Esti artículu referir a un llibru oracular chinu, pa otros usos vease: I Ching (cómic).
El I Ching, Yijing o I King (en chinu tradicional: 易經; en chinu simplificáu: 易经; en pinyin: yì jīng) ye un llibru oracular chinu que los sos primeros testos supónense escritos escontra'l 1200 e.C. Ye unu de los Cinco Clásicos confucianos.
El términu i ching significa 'llibru de les mutaciones'. El testu foi aumentáu mientres la dinastía Zhou y darréu por comentaristes de la escuela de Confucio, pero'l so conteníu orixinal ye de procedencia taoísta, y non confucianista. Créese que describe la situación presente de quien lo consulta y prediz la manera en que se va resolver nel futuru si adóptase ante ella la posición correuta. Ye un llibru adivinatorio y tamién un llibru moral, al empar que pola so estructura y simboloxía ye un llibru filosóficu y cosmogónicu.
Fundamentación La filosofía del I Ching supón un universu rexíu pol principiu del cambéu y la rellación dialéutica ente los opuestos. Nunca presenta una situación na que nun tea incluyíu'l principiu contrariu al rector del signu, que va conducir a un nuevu estáu. Los cambeos asoceder de manera cíclica, como les estaciones del añu, lo cual amuesa claramente'l conceutu taoísta del yin y yang.
Nel so aspeutu cosmogónicu, el I Ching describe un universu nel que la enerxía creadora provién del cielu, en tantu la tierra ye receptora y fecundadora d'esa enerxía primaria.
En ciertu mou el I Ching considera'l cambéu como la única realidá esistente, el ser. N'Occidente identifica'l ser con aquello que caltién xuníes la forma (principiu inmaterial) y la materia (principiu material) y da-y la virtú formal a la forma. Pal I Ching, la materia ye namái una manifestación pasaxera d'un principiu más fondu.
Los comentarios de Zhou y principalmente los de la escuela confuciana añaden un principiu moral que tien de presidir la conducta del suxetu qu'aspire a ser «noble». Esta filosofía moral inspirar na naturaleza y les formes en qu'ésta procede, de manera que les figures del I Ching atopen el so axugu na vida política y pórtense como metáfores de la conducta correuta.
Nel I Ching alviértese un sistema de numberación binariu, al empar xeométricu y aritméticu, nel qu'una llinia continua ye al empar tolos númberos impares, y una quebrada, los pares. Los trazos de los hexagramas constrúyense de baxo escontra riba, al contrariu de la escritura china posterior, que se constrúi de riba a embaxo.
Historia thumb|Un cascu de tortúa oracular con antiguos escritos oraculares chinos inscritos nél. Primero que s'escribieren los primeros comentarios del I Ching mientres la dinastía Zhou, hai más de 3000 años, yera una práutica frecuente na corte y na clase ilustrada consultar el futuru por aciu tarmos de milenrama, tamién llamada aquilea. Esistíen dende los tiempos del emperador Fu-Hi imáxenes asignaes al resultáu de la consulta.
Trés son les fontes reconocíes de les versiones actuales del llibru: el testu del míticu Fu-Hi (a lo menos del 2400 e.C. ); los del rei Wen y el so fíu'l duque de Zhou (escontra'l 1100 e.C. ) y los de Confucio y los sos discípulos (500 e.C. ) A esos testos amestáronse comentarios de bruxos y de la escuela del yin-yang, qu'en dómines recién fueron refugaos polos estudiosos.
Anque, en cierto, la llectura por aciu el sistema del yin y el yang (principiu femenín y principiu masculín) ye posible, los estudiosos prefirieron nun tenela en cuenta, pa caltener la pureza arcaica del llibru. Col mesmu criteriu pueden refugase los comentarios confucianos, pero l'autoridá de Confucio ye bien fuerte na cultura china como pa pasalos por altu.
Esti llibru llegó a Europa nel sieglu XIX colos sos consiguientes intentos de traducción (por casu la de Charles de Harlez, publicada en Bruxeles en 1889). Sieglos antes, Athanasius Kircher llograra una tabla colos signos del I Ching pero, dafechu ignorante del so sentíu orixinal interpretar como una forma de llinguaxe astractu universal.La so interpretación antemanaba en ciertu mou l'establecimientu del códigu binariu como llinguaxe universal contemporaneu, vide. ECO, Umberto; "La busca de la llingua perfecta", páx. 165 y ss. El relativu espardimientu de la so obra arrobinó la conocencia del I Ching n'occidente, pero dende una perspeutiva esotérica qu'aburuyaba la so significación. Por tanto, suelse afirmar qu'esta práutica foi desconocida n'Europa hasta apocayá más d'un sieglu. Unu de los mayores especialistes occidentales nel I Ching foi'l misioneru y sinólogu alemán Richard Wilhelm, quien publicó una versión del llibru en 1923. Una nueva versión, publicada en 1948, llevaba un prólogu del psiquiatra suizu Carl Jung, autor de la teoría del inconsciente coleutivu. La versión de Wilhelm presenta'l llibru en trés grandes seiciones, colos testos más antiguos na primera y acutando la segunda y la tercera pa Los diez ales o comentarios de la escuela confuciana. Esta traducción alemana foi de la mesma traducida en 1949 al inglés y en 1950 al italianu.
Al marxe de les numberoses lleendes qu'esisten en redol al orixe del I Ching, los únicos datos fiables, asitiar escontra'l sieglu XI e.C. , cuando'l rei Wen, desenvolvió un sistema d'idees basáu en 64 hexagramas, al que llamó I, que se traduz por llagartu y tamién por fácil, y que simboliza la rapidez y la facilidá nel cambéu.
Tres la muerte del rei Wen, el so fíu'l duque de Zhou siguió'l desenvolvimientu del sistema d'idees ellaboráu pol so padre, ya introdució el conceutu de rellación ente los opuestos y de «aición y reaición», definiendo les 6 llinies de cada unu de los hexagramas.
Por tanto, nun ye hasta'l sieglu VIII e.C. cuando definitivamente surde'l Chou Í o Los cambeos de Chou, llibru compuestu polos 64 hexagramas y les sos correspondientes llinies.
A partir d'esti momentu, el Chou I empieza a ser cada vez más conocíu y el so usu estiéndese tantu con fines adivinatorios, como éticos y filosóficos.
Darréu, en redol al sieglu VI e.C. surden dos de les principales corrientes de pensamientu de la cultura china, representaes por: Lao-Tsé, autor del Tao Te King, principal testu de la filosofía taoísta, y # Confucio, que proponía la ética y la moral como les víes más eficaces p'algamar el bienestar humano y social.
Ente los sieglos V y III e.C. , el confucianismu empieza a estendese a tolos niveles sociales y establécense numberoses escueles de siguidores de les sos idees.
Mientres los sieglos III y II e.C. , dellos miembros de les escueles de Confucio, escribieron una serie de testos, trataos o apéndices que se conocen como Les Diez Ales, y que contienen aportaciones sobre la interpretación de los hexagramas del rei Wen, de les llinies del duque de Chou, de la simboloxía y les imáxenes, del conceutu del cambéu, de los triagramas, de la secuencia de los hexagramas y de la so asociación por pares.
Finalmente, al xunir el Chou Í ('los cambeos de Chou') xunto colos testos o trataos que formen Les Diez Ales, ye cuando surde'l I Ching (o 'llibru de los cambeos') tal que lo conocemos na actualidá.
Usos thumb|Los 64 hexagramas del I Ching. Esperimentar el I Ching ye intentar entender cómo se xeneren y prodúcense los cambeos nes nueses circunstancies y en nós mesmos. Esti milenariu tratáu de lleis universales, que'l so orixe remontar a más de 3000 años d'antigüedá, indícanos la direición natural o de menor resistencia al cambéu que presenta la situación na qu'atopamos.
La posibilidá d'afayar y esmazcarar les contradicciones que s'escuenden tres les apariencies y llegar a entender los cambeos que se producen na nuesa vida, ye principalmente lo que nos ufierta'l I Ching al traviés de la estructura d'idees representaes nos distintos símbolos y hexagramas y de les rellaciones que s'establecen ente les mesmes.
Si consiguiéramos entender de mano les posibles consecuencies d'una determinada idea, pallabra, fechu o actitú, dalgunos podríen creer que tán aldovinando'l futuru, anque realmente, tratar d'una simple previsión, resultáu de la comprensión de la rellación qu'esiste ente los acontecimientos.
Medios de consulta
Tarmos de milenrama Utilícense 50 banielles de milenrama o aquilea, dexando un aparte van estremándose d'una manera determinada en grupos les demás. Ye un sistema qu'asegura que namái va intervenir la enerxía del consultante. La división al azar y el recuentu de los tarmos yera una complexa operación que s'amenorgaba a númberos, los que de la mesma representaben llinies quebraes o llinies enteres, según fueren pares o impares.
Monedes thumb|Tres monedes chines. Les dos primeres de la izquierda tán en Yang y la postrera en Yin. thumb|Seis monedes chines. Una y bones el métodu de los tarmos de aquilea ye lentu y esixe cierta maña manual, ye posible utilizar un sistema consistente na tirada simultánea de tres monedes. Les monedes pueden ser de cualquier tipu, preferiblemente unes del mesmu tamañu y valor, y de cursu actual. Una vegada escoyíes les monedes aconséyase usar siempres les mesmes, y usales individual y personalmente.
Monedes chines La consulta por aciu l'usu de monedes chines adquier una connotación especial pola so simbólica conexón ancestral. Estes son redondes, con un furacu cuadráu nel centru. La circularidá representa'l principiu creativu del yang (Ch'en o Cielu), ente que'l furu cuadráu simboliza'l principiu del yin, l'espaciu llindáu de la Tierra receptiva (K'un). Cada llau de les monedes tien asignáu un valor estáticu, de forma que al sumar los de los trés monedes llanzaes llógrase un sumatorio total que bazcuya ente seis y nueve, y asina se determina si'l trazu de la llinia del hexagrama ye yang (impar, llinia continua) o yin (par, llinia quebrada).
Nes monedes chines el llau que tien más grabaos o ideogrames, de normal cuatro, ye'l valor Yang o llau positivu (valor trés), y el que tien dos ideogrames ye Yin o llau negativu (valor dos). Orixinalmente unu de los dos llaos de les monedes nun tenía calteres, pero na dinastía Man Ch'ing introduciéronse dos, denominaos calteres Man Chou o Manchú. Este correspuende col llau de valor par, el llau yin o negativu. Los cuatro ideogrames de la cara de la moneda tamién representen les cuatro estaciones del añu, consideraos la unidá.
Tradicionalmente les monedes yeren purificadas y bendicíes, pa depués ser calteníes nun llugar altu como una repisa o altillo percima del costazu, y namái se movíen pa realizar la consulta.
Exemplu d'una tirada y la so notación Si nun se dispón de monedes chines, puede utilizase 3 monedes convencionales asignando un valor 3 (Yang) a la cara y un valor 2 (Yin) a la cruz. Pa empobinase na decisión puede ser útil saber que'l sol d'una moneda puede ser el Yang, una casa ye Yin, una cara masculina ye Yang, una femenina Yin, etc.I Ching pa toos, Carlos Molinero (páxina 27). Buenos Aires: Ed. Deva's.
D'esta miente surden ocho posibles resultaos pa cada tirada, sumando los citaos valores, son:
2+2+2 = 6, llinia yin mutable o "gran yin" (—X—) 2+2+3 / 2+3+2 / 3+2+2 = 7, llinia yang (———) 2+3+3 / 3+2+3 / 3+3+2 = 8, llinia yin (— —) 3+3+3 = 9, llinia yang mutable o "gran yang" (—θ—)
Cuando la suma de los valores de los trés monedes ye impar (7 y 9) dibúxase una llinia entera y si ye par (6 y 8) una llinia partida. Cada llinia llograda escríbese de baxo escontra riba, una percima de la otra. La tirada repite seis vegaes, esto ye, escríbense 6 llinies de les cualos surde un hexagrama.
Les llinies mutables del hexagrama (Gran Yin y Gran Yang -les llinies 6 y 9-) tienen de ser marcaes con una llome si deseyar topar tamién el hexagrama complementariu. Pa llogralo, al llau del hexagrama principal vuelven escribise los valores fixos (7 y 8) nel so respeutivu orde y camúdense al so opuestu solo les llinies Yin y Yang mutables (les que son 6 y 9).