Алег Рыгоравіч Мартыненка (, Краматорск — , Мінск) — савецкі і беларускі фізік. Па нацыянальнасці — украінец. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1991; член-карэспандэнт з 1989), доктар тэхнічных навук (1973), прафесар (1978). Заслужаны дзеяч навукі Беларусі (2001). Брат механіка Юрыя Мартыненкі (1945—2012).
Біяграфія Мартыненка нарадзіўся ў Краматорску (Украіна), атрымаў адукацыю ў Маскоўскім аўтадарожным інстытуце і Чэшскім вышэйшым тэхнічным вучылішчы. З 1963 г. ён працаваў у Інстытуце цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава АН БССР, з 1966 г. — у якасці загадчыка лабараторыяй і намесніка дырэктара, у 1988—2003 гг. — на пасадзе дырэктары інстытута. Адначасова выкладаў у БДУ, загадваў кафедрай цеплафізікі фізічнага факультэта БДУ (1988—1997), з’яўляўся галоўным рэдактарам «Інжынерна-фізічнага часопіса» (1988—2003).
Мартыненка з’яўляўся ініцыятарам шэрагу навуковых праграм і праектаў у вобласці энергетыкі. Ён быў кіраўніком стварэння Канцэпцыі развіцця атамнай энергетыкі ў Рэспубліцы Беларусь, узначальваў НПРП «Энергетычная стратэгія» Міністэрствы энергетыкі Рэспублікі Беларусь. Сярод яго вучняў — 6 дактароў і 37 кандыдатаў навук.
Пахаваны на Усходніх могілках Мінска.
Навуковая дзейнасць Навуковыя працы Мартыненка прысвечаны цеплафізіцы. Атрымалі вядомасць яго працы па канвектыўным цеплаабмене, распаўсюджанні лазернага выпраменьвання ў турбулентнай атмасферы (аэратэрмаоптыка), віхравым цячэнні вадкасці, працэсах утварэння дысіпатыўных структур, пераносу цяпла і выпраменьвання ў гетэрагенных асяроддзях, метадам разліку і стварэння цеплаабменных прылад.
У 2002 годзе «за распрацоўку навуковых асноў, стварэнне і ўкараненне новых энергаэфектыўных цепламасаабменных тэхналогій і абсталяванні для энергетычнага комплексу і іншых галін народнай гаспадаркі» Мартыненка быў ганараваны Дзяржаўнай прэміяй Рэспублікі Беларусь.
Прэміі Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2002, у аўтарскім калектыве) — за працу «Распрацоўка навуковых асноў, стварэнне і ўкараненне новых энергаэфектыўных цепламасаабменных тэхналогій і абсталявання для энергетычнага комплекса і іншых галін народнай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь».
Публікацыі Мартыненко является автором свыше 100 изобретений и 400 научных работ, среди которых: Колесников П. М., Колпащиков В. Л., Мартыненко О. Г. Введение в теорию конвективных газовых линз. — Минск: Наука и техника, 1972. Мартыненко О. Г., Соковишин Ю. А. Теплообмен смешанной конвекцией. — Минск: Наука и техника, 1975. Березовский А. А., Мартыненко О. Г., Соковишин Ю. А. Асимптотические методы в теории свободно-конвективного теплообмена. — Минск: Наука и техника, 1979. Соковишин Ю. А., Мартыненко О. Г. Введение в теорию свободно-конвективного теплообмена. — Л.: Изд-во Ленингр. ун-та, 1982. Мартыненко О. Г., Семёнов А. Г., Соковишин Ю. А. Параметрические методы в свободной конвекции. — Минск: Наука и техника, 1984. Мартыненко О. Г., Коровкин В. Н., Соковишин Ю. А. Теория ламинарных вязких струй. — Минск: Наука и техника, 1979. Справочник по теплообменникам / Под ред. О. Г. Мартыненко. — Минск: Наука и техника, 1987.
Літаратура
Спасылкі Алег Рыгоравіч Мартыненка: Даведка на сайце НАН Беларусі Алег Рыгоравіч Мартыненка ў базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі ВНУ Масквы Катэгорыя:Акадэмікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі Катэгорыя:Вынаходнікі Беларусі Катэгорыя:Рэдактары Беларусі Катэгорыя:Фізікі Беларусі Катэгорыя:Пахаваныя на Усходніх могілках Мінска Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава НАНБ