Julio Acosta García foi Presidente de Costa Rica ente 1920 y 1924.
Datos personales Nació en San Ramón, Alajuela, Costa Rica, 23 de mayu de 1872. Foi fíu de Juan Vicente Acosta Chaves y Jesús García Zumbáu. Casó en San Salvador el 16 d'abril de 1910 con Elena Gallegos Rosales, salvadoriana, fía de Salvador Gallegos Valdez y Elena Rosales Ventura. Cursó estudios nel Institutu Nacional y el Colexu San Luis Gonzaga de Cartago.
Primeros cargos públicos Foi Diputáu por Alajuela de 1902 a 1906. En 1907 designóse-y Cónsul Xeneral de Costa Rica n'El Salvador y darréu xubióse-y a Encargáu de Negocios y Ministru Plenipotenciario nesi mesmu país. En 1915 foi nomáu Secretariu de Rellaciones Esteriores y carteres amiestes. Foi'l primer Canciller centroamericanu qu'efectuó una xira oficial por tolos países del ismu. Viose separáu del cargu en 1917, debíu al golpe militar de Federico Alberto Tinoco Granados.
Tando exiliáu en Nicaragua, convertir nún de los principales líderes de los movimientos armaos empobinaos a derrocar al réxime de Tinoco, lo cual xeneró-y una inmensa popularidá en Costa Rica y convertir en favoritu pa les eleiciones de 1919.
Presidente de la República Foi Presidente de la República de 1920 a 1924. Mientres la so alministración, y contra el so criteriu, emitiéronse les polémiques lleis de Pagos y de Nulidaes. Nel ámbitu internacional, realizóse la Conferencia Unionista de San Xosé (1920), hubo un curtiu conflictu armáu con Panamá (Guerra de Coto) y llogróse una importante victoria xudicial contra la Gran Bretaña nel pleitu arbitral falláu pol Laude Taft, 1923.
Cargos posteriores Foi Segundu Designáu a la Presidencia de 1932 a 1936 y Diputáu por San Xosé de 1932 a 1936 y de 1938 a 1941. De 1941 a 1942 presidió'l Serviciu Nacional d'Electricidá y de 1942 a 1944 desempeñó'l cargu de Xerente de la Caxa Costarricana de Seguru Social. De 1944 a 1948 foi nuevamente Secretariu de Rellaciones Esteriores y carteres amiestes y nesa condición correspondió-y suscribir en nome de Costa Rica la Carta de les Naciones Xuníes na Conferencia de San Francisco (1945).
Nos sos últimos años, por cuenta de la so frayada salú, caltúvose alloñáu de la política. Foi declaráu Beneméritu de la Patria en 1954, poco primero del so fallecimientu.
Fallecimientu Morrió en San Xosé, Costa Rica, el 6 de xunetu de 1954.
Referencies
Enllaces esternos
Precedíu por:Francisco Aguilar Barquero1919-1920Interín26° Presidente de Costa Rica1920-1924Asocedíu por:Ricardo Jiménez Oreamuno1924-1928
Categoría:Presidentes de Costa Rica Categoría:Ministros y ministres de Costa Rica