Водруб — адасоблены надзел, вылучаны з сельскага абшчыннага землекарыстання ў асабістую ўласнасць сялянскай сям’і. Узніклі водрубы ў 1907—1916 гадах у выніку сталыпінскай аграрнай рэформы побач з хутарамі, але ў меншай колькасці. У адрозненне ад хутара селянін не пераносіў сядзібу на свой участак, а заставаўся ў вёсцы.
На тэрыторыі Беларусі водрубы былі найбольш пашыраны ў Віцебскай і Магілёўскай губернях Расійскай імперыі.
Літаратура — С. 347. Дудкоў, Д. А. Сталыпінская рэформа ў Віцебскай Губерніі / Беларуская акадэмія навук, Інстытут гісторыі. — Мінск: [Б.в.], 1931. — 124 с. Липинский, Л. П., Лукьянов, Е. П. Крестьянское движение в Белоруссии в период между двумя революциями (июнь 1907 — февраль 1917 гг.) / Академия наук БССР, Институт истории. — Минск: Наука и техника, 1964. — 258 с.
Катэгорыя:Зямельнае права Катэгорыя:Эканоміка Расійскай імперыі