimes places de la División Oeste les cuatro temporaes previes, St. Louis xubió hasta'l segundu puestu, empatando con Minneapolis Lakers en númberu de victories. Los Lakers batieron a los Hawks nun playoff a un partíu pa dirimir quién se fadría oficialmente cola segunda plaza, y los dos equipos volvieron atopase na primer ronda de los playoffs de 1956, al meyor de 3 partíos. Nel primeru los Hawks facer cola victoria por un solu puntu, siendo barríos nel segundu por 58 puntos de diferencia. Pero los Hawks dieron la sorpresa nel terceru, al volver imponese por un puntu, pasando asina a les Finales de División.basketball-reference.com 1956 NBA Playoff Summary, consultáu xunu de 2008 Nelles atopáronse a Fort Wayne Pistons a 5 alcuentros, ganando los dos primeros, pero siendo barríos nos trés siguientes, llegando los Pistons a les Finales de la NBA Finales, que perderíen ante Philadelphia Warriors.
Asiduos a les Finales (1957-1961)
A pesar de les nueves alquisiciones, la temporada 1956-57 nun empezó bien. Con tan solo 14 victories nos primeros 33 partíos, Red Holzman foi despidíu, pasando a ser xugador-entrenador el base Slater Martin. Pero tres 8 partíos decidió dedicase namái a xugar, siendo nomáu en bistechu acuta Alex Hannum como nuevu entrenador. Lideraos por Bob Pettit, qu'acabó segundu meyor anotador la lliga con 24,7 puntos per partíu,basketball-reference.com 1956-57 NBA Season Summary, consultáu xunu de 2008 a pesar de xugar amenorgáu en rompiéndose la muñeca en febreru, los Hawks compartieron el primer puestu de la División Oeste con Minneapolis Lakers y Fort Wayne Pistons.NBA.com 1956-57: St. Louis Struggles In Regular Season, Then Shocks All In Playoffs, consultáu xunu de 2008 De toes formes, los resultaos yeren engañosos, yá que magar los trés equpos empataron con 34 victories y 48 derrotes, de tar na División Este acabaren na última posición, logar qu'ocuparon los New York Knicks con 36 victories y el mesmu númberu de derrotes.
St. Louis batió a Fort Wayne y los Lakers a un partíu nun tie break pa resolver el campeón de división, lo que-yos fixo salir exentos na primer ronda de playoffs. Yá nes finales de División volvierona cruciase colos Lakers, a quien ganaron de forma contundente por 3-0, ganando'l úktimo alcuentru tres dos prórrogues por 143-135. Plantar na final contra pronósticu, onde s'atoparon con Boston Celtics, que yeren les escamplaes favorites. Sicasí, nel primer partíu apostáu nel Boston Garden, los Hawks dieron la sorpresa al imponese 125-123 tres dos prórrogues. Los Celtics empataríen la serie la nueche siguiente, viaxando hasta'l Kiel Auditorium onde de nuevu cada equipu ganaría unu de los dos alcuentros apostaos. Cola serie empatada a 2, la serie tornó a Boston, onde'l quintu partíu foi claramente pa los locales. Yá nel sestu, los Celtis tuvieron la ocasión de ganar la final con un tiro sobre la bocina de Cliff Faigan que taponó Bob Pettit pa dexar el marcador 96-94, forzando un séptimu y definitivu alcuentru. Dichu partíu, apostáu'l sábadu 13 d'abril, ta consideráu como unu de los más memorables de la historia de la NBA. Llegar a los últimos intres del mesmu bien igualaos, y Pettit anotó dos tiros llibres que llevaron al partíu a la so primer prórroga. Primeramente, con 103-102 a favor de los Hawks y 38 segundos por xugar, Jack Coleman tuvo nes sos manes la canasta que supunxera la victoria, pero lo que paecía una bandexa fácil foi taponada espectacularmente por Bill Russell.NBA.com Timeless Excellence, consultáu xunu de 2008 Nella llegó a los postreros segundos 2 enriba pa Boston, pero una canasta de Coleman forzó un segundu tiempu extra. Nél, Jim Loscutoff anotó un tiru llibre que ponía a los Celtics 2 enriba con escasos segundos por xugar, fallando Bob Pettit el tiru definitivu. Los Celtics consiguieron el so primer aniellu de campeón.
Al añu siguiente los Hawks acabaríen la lliga regular con una diferencia de 8 victories, comandando la clasificación de la División Oeste, sobre los sos más inmediatos siguidores, Cincinnati Royals. Con Alex Hannum nel banquín, en retirándose la temporada anterior, completaron una fase cuasi perfecta, con Bob Pettit acabando terceru na clasificación de máximos anotadores, permediando 24,6 puntos per partíu, y segundu na de reboteadores, con 17,4 por partíu.NBA.com 1957-59: Hawks Seek Revenge In Finals Rematch, consultáu xunu de 2008 Al pie de Pettit, destacaron tamién los bistechos Cliff Faigan (19,9 ppp) y Ed Macauley (14,2 ppp).basketball-reference.com 1957-58 St. Louis Hawks, consultáu xunu de 2008 Llegaos a los playoffs, acabaron fácilmente colos Pistons nes Finales de División por un cómodu 4-1, ente que Boston faía lo propio colos Warriors. Nes Finales de la NBA finales, los Hawks tomaron ventaya nel primer partíu tres ganes por dos puntos, igualando Boston nel segundu partíu. Tou púnxose de cara nel tercer partíu, en sufriendo Bill Russell una mancadura na rodía nel tercer partíu, pero Boston reaccionó nel cuartu, anque nun pudo faer nada nel quintu alcuentru, perdiendo por un apertáu 102-100. Les series treslladar de nuevu a St. Louis, onde los Hawks fixéronse finalmente col aniellu de campeón ganando por un únicu puntu, 110-109.basketball-reference.com 1958 NBA Playoff Summary, consultáu xunu de 2008
A pesar del títulu, el propietariu del equipu optó por camudar d'entrenador, dando pasu a Andy Phillip, que namái duró diez partíos antes de poner nel so llugar a Ed Macauley, que yá s'atopaba na recta final de la so carrera como xugador. Amás incoirporarona al pívot Clyde Lovellette, que venía de promediar más de 20 puntos per partíu nos sos trés anteriores temporaes nos Lakers y los Royals. Slater Martin y Jack McMahon siguieron llevando les riendes del equipu dende la posición de base, ente que Pettit ganaba'l so segundu MVP de la NBA en liderando la lliga con 29,2 puntos per partíu y consiguir un nuevu récor d'anotación, con 2.105 puntos totales.
La siguiente década siguiríen ente los equipos más esitosos, llegando y perdiendo contra los Celtics nes Finales de 1960 (con Ed Macauley como entrenador) y 1961 (col rookie Lenny Wilkens), nel séptimu y quintu partíu respeutivamente.
Treslláu a Atlanta