thumb|200px|Partíu de los Pistons nel The Palace of Auburn Hills. Los Detroit Pistons ye un equipu profesional de baloncestu de la NBA con sede en Detroit, nel área metropolitana de Detroit, Michigan.
Los Pistons fundar en 1941, xugando de primeres na NBL hasta la so entrada na NBA en 1948. Hasta 1957, l'equipu xugó en Fort Wayne, Indiana. Ente los ésitos de la franquicia atopen dos campeonatos de la NBL y otros trés de la NBA, dos d'ellos consecutivos en 1989 y 1990, y el terceru en 2004. Tamién cunten con 7 títulos de conferencia y 15 de división (4 d'ellos pertenecen a la NBL). Los sos partíos llocales xugar en Little Caesars Arena.
Pabellones En Fort Wayne: North Side High School Gym (1948-1952) War Memorial Coliseum (1952-1957)
En Detroit: Olympia Stadium (1957-1961) Memorial Building (University of Detroit) (1957-1961), utilizáu cuando'l Olympia Stadium taba ocupáu Cobo Arena (1961-1978) Pontiac Silverdome (1978-1988), na llocalidá de Pontiac, a 19 km de Detroit The Palace of Auburn Hills (1988-2017), na llocalidá d'Auburn Hills, a 40 km de Detroit Little Caesars Arena (2017-presente)
Notes: El 12 de marzu de 1960 los Pistons tuvieron que xugar un partíu de playoffs ante Los Angeles Lakers nel Institutu Grosse Pointe por cuenta de falta de disponibilidá de pabellones. El 27 d'abril de 1984 los Pistons xugaron el quintu partíu de primer ronda de playoffs contra New York Knicks nel Joe Louis Arena (Detroit) por cuenta de problemes de calendariu. Mientres la temporada 1984-85 el teyáu del Pontiac Silverdome derrumbóse, polo que l'equipu tuvo que xugar temporalmente nel Joe Louis Arena (mientres 15 partíos) y nel Cobo Arena (1 partíu).
Historia
De Fort Wayne a Detroit La franquicia foi fundada sol nome de Fort Wayne Zollner Pistons, un equipu de la NBL que xugaba nel North Side High School Gym, en Fort Wayne, Indiana. Zollner Corporation, que'l so propietariu yera Fred Zollner, yera una factoría que manufacturaba pistones principalmente pa coches y camiones. En 1948, l'equipu convertir en Fort Wayne Pistons, compitiendo na BAA. Zollner llogró que la NBL y la BAA xuniérense y formaren la NBA. Dende aquel momentu, los Pistons empezaron a xugar na NBA. Lideraos pola so estrella George Yardley, Fort Wayne Pistons foi una franquicia bien popular na lliga y llegó a les Finales en 1954 y 1955, perdiendo dambes.
Al equipu la ciudá de Fort Wayne taba empezándose-y a quedar pequeña, polo qu'en 1957, Zollner llevó a los Pistons a Detroit, una ciudá muncho más grande que nun tuviera un equipu profesional de baloncestu nuna década. En 1947, la ciudá perdió a Detroit Gems de la NBL, que se camudó a Minneapolis pa convertise en Minneapolis Lakers (agora en Los Angeles) y a Detroit Falcons de la BAA, que sumió. Los nuevos Detroit Pistons xugaron nel Olympia Stadium (daquella'l pabellón de Detroit Red Wings de la NHL) mientres los sos cuatro primeres temporaes, hasta que se camudaron al Cobo Arena. La franquicia yera una decepción constante, tantu no deportivo como no financiero.
Los años 60 y 70: Décades probes Mientres les décades de los 60 y 70, los Pistons carauterizar por cuntar con plantíes individualistes y débiles. Dalgunes de les estrelles que xugaron nestos equipos fueron Dave DeBusschere, Dave Bing, Jimmy Walker y Bob Lanier. DeBusschere convertir nel entrenador más nuevu de la historia de la NBA con 24 años, dirixendo al equipu dende la temporada 1964-65 hasta la 1966-67, al empar que xugaba nos Pistons (faciendo d'entrenador xugador). A finales de 1968, DeBusschere foi trespasáu a New York Knicks en cuenta de Howard Komives y Walt Bellamy, onde ganó dos campeonatos. La era de Bing y Lanier tuvo bonos años, pero yeren frenaos polos Milwaukee Bucks del nuevu Lew Alcindor y por Chicago Bulls, equipos más fuertes que xugaben na so propia división. Nos 70, l'equipu solo algamó los playoffs en cuatro temporaes, siendo esaniciaos a les primeres de cambiu en trés d'elles. En 1976, llograron llegar a les Semifinales de Conferencia, pero cayeron con Golden State Warriors en seis partíos.
En 1974, Zollner vendió l'equipu a Bill Davidson, quien se quedó como'l dueñu principal de la franquicia. Disgustáu cola llocalización del equipu nel centru de Detroit, Davidson camudó al suburbiu de Pontiac en 1978, xugando nel Silverdome, una estructura construyida pal fútbol americanu profesional y casa de Detroit Lions daquella.
Los 80: La era de los "Bad Boys" L'equipu tocó fondu a finales de los 70 y principios de los 80, completando desastroses temporaes en 1979-80 (16 victories y 66 derrotes) y en 1980-81 (5 victories más). Na temporada 1979-80, los Pistons perdieron los sos 14 postreros partíos, a los que xuntando coles 7 derrotes coles qu'empezaron la siguiente campaña sumaben el daquella récor de 21 partíos consecutivos perdíos.
La suerte empezó a sonrir a la franquicia en 1981, cuando escoyeron nel Draft al base Isiah Thomas de la Universidá d'Indiana. A principios de 1982 adquirieron al pívot Bill Laimbeer procedente de Cleveland Cavaliers y al base Vinnie Johnson de Seattle SuperSonics.
left|thumb|180px|Chuck Daly, alma de los "Bad Boys" colos que ganó dos campeonatos en 1989 y 1990. Na temporada 1984-85, el teyáu del Silverdome derrumbar mientres una ventisca. Por causa de ello, los Pistons xugaron los sos partíos como locales nel Joe Louis Arena, nel centru de Detroit. En playoffs cayeron en primer ronda ante New York Knicks en cinco partíos. Nes Semifinales de Conferencia de 1985 fueron esaniciaos nuna competida eliminatoria contra Boston Celtics, dexando claro qu'anque cayeron posaos de la postemporada empezara una guapa rivalidá ente dambos.NBA.com 1985 Playoff Results (consultáu mayu de 2008) Al añu siguiente, adquirieron a Joe Dumars nel Draft y a Rick Mahorn procedente d'un trespasu con Washington Bullets. Sicasí, Atlanta Hawks dexólos fora en primer ronda.NBA.com 1986 Playoff Results (consultáu mayu de 2008) Tres ello, l'entrenador Chuck Daly y la estrella Isiah Thomas entendieron qu'había que crear un equipu competitivu y un estilu más agresivu.
En 1987 adoptaron un estilu bien intensu y físicu, empobináu a la defensa, que rápido se ganó'l llamatu de "Bad Boys". Llegaron xugadores darréu claves nel equipu como fueron John Salley (escoyíu na 11ª posición del Draft), Dennis Rodman (escoyíu na 27ª posición de la segunda ronda) y Adrian Dantley (trespasáu d'Utah Jazz). L'equipu llegó a les Finales de Conferencia de la NBA Finales de Conferencia, lo más lloñe qu'avanzara la franquicia desque taben alcontraos en Forth Wayne, contra los Celtics. Dempués de cuatro disputadísimos alcuentros, la eliminatoria atopábase empatada a 2 y col quintu partíu cuasi ganáu a falta de pocos segundos. Tres una perda de balón de los Celtics y col esféricu en manes de Thomas, Daly pidió un tiempu muertu. Larry Bird robó'l pase de banda y pasar a Dennis Johnson pa ganar el partíu.youtube.com Videu del robu de Larry Bird (consultáu mayu de 2008) Los Pistons nun baxaríen los brazos, ganando'l sestu partíu pero cayendo nel séptimu y definitivu alcuentru en Boston.
Motivaos por aquella dura eliminación, los Pistons afixeron entá más el so estilu "bad-boy" y vengaron los sos dos eliminaciones anteriores ante los Celtics nes Finales de Conferencia de 1988, ganándolos en seis partíos y avanzando a les Finales de la NBA per primer vegada desque l'equipu ta en Detroit. Primeramente roblaron la meyor temporada de la so historia ganando 54 partíos (récor de franquicia daquella) y el so primer títulu de la División Central.
La so primer esperiencia nes Finales enfrentó-yos a Los Angeles Lakers, lideraos por Magic Johnson, James Worthy y Kareem Abdul-Jabbar. Dempués d'una ventaya de 3-2 pa Detroit, l'equipu taba sele pa ganar el so primer títulu NBA nel sestu alcuentru en Los Angeles. Naquel partíu, Thomas anotó 25 puntos nel tercer cuartu (récor nunes Finales) xugando con una mancadura nel todíu. Sicasí, los Lakers facer col partíu por 103-102 gracies a unos tiros llibres finales de Abdul-Jabbar tres una falta de Laimbeer, llamada por él como "falta pantasma". Con un Thomas tocáu, los Pistons nun fueron capaces de ganar el séptimu partíu, perdiendo 108-105, y con ello, el campeonatu.NBA.com 1988 Playoff Results (consultáu mayu de 2008)
Antes de la temporada 1988-89, la franquicia mover a Auburn Hills, pa xugar nel Palace of Auburn Hills. Los Pistons retocaron la so plantía trespasando a Dantley por Mark Aguirre de Dallas Mavericks. Esti cambéu en principiu foi criticáu, pero col tiempu allabáu. L'equipu consiguió un, daquella, récor de franquicia, ganando 63 partíos y llegando de nuevu a les Finales colos Lakers como rivales. Nesta ocasión, los Pistons vengar barriendo a los californianos en cuatro encuentros, ganando asina'l so primer campeonatu y con Joe Dumars como MVP de les Finales.NBA.com 1989 Playoff Results (consultáu mayu de 2008)
Los 90: Campeonatu y ocaso left|300px|thumb|The Palace of Auburn Hills, pabellón de los Pistons a partir de los 90 y finales de los 80. Los Pistons defendieron exitosamente el so títulu de la temporada 1988-89. Dempués de ganar 59 partíos y el títulu de división na temporada regular, avanzaron dos rondes de playoffs y xugáronse una plaza nes Finales de la NBA ante los Chicago Bulls de Michael Jordan nes Finales de Conferencia de la NBA Finales de Conferencia. Detroit ganó en siete partíos y llegó a les Finales de la NBA per tercer vegada consecutiva, ganando'l decisivu alcuentru por 93-74. El rival nes Finales yera Portland Trail Blazers. Cola serie empatada a 1, los Pistons viaxaben a Portland, onde l'equipu nun ganaba dende 1974, ganando los trés partíos y llevándose el títulu gracies a una canasta de Vinnie Johnson nel quintu partíu a falta de 7 décimes pal final.youtube.com Resume del 5ᵘ partíu de les Finales de 1990 (consultáu mayu de 2008) Tres esti tiru, ganóse'l llamatu de "007", xunto col orixinal "Microondes". Isiah Thomas foi nomáu'l MVP de les Finales.NBA.com 1990 Playoff Results (consultáu mayu de 2008)
Tres el campeonatu, los Pistons perdieron fuelle na temporada siguiente, cayendo esaniciaos por 4-0 nes Finales de Conferencia de la NBA Finales de Conferencia ante los Bulls. Dempués d'esta eliminación, l'equipu sumir nun llargu periodu de transición. Xugadores clave como Laimbeer y Thomas retirar del baloncestu (en 1993 y 1994 respeutivamente) y otros como Edwards, Johnson, Salley y Rodman yeren trespasaos. L'equipu menguó rápido, tocando fondu na temporada 1993-94, rematándola con un balance de 20-62.
L'equipu ameyoró tres esa campaña, pero entá taben en procesu de reconstrucción. De resultes de la desastrosa temporada, los Pistons pudieron escoyer nel Draft de 1994 a Grant Hill, a lo postrero una de les estrelles de la década de los 90 na NBA. Sicasí, hubo otres decisiones personales equivocaes como'l trespasu de Rodman a San Antonio Spurs por Sean Elliott; la perda d'Allan Houston, que se coló como axente llibre a New York Knicks en 1996; los fichaxes d'axentes llibres como Christian Laettner, Loy Vaught, Cedric Ceballos y el fináu Bison Dele, que nun daríen nengún rendimientu al equipu; y el continuu baille d'entrenadores n'ocho años (Ron Rothstein, Don Chaney, Doug Collins, Alvin Gentry y George Irvine). D'aquellos téunicos, solo Collins tuvo ésitu nos Pistons, ganando 54 partíos na temporada 1996-97. L'equipu hasta vio un cambéu nos sos colores, pasando del colloráu, blancu y azul al verde azuláu, marrón y blancu en 1996, no que demostró ser un movimientu por demás impopular ente los aficionaos. Irónicamente, esa etapa foi conocíu como "la era del verde azuláu".detroitpistons.tecbox.com Historia de Detroit Pistons (consultáu mayu de 2008)
2000-2008: De nuevu aspirantes Dempués de ser barríos en playoffs por Miami Heat, Joe Dumars (que se retiró en 1999) convertir nel Presidente d'Operaciones del equipu, un movimientu qu'a lo postrero sería decisivu nel aportar del equipu.