Браніслаў Вендзягольскі (нар. 8 жніўня 1875 г. у Яварове, памёр у 1941 г. у СССР ) — палкоўнік пяхоты Войска Польскага, палітык, член Сейма Сярэдняй Літвы і Сеймаў 1-га і 3-га склікання ў Другой Польскай Рэспубліцы.
Біяграфія Нарадзіўся ў маёнтку Явораў, у тагачасным Віленскім павеце Віленскай губерні, у сям'і Міхала (1848–1923) і Караліны Сасонкі (1851–1944) . Быў братам Паўла (1883–1929), архітэктара, і Караля (1885–1974), актывіста руху за незалежнасць.
Афіцэр царскай арміі, скончыў ваеннае вучылішча ў Казані і ваенную акадэмію ў Санкт-Пецярбургу. Удзельнічаў у Першай сусветнай вайне ў званні падпалкоўніка, камандуючы 4-й Сібірскай стралковай дывізіі, а затым у Грамадзянскай вайне ў Расіі на баку белых. Далучыўся да дывізіі Жалігоўскага і разам з ёй пакінуў Расію. Затым стаў афіцэрам у «Блакітнай арміі» генерала Галера. Удзельнічаў у польска-бальшавіцкай вайне 1920 года. З 12 лістапада 1919 года па 23 мая 1920 года камандаваў Лідскім стралковым палком, пазней перайменаваным у 76-ы пяхотны полк . Затым камандаваў 3-й Літоўска-Беларускай пяхотнай брыгадай. У 1921 годзе служыў у Вярхоўным камандаванні войска Сярэдняй Літвы на пасадзе кіраўніка Вярхоўнага кантроля.
3 мая 1922 года яму было прысвоена званне палкоўніка і 47-я месца ў корпусе пяхотных афіцэраў. 10 ліпеня 1922 года ён быў пераведзены з рэзерву штабных афіцэраў камандавання корпуснай акругі № III на пасаду афіцэра сувязі пры ўрадавым дэлегаце ў Вільні. У той час ён быў афіцэрам па-за стаўкай 76-га пяхотнага палка ў Гродне. 28 лістапада 1922 года ён быў пераведзены ў неактыўны статус «на час яго мандата як члена парламента ў Сейме Рэспублікі Польшча першага тэрміну». У гэтай якасці, як палкоўнік 76-га пяхотнага палка, ён заставаўся ў наступныя гады.
Атрымаў мандат члена парламента ад партыі ПСЛ «Пяст». 29 лістапада 1927 года ён быў адкліканы з бяздзейнага статусу і адначасова пераведзены ў афіцэрскі склад пяхоты і аддадзены ў распараджэнне начальніка Дэпартамента пяхоты Міністэрства ваенных спраў. 30 лістапада 1927 года ён быў выйшаў у адстаўку .
У тым жа годзе ён стаў членам Нацыянальнай народнай партыі Літоўска-Беларускіх Зямель – «З'яднанне» . Тады ён жыў у Вільні . У 1934 годзе, будучы палкоўнікам у адстаўцы, быў прызначаны ў афіцэрскі акруговы склад № III у якасці афіцэра, прызначанага для выкарыстання ў ваенны час, і ў той час заставаўся на ўліку Віленскага гарадскога акруговага прызыўнога камандавання. Пазней ён быў палітыкам сялянскай партыі Крэсаў. Быў абраны членам Сейма 3-га склікання ад Беспартыйнага Блоку Супрацы з Урадам .
27 верасня 1939 года ён быў арыштаваны НКУС Заходняй Беларусі, а 12 мая 1941 года асуджаны і верагодней усяго знішчаны у БССР .
Ордэны і ўзнагароды
Ордэн Святога Уладзіміра 4-й ступені з мячамі і бантам — 10 жніўня 1915 г. Ордэн Святой Ганны 2-й ступені з мячамі — 1915 Ордэн Святога Станіслава 2-й ступені (мячы да ордэна, 29 студзеня 1915 г.)
Зноскі
Бібліяграфія
Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928. Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934. Karol Wędziagolski. Pamiętniki. Iskry 2007 Informacje z bazy danych o parlamentarzystach na stronie Biblioteki Sejmowej (tu data śmierci 1942, Niżny Nowogród) Bronisław Wędziagolski na Pogon.lt Катэгорыя:Памерлі ў 1941 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1876 годзе Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Польскай Рэспублікі (1918—1939) 3 склікання Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Польскай Рэспублікі (1918—1939) 1 склікання