Бітва пры Буйр-Нууры — бітва паміж імперыяй Мін і на возеры , якая прайшла ў 1388 годзе. Армія Імперыі Мін, узначаленая генералам , які вёў ваенную кампанію супраць Усхал-хана, напаткала і разграміла мангольскую арду на возеры Буйр-Нуур, узяўшы ў палон вялікую колькасць людзей.
Перадгісторыя Паспяховы імперыі Мін супраць мангольскага камандзіра Нагачу і яго уранхайскай арды, якая прайшла ў 1387 годзе і скончылася капітуляцыяй Нагачу, натхніла імператара Хун’уDreyer 1982, 142—143.. У снежні 1387 года ён загадаў генералу Лань Юю ўзначаліць войска ў ваеннай кампаніі супраць Усхал-хана, вялікага хана Мангольскай імперыіLanglois 1998, 159.. Лань Юй устаў на чале арміі, якая складаецца з 150 000 салдатTsai 2001, 47-48..
Бітва Лань Юй і яго армія маршыравалі ўздоўж Вялікай Кітайскай сцяны, пакуль генерал не атрымаў паведамленні ад разведчыкаў, што Усхал-хан са сваёй арміяй размясціўся каля возера Dreyer 1982, 142—143.. Затым Армія імперыі Мін прасунулася на поўнач і перасекла пустыню ГобіLanglois 1998, 159.Tsai 2001, 47-48., у канчатковым рахунку дасягнуўшы возера.
Наблізіўшыся на адлегласць 40 (прыкладна 20 кіламетраў) ад возера Буйр-Нуур, армія не ўбачыла мангольскай Арды, што прывяло Лань Юя ў роспач. Аднак яго памочнік, генерал Ван Пі, пераканаў яго, што па-дурному будзе павярнуць назад такую вялікую армію, нічога не дасягнуўшыDreyer 1982, 142—143.. Пасля армія імперыі Мін выявіла, што Мангольская Арда размясцілася на поўнач ад Буйр-Нуура, і напала на манголаў пад покрывам цемры і пясчанай буры. 18 мая 1388 года армія Лань Юя перайшла ў наступ, заспеўшы манголаў знянацку. У выніку бітвы армія імперыі Мін захапіла ў палон мноства манголаў, але самому Усхал-хану удалося ўцячыLanglois 1998, 159.Tsai 2001, 47-48..
Наступствы Імператар Хун’у выдаў пракламацыю, якая ўсхваляла генерала Лань Юя і параўноўвала яго з вядомым генералам з імперыі ХаньDreyer 1982, 142—143.. Лань Юй ў канчатковым выніку атрымаў тытул гуна правінцыі Лян з дараваннем 3000 шы за свае ваенныя поспехі. Шэсць падначаленых Лань Юя атрымалі тытулы цінхоу, астатнія военачальнікі і салдаты атрымалі шчодрыя ўзнагароды.
На думку Ланглуа, у выніку бою імперыя мін захапіла 100 членаў сям’і Усхал-хана (у тым ліку яго малодшага сына), 3000 палкаводцаў і іх памочнікаў, 77 000 мужчын і жанчын з лагера, розныя імперскія пячаткі і 150 000 свойскіх жывёл, аднак самому хану і яго старэйшаму сыну ўдалося бегчыLanglois 1998, 159.. На думку Дрэер, імперыя мін захапіла 3000 прадстаўнікоў шляхты, 70 000 звычайных людзей, мноства свойскіх жывёл, наследнага прынца манголаў і яго малодшага брата, Аднак Усхал-хан збегDreyer 1982, 142—143.. На думку Тсая, імперыя Мін захапіла другога сына хана, сотні тысяч манголаў з іх свойскай жывёлай, аднак сам хан і яго наследны прынц збегліTsai 2001, 47-48..
Пасля ўцёкаў ад войска імперыі Мін, Усхал-хан у канчатковым выніку прыбыў да ракі Туул, дзе быў забіты мангольскім правадыром Дзарыгту-ханамKim 1998, 293..
Літаратура
Dardess, John (2012), Ming China 1368—1644 A Concise History of A Resilient Empire, Roman & Littlefield Publishers, Inc.
Катэгорыя:Дынастыя Мін Катэгорыя:Бітвы Мангольскай імперыі Катэгорыя:Бітвы Кітая Катэгорыя:1388 Катэгорыя:Паўночная Юань Катэгорыя:Бітвы XIV стагоддзя