La Ford F-Series, ye una serie de modelos de carroceta (pick-up n'inglés), de tamañu completu, fabricada por Ford Motor Company, que foi vendida de forma continua a partir del añu 1948 n'Estaos Xuníos, y en variaes feches en Canadá, Méxicu, Brasil, Arxentina, Perú, Chile, Colombia y Venezuela. Foi unu de los vehículos más vendíos y esitosos del mundu. amás de ser, el más comercializáu n'Estaos Xuníos mientres los postreros 43 años.
right|thumb|Ford F-1 (1948 - 1952)
Historia
Al rematar la Segunda Guerra Mundial en 1945, la Ford F-100 empecipia la so fabricación de los prototipos pa una nueva serie nes carrocetes Ford F-Series, les qu'empezaron a fabricase na mesma planta onde Ford producía los bombarderos B-24, y los modelos de producción en serie empezaron a ser fabricaos nel añu 1948. La so producción fíxose primero nos diez fábriques de la Ford nos Estaos Xuníos, y sería el primer modelu en ser construyíu íntegramente na fábrica de Ford en Brasil. Ye'l vehículu más distintivu de la serie de carrocetes multipropósito Ford F-Series y ye'l modelu qu'asocedió a la carroceta F-1, qu'habría de ser descontinuado na producción nel mesmu añu. El 16 de xineru de 1948 salió de la llinia de montaxe la primer unidá denomada F1 de la cual venderíense 290.000 unidaes nel primer añu. El eslogan de venta del momentu foi Built Stronger to Last Longer (Fecha fuerte pa durar hasta la muerte), destacando la so construcción robusta y perdurable, y la carrocería de llanzamientu caltener hasta 1952; añu nel cual vería'l so primer re diseño, con frontal y otres carauterístiques anovaes.
A partir del so ésitu inicial, fueron faciéndose-y meyores diverses, les qu'impactaron na salida de nuevos rediseños, toos presentes a partir del añu 1953. Na xeneración del modelu 1957 al 1960 incorporar a la producción la nueva fábrica de la Ford na Arxentina. Lo primero que se produció na nueva planta del Centru Industrial Xeneral Pacheco foi un motor V8 de 292 pulgaes cúbiques que se montó nuna F-100 na vieya planta, y dichu actu tuvo llugar el 16 de marzu de 1961, amás de les que yá veníen fabricando esta carroceta ya incorporándose dos fábriques más n'Estaos Xuníos. Dende'l so llanzamientu tuvo distintes xeneraciones hasta la década de 2010.
Xeneraciones thumb|1948 Ford F-1 La carroceta Ford F100 tuvo munches xeneraciones a lo llargo de la so trayeutoria, y los periodos de tiempu polos que puede estremase son más o menos los siguientes:
Ente cada unu d'estos periodos foise viendo la evolución que tuvo la Ford F-series (conocida más pol so primer designación, la de F-100) en distintes games de carrocería, motores, y una amplia variedá d'opciones como coles (automática y manual), frenos, rodaduras, direición, suspensión, amortización, seguridá, parachoques, lluces, tapizaos, electrónica, y distintos cambeos estéticos que lu añader cada vez más aerodinámica, y dende los 70 sistemes d'audiu, amás de que'l so confort y clase siempres fueron aspeutos, amás de cosméticos; distintivos en cada xeneración que salió al mercáu, too ello pa competir colos sos rivales la Dodge D-100 y la Chevrolet C-10.
Primer xeneración (1948-1952) thumb|1950 Ford F-1 La carroceta F-Series de primer xeneración (conocida como Built Bono-Ford) introducir en 1948 como un reemplazu pa la llinia de captación previa basada nel carru introducíu en 1942. El F-Series foi vendíu n'ocho clasificaciones de pesu distintos, cola recoyida, el panel de camión, motor de cabina sobre (COE), camión convencional y d'autobuses escolares estilos de carrocería del xasis. thumb|1951 Ford F-1 thumb|1952 Ford F-1 La 2ª Guerra Mundial terminara, dar militarización de los civiles llegaba al so fin y la xente volvía a les sos rutines normales cuando Ford presentó la so primer carroceta verdaderamente nueva desque empezó la guerra, que foi anunciada col eslogan “Bonus Built … Built Stronger to Last Longer”, daqué según: “fabricada más fuerte…por que dure más”. Por dalguna razón que nun pudi establecer estes carrocetes fueron designaes como la Serie F (les primeres carrocetes Ford en llevar esa designación). Los compradores podíen escoyer cualesquier de los dos nuevos motores, dambos con más potencia que los instalaos nes carrocetes Ford anteriores. Ufiertábase un motor de 6 cilindros en llinia de 226 CI (3.7L) y 95 hp y un V-8 de 239 CI (3.9 L) y 100 hp. Les designaciones pa les tres categoríes d'estes nueves carrocetes yera: F-1, carrocetes con capacidá de media tonelada; F-2, carrocetes con capacidá de trés cuartos de tonelada y F-3, (Heavy Duty) carrocetes con capacidá d'una tonelada. En 1951 introducióse un nuevu motor básicu de 6 cilindros en llinia de 215 CI (3.5 L) y 101 hp. La so publicidá anunciaba un ameyoramientu del 14% nel consumu de combustible. Agora los conductores podíen remanar dende una cabina más amplia, sobre un asientu muncho más cómodu y un parabrís d'una sola pieza que daba meyor visibilidá. Ford denominar “la cabina del millón de dólares”. Amás de ser más amplia internamente, la contorna esterior de les sos llinies yera más nidia y traía los faros integraos. Esti modelu siguió hasta 1952 con dellos cambeos cosméticu y mecánicu, tales como los distintos insertamientos na persiana o parrilla, un motor d'arranque o encendíu dafechu impermeable qu'ameyoraba'l rendimientu y enllargaba la so vida útil. Ford amestó a les sos nueves carrocetes un nuevu paquete de suspensión pa les cabines, que fueron montaes sobre un xasis más fuerte y resistente capaz de soportar les cansoses hores de trabayu nes faciendes y les carreteres rurales de los Estaos Xuníos. Nuevos mecanismos ya innovadores materiales desenvueltos mientres la guerra faíen agora parte de la teunoloxía de les nueves carrocetes Ford.
Segunda xeneración (1953-1956) thumb|1953 Ford F-100 thumb|1953 Ford F-100 thumb|1956 Ford F-100 Custom Cab Ford celebró'l so aniversariu númberu 50 en 1953 y con ello llegó una renovación de les sos carrocetes de la Serie F, lo cual constituyó una de les importantes celebraciones del añu. La nueva imaxe vieno con nomes revisaos y d'equí p'arriba les F-1 seríen llamaes F-100, les F-2, F-250 y les versiones F-3 Heavy Duty, darréu seríen denominaes F-350. Un aspeutu un tanto más elegante apaeció nes nueves carrocetes Ford de la Serie F en 1953, col capó fluyendo escontra los guardabarros delanteros. Nesta 2ª xeneración Ford amplió la distancia ente exes, en toles sos versiones, con ballestes traseres y delantreres más llargues, ameyorando asina la calidá de conducción, pero calteniendo la capacidá de carga y arrastre. Pa 1954 el motor de 6 cilindros en llinia creció a 223 CI (3.6 L) y 115 hp. y el so potente motor V-8 de 239 CI, (3.9 L) agora tenía la brenga de 130 HP. Una opción llamada “Driverized Cab”, qu'en castellán sería daqué según “Cabina Conducible”, apurría luxos tales como'l reposa brazos, lluz nel domo, un encendedor de pitos y dos parasoles. Cambeos cosméticos menores, principalmente nel área de la parrilla, siguieron hasta 1956. La potencia tamién foi aumentada nel trescursu d'estos años, de tala forma que el motor de 6 cilindros en llinia xubió a 137 HP y el poderosu V-8 aumentó'l so tamañu a 272 CI (4.45 L) y 171 HP.
Tercer xeneración (1957-1960) thumb|1958 Ford F-100 thumb|1959 Ford F-100 Un maquillaxe agresivo y moderno camudó la cara de la 3ᵉʳ xeneración con un capó menos abuitáu qu'agora apaecía a ras de los guardabarros delanteros. En 1957 otru cambéu estructural reparar calteniendo esti estilu hasta 1960, incorporando dos tipos de caxes: Flareside (la clásica hasta'l momentu colos guardabarros traseros a la vista) y Styleside (colos guardabarros ocultos como hasta l'actualidá). Esta serie presentaba dos motores: el conocíu V8 292sqinch y un 6 cilindros denomináu 223sqinch, que foi bien escasamente utilizáu na producción arxentina, más non asina nes series que se ensamblaran en Venezuela y en Sudáfrica. Dende l'añu 1959 empezar a ensamblar les primeres F-100 na vieya planta del barriu de La Boca, saliendo a la venta en payares del mesmu añu y conocida popularmente na Arxentina como "Lloba"http://www.cocheargentino.com.ar/f/ford_f100.htm#a1959. Tolos modelos anteriores ingresaron a la mayoría de países a los que llegó esti modelu per mediu d'importaciones, en dellos casos per mediu d'importaciones de particulares y/o los llotes de cantidaes amenorgaes lo cual fai que güei seya difícil atopar d'esta unidaes en bon estáu a onde dicha carroceta llegara.
En 1957 primero que'l so nome fuera bien conocíu na industria, Lee Iacocca, foi nomáu direutor de mercadéu de la División de carrocetes Ford. En 1958, por regulaciones Federales, tolos vehículos fabricaos nos Estaos Xuníos teníen de tener dos faros de lluces a cada llau, obligando a tolos productores a modificar los sos diseños y la carroceta F-100 de 1958 nun foi la esceición. Tamién na metá del periodu introdució'l nuevu motor V-8 que pasó de 272 CI (4.45 L) y 171 HP a 292 CI (4.78 L) y 186 HP. Dellos historiadores argumenten qu'esti nuevu motor tuvo disponible a partir del modelu 1959, pero la realidá ye que se fabricaron munches unidaes del modelu 1958, a les que se-y asitió l'engrandáu motor V-8. thumb|1960 Ford F-100 Pa 1959 fíxose disponible la doble tracción de fábrica, un interior bi-color y otru pequeñu maquillaxe dexó una persiana más llimpia, que dio pasu al esquema de güeyos saltonos” del modelu 1960, últimu añu de la 3ᵉʳ xeneración.
En 1960, l'últimu añu de la 3ᵉʳ xeneración de la Serie F, Ford re diseñó'l tren delanteru y ameyoró los materiales utilizaos nel interior de les carrocetes. Les carrocetes de doble tracción recibieron un refuerzu adicional na zona de la cabina y alredor de les abertures de les puertes. Muelles delanteros y traseros reforzaos que s'ufiertaben como ‘opcionales' nos modelos 4WD de 1959 yeren agora parte del equipu estándar. Tamién hubo meyores nel sistema de frenos y direición.
Cuarta xeneración (1961-1966) thumb|1961 Ford F-100 El modelu 1961 traxo un re diseño completu. La Serie F volvió tener faros individuales y les carrocetes fixéronse menos altes y más anches qu'antes. Les caxes Flareside y Styleside, siguíen tando disponibles, pero los volcos Stylesides veníen xuníos a la cabina nuna sola pieza creando un estilu llamáu “unibody” que daben una apariencia de llinies más nidies y aerodinámiques. Una carauterística destinada a ser esaniciada al rematar l'añu de producción del modelu 1963. Ford tamién ufiertaba la so tradicional caxa Flareside en 1961. thumb|1961 Ford F-100 Pa crear esa apariencia más nidia y aerodinámica, la caxa Styleside correr escontra alantre pa faelo parte de la cabina. La nueva configuración esaniciaba la fienda ente la caxa y la cabina, quitando asina un área onde enforma de la suciedá quedaba atrapada y causaba escomiu. Ford sintió que'l nuevu diseñu diba ufiertar un aspeutu más llimpiu y más resistente. L'área de carga d'esta nueva carroceta yera 9 pies³ más grande que la xeneración anterior y cola tapa o portezuela del volco abierta crecía otros 33 cm. L'aire acondicionáu “Polar-Aire” yera opcional ya instalábase nel concesionariu, al igual qu'una gran ventana trasera que se curvaba alredor de les pilastres ‘B' ufiertando una vista panorámica de la cabina. Los diseñadores de Ford re alcontraron los parantes o postes del parabrís aumentando la visibilidá nun 22%. Otros cambeos incluyeron una calefacción más potente, una siella meyor acolchada, seguro nes peslleres de les dos puertes y una caxa de direición con mecanismu de recirculación de boles.
El motor estándar yera'l de 6 cilindros en llinia 223 CI (3.6 L) y 137 HP, que Ford vendía col seudónimu” del “facedor de quilómetros” (milage maker). Opcional taba'l potente motor V-8 de 292 CI (4.78 L) y 186 HP, que por cuenta de la so fondura, ganóse'l llamatu “Y-Block.” Caxes manuales de trés y de cuatro velocidaes taben disponibles, al igual qu'una sola opción de caxa automática de tres velocidaes Ford-O-Matic. thumb|1962 Ford F100