William Cosmo Gordon Lang, primer Barón Lang de Lambeth, GCVO, PC (31 d'ochobre de 1864 – 5 d'avientu de 1945), foi un preláu anglicanu que sirvió como arzobispu de York y arzobispu de Canterbury (1928–1942). La so rápida elevación al arzobispáu de York, tres namái dieciocho años d'ordenación, foi un fechu ensin precedentes na historia moderna de la Ilesia anglicana. Como Lord y arzobispu convertir nuna figura clave na política del Reinu Xuníu mientres los años d'enteguerres, amás de ser un impulsor clave del ecumenismu.
Fíu d'un ministru presbiterianu escocés, Lang abandonó la tradición familiar de carreres xurídiques o polítiques pa preparar al sacerdociu anglicanu. Empezando en 1890, el so primer ministeriu foi nes barriaes de Leeds y Portsmouth, amás d'un curtiu serviciu como capellán d'un colexu en Oxford. En 1901 foi nomáu obispu sufragáneo de Stepney, en Londres, onde siguió trabayando preferentemente colos probes y como canónigu de la Catedral de San Pablo.
Tres namái siete años como obispu non diocesanu, en 1908 foi nomáu arzobispu de York. Naquella dómina'l so pensamientu relixosu yera consideráu anglocatólico, influyíu polos ensayos católicu-lliberales espresaos na obra Lux Mundi. Entró na Cámara de los Lores como Lord Espiritual, onde causó consternación ente los círculos tradicionalistes por argumentar y votar en contra de la propuesta de los Lores de refugar el «People's Budget» («Presupuestu del Pueblu») de David Lloyd George en 1909. Esti aparente radicalismu, sicasí, nun se caltuvo n'años siguientes. Al empiezu de la Primer Guerra Mundial, Lang foi duramente criticáu por un discursu nel que trataba atentamente al emperador alemán. Esti fechu afectólu personalmente y pudo contribuyir al so rápidu y evidente avieyamientu mientres la guerra. Tres ella, empezó a promover la unidad de les Ilesies y, na Conferencia de Lambeth de 1920 foi'l responsable del «Church's Appeal to All Christian People» («Llamamientu de la Ilesia a tol Pueblu Cristianu»), un documentu fundamental nel desenvolvimientu del ecumenismu. Como arzobispu de York sofitó diverses y revesoses propuestes de revisión del Llibru d'Oración Común, pero una vegada en Canterbury nun dio pasos significativos pa resolver esta tema.
Lang foi nomáu arzobispu de Canterbury en 1928. Como tal, presidió la Conferencia de Lambeth de 1930, qu'aprobó de forma llindada l'usu d'anticonceutivos. En denunciando como inmoral la invasión italiana d'Abisinia de 1935 y condergar enérxicamente'l antisemitismu européu, sofitó darréu les polítiques d'apandamientu del gobiernu británicu frente a l'Alemaña nazi de 1937-1939. Como arzobispu de Canterbury mientres la crisis pola abdicación d'Eduardu VIII de 1936, les sos postures morales fuéronse faciendo pasu ente pasu más tradicionalistes y munches de les sos afirmaciones al respective de l'abdicación fueron consideraes pocu caritatives para col rei saliente. Retiráu en 1942, foi nomáu Barón Lang de Lambeth y siguió participando nos alderiques de la Cámara de los Lores hasta la so muerte en 1945. De sigo mesmu afirmó que nun viviera según los sos altos principios; otros, sicasí, emponderaron les sos cualidaes de trabayu, la so eficiencia y el so compromisu.
Infancia thumb|La ilesia de la Baronía de Glasgow, capiya pa la que foi nomáu ministru el padre de Lang en 1873. Cosmo Gordon Lang nació en 1864 na manse de Fyvie, Aberdeenshire, siendo'l tercer fíu del ministru llocal de la Ilesia d'Escocia, el reverendu John Marshall Lang, y de la so muyer, Hannah Agnes Lang. (seición "Early Life") Cosmo foi bautizáu na ilesia de Fyvie por un ministru vecín, qu'añadió ensin querer el nome «William» a los nomes propuestos polos sos padres, quiciabes porque'l laird de la rexón llamábase William Cosmo Gordon. Lang utilizó raramente el nome adicional mientres la so vida adulta.Lockhart, páxs. 6–8 En xineru de 1865 la familia camudar a Glasgow, onde John Lang fuera nomáu ministru del distritu d'Anderston. Darréu, la familia sufrió más tresllaos: en 1868 a Morningside, Edimburgu y, en 1873, de vuelta a Glasgow, onde John Lang foi nomáu ministru de la histórica ilesia de la Baronía.
En Glasgow, Lang estudió na Park School, una escuela diurna onde ganó un premiu por un ensayu en lliteratura inglesa y xugó nun equipu de fútbol. Darréu va recordar: «nunca tuvi demasiáu comenenciudu nos métodos [de la escuela]». Pasó les vacaciones en diversos llugares d'Escocia, sobre manera en Argyll onde, yá adultu, volvería con frecuencia. En 1878, con catorce años, Lang superó los exámenes de matrícula y, a pesar de la so mocedá, empezó los sos estudios na Universidá de Glasgow esi mesma seronda.
Estudios universitarios Glasgow Na Universidá de Glasgow, Lang foi alumnu de dalgunos de los eruditos más importantes d'Escocia, ente los que destacaben el profesor de griegu Richard Claverhouse Jebb, el físicu William Thomson (dempués nomáu Lord Kelvin) y el filósofu Edward Caird. Muncho depués, Lang comentaría la ineptitú de dalgunos d'estos eminentes científicos pa remanar a «el bocayones escoceses que formaben la mayor parte de les sos clases». Lang foi influyíu pol pensamientu de Caird, que dio al nuevu, según les sos propies pallabres, «el so primer espertar real». El posterior arzobispu recordaba dempués cómo, nuna suerte de revelación pasiando por Kelvingrove Park, espresó en voz alta'l so súbitu convencimientu de que «¡l'universu ye unu y la so unidá y realidá última ye Dios!». Tamién reconocía que'l so gran error na universidá foi la so incapacidá pa faer dalgún progresu en matemátiques: «pa mi, entós y agora, [son] inintelixibles».Lockhart, páxs. 10–13
Lang viaxó per primer vegada fora d'Escocia, a Londres, en 1881, onde escuchó al orador y teólogu Henry Parry Liddon predicar na catedral de San Pablo.Lockhart, páxs. 19–23 Tamién escuchó un alderique ente William Ewart Gladstone y Joseph Chamberlain na Cámara de los Comunes. Más tarde nel mesmu añu, viaxó a Cambridge, onde visitó la Capiya del King's College y, impresionáu, decidió estudiar ellí. En xineru del siguiente añu aprobó los exámenes d'almisión, pero al ver parte de los sos estudios de grau incluyíen matemátiques, perdió l'entusiasmu. En cuenta de en Cambridge, presentar al Balliol College d'Oxford, onde foi aceptáu. Terminó los sos estudios en Glasgow nel branu de 1882, recibiendo'l títulu de Master of Arts, con premios especiales polos sos ensayos en política y historia de la Ilesia.Lockhart, p. 14
Oxford
thumb|left|El Balliol College, Oxford, onde Lang estudió ente 1882 y 1886. Lang empezó los sos estudios en Balliol n'ochobre de 1882. Nel primer cursu consiguió la beca Brakenbury, descrita pol so biógrafu John Gilbert como «la beca de banda azul [sic, de mayor calidá] en cualquier universidá de les islles britániques».Lockhart, páxs. 28–29 En febreru de 1883, el so disertación na Oxford Union en contra de la separación Ilesia-Estáu n'Escocia foi gratamente recibida, siendo la so oratoria inclusive comparada a la del políticu de l'Antigua Grecia Demóstenes.Lockhart, páxs. 33–35 Lang foi escoyíu presidente de la sociedá nel branu de 1883, y al añu siguiente foi cofundador de la Oxford University Dramatic Society (OUDS).
A pesar de considerase a sigo mesmu de pensamientu progresista, xunióse y foi secretariu del Canning Club, la principal sociedá conservadora de la Universidá d'Oxford. Unu de los sos compañeros, Robert Cecil, recordaría dempués que les opiniones progresistes de Lang, a pesar de ser bien mal vistes polos tradicionales tories, yeren escuchaes, por respetu a la so habilidá.
Lang asistió a la inauguración del Toynbee Hall, una misión universitaria p'ayudar a los probes del East End de Londres.Lockhart, páxs. 39–41 Averárase per primer vegada a esti trabayu en 1883, dempués d'escuchar un sermón al respeutu en St Mary's Church, Oxford, lleíu por Samuel Augustus Barnett, vicariu de Whitechapel. Barnett convertir nel primer encargáu del establecimientu, ente que Lang foi unu de los sos primeros secretarios non graduaos. Dedicó tanto tiempu a esta misión que foi reprendíu pol direutor de Balliol, Benjamín Jowett, por desdexar los sos estudios. En 1886 Lang graduar con honores en Historia, pero fracasó nel so intentu de consiguir una plaza fixa nel All Souls College, por cuenta de la escasa formación escolástica que recibió en Glasgow.
Escontra la ordenación thumb|Ilesia parroquial de Cuddesdon, llugar de la ordenación de Lang en 1889. Les aspiraciones de Lang nos primeros años tres la universidá fueron dedicase a l'abogacía, entrar en política y participar na futura alministración conservadora. En 1887 empezó a estudiar pa consiguir l'empléu de chigre, trabayando na oficina londinense de William Robson, futuru Fiscal Xeneral pa Inglaterra y Gales, que'l so «vehemente radicalismu constituyó un almirable estímulu y correctivu pal conservadorismu [de Lang]».Lang, citáu por Lockhart, páxs. 52–53 Mientres estos años Lang caltúvose alloñáu de los asuntos relixosos, pero siguió participando en delles actividaes eclesiales «por respetu al heriedu». Allegaba a los servicios nel City Temple, una ilesia non conformista y n'ocasiones na Catedral de San Pablo. D'esti periodu de la so vida afirmó darréu: «tengo de confesar que jugueteé con eses tentaciones esternes de les que presume'l nuesu cristianu Londres a la cara de los nuesos mozos».
N'ochobre de 1888 Lang foi escoyíu finalmente pa formar parte del fellowship del All Souls College d'Oxford, lo que-y obligó a estremar el so tiempu ente Londres y la universidá.Lockhart, páxs. 55–61 Dalgunos de los sos amigos en Oxford taben preparándose pa la ordenación sacerdotal, como correspondía na dómina a los miembros del college,History p. 3, All Souls College, Oxford (consultáu'l 11 de xineru de 2010). vocación que se convirtió nuna tema de conversación recurrente ente ellos. Finalmente, Lang plantegóse la entruga: «¿por qué nun podríes ser tu ordenáu?».Lockhart, páxs. 62–66 Según les sos propies pallabres, convertir nun pensamientu recurrente, hasta qu'una tarde de la primavera de 1889, tres una visita al Cuddesdon College, especializáu en teoloxía, asistió a los servicios na ilesia parroquial de Cuddesdon. De nuevu según les sos propies alcordances, mientres el sermón sintióse invadíu por una poderosa voz interior» que-y dicía: «Yes riquíu. Yes llamáu. Tienes De obedecer». Darréu dempués abandonó'l so trabayu y ambiciones polítiques pa preparar el so ingresu nel Cuddesdon College. Cola ayuda d'un contautu del All Souls, el so confirmación na Ilesia d'Inglaterra, un pasu esencial, foi supervisada pol obispu de Lincoln. La decisión de Lang de convertise al anglicanismu y preparar pa la ordenación defraudó al so padre, presbiterianu, que sicasí escribió al so fíu nos siguientes términos: «Lo que pienses, tan solemne y piadosamente, puedes facer —tienes de facer— nós vamos aceptar».Lockhart, páxs. 70–71
Primer ministeriu Leeds Tres un añu d'estudios en Cuddesdon, Lang foi ordenáu diáconu. Refugó la ufierta d'asumir la capellanía en All Souls porque quería tener una esperiencia de primera mano nuna parroquia «dura».Lockhart, p. 87 Dende la so formación Lang identificar cola tradición anglocatólica de la Ilesia d'Inglaterra, en parte, como él mesmu almitiría, como reaición contra la so educación evanxélica na Ilesia d'Escocia. Amosóse cercanu a l'ala progresista anglocatólica representada polos ensayos arrexuntaos nel volume Lux Mundi, publicaos en 1888 por un grupu de teólogos d'Oxford, herederos del tractarianismo. Ente ellos taben Edward Stuart Talbot, rector del Keble College quien, el mesmu añu, fuera escoyíu vicariu de la ilesia de Leeds y collaborara na redaición del ensayu La preparación pa la Historia en Cristu («The Preparation for History in Christ») en Lux Mundi. Ufiertóse-y a Lang un curato na parroquia de Talbor, qu'aceptó d'acordies, incorporándose a Leeds nel seronda de 1890.