Ізра́іль Аўсе́евіч Урман (ў асобных дакументах таксама Яўсеевіч; , Мінск — пасля 1956) — адзін з першых адміністрацыйных супрацоўнікаў Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (БДУ), пазней — ваенны ўрач, палкоўнік медыцынскай службы, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

Біяграфія Раннія гады і сям'я Нарадзіўся 9 снежня (у некаторых дакументах сустракаецца 3 або 7 снежня) 1903 года ў Мінску ў яўрэйскай мяшчанскай сям'і. Яго бацька, Аўсей Ельеў, працаваў музычным майстрам батальёна Усерасійскай надзвычайнай камісіі (УНК), маці Цыля Моўшаўна не працавала па стане здароўя. У сям'і таксама выхоўваліся два браты і сястра. З юнацкіх гадоў Ізраіль працаваў, каб пракарміць сям'ю, якая знаходзілася на яго ўтрыманні з-за хваробы бацькоў.

Праца і вучоба ў БДУ Не маючы яшчэ поўных 18 гадоў, 7 верасня 1921 года быў прыняты ў новаствораны Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт на пасаду канторшчыка. Сумяшчаючы працу з вучобай, у 1922 годзе скончыў школу 2-й ступені пры Адзінай працоўнай школе № 10 г. Мінска, атрымаўшы спецыяльнасць па справаводстве. З 1 студзеня 1922 года быў пераведзены на пасаду справавода.

У 1923 годзе атрымаў пасведчанне аб праходжанні дапрызыўнай падрыхтоўкі пры 10-м палку сувязі, пасля чаго падаў дакументы для паступлення на медыцынскі факультэт БДУ. У заяве ён прасіў залічыць яго на бясплатную вакансію і вызваліць ад уступнага калоквіума з-за вялікай загружанасці на працы ва ўніверсітэце. Хадайніцтва было здаволена.

Жыў Ізраіль Урман вельмі бедна. У 1924 годзе кіраўніцтва канцылярыі і рэктар БДУ У. І. Пічэта хадайнічалі перад праўленнем саюза паліграфічных рабочых аб тэрміновым рамонце яго кватэры ў падвальным памяшканні па вуліцы Савецкай, дзе абвалілася печ і пагражала абрушэннем столь. Складаныя бытавыя ўмовы, хвароба маці і смерць бацькі адбіліся на вучобе: на трэцім курсе медыцынскага факультэта яго адлічылі за акадэмічную непаспяховасць, аднак ён прасіў праўленне ўніверсітэта аб аднаўленні.

Нягледзячы на гэта, кар'ера ва ўніверсітэце развівалася паспяхова. З 1 кастрычніка 1925 года (паводле іншых звестак — у 1925/1926 навучальным годзе) І. А. Урман быў прызначаны старшым справаводам агульнай канцылярыі БДУ. У яго абавязкі ўваходзіла вядзенне перапіскі, рассыланне копій пратаколаў пасяджэнняў праўлення, выдача камандзіровачных пасведчанняў, складанне вопісаў, а таксама загадванне архівам агульнай канцылярыі і кнігай загадаў.

У ліпені 1927 года здарыўся інцыдэнт са знікненнем шасці заказных лістоў з яго рабочага стала, што прывяло да службовага расследавання з прыцягненнем крымінальнага вышуку. У верасні 1928 года справа была закрыта з-за невыяўлення вінаватых. З 7 верасня 1928 года Ізраіль Аўсеевіч быў прызначаны загадчыкам канцылярыі медыцынскага факультэта БДУ. Працаваў на гэтай пасадзе да 1 жніўня 1930 года, пакуль медыцынскі факультэт не быў выдзелены ў самастойны Беларускі дзяржаўны медыцынскі інстытут, куды ён перайшоў працаваць.

Ваенная служба У 1941 годзе, ужо стаўшы ўрачом, Ізраіль Урман пайшоў на фронт. Прайшоў усю Вялікую Айчынную вайну ў званні падпалкоўніка медыцынскай службы 2386-га эвакуацыйнага шпіталя. Пазней даслужыўся да звання палкоўніка медыцынскай службы (гэтае званне згадваецца ў наградных дакументах з 1944 года). За ўдзел у баявых дзеяннях быў неаднаразова адзначаны высокімі дзяржаўнымі ўзнагародамі, працягваў службу ў пасляваенны перыяд як мінімум да 1956 года. Далейшы лёс невядомы.

Узнагароды Медаль «За баявыя заслугі» (3 лістапада 1944); Два ордэны Чырвонай Зоркі (30 кастрычніка 1944, 6 лістапада 1945); Медаль «За абарону Масквы» (1 мая 1944); Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» (9 мая 1945); Ордэн Чырвонага Сцяга (15 лістапада 1950); Ордэн Леніна (30 снежня 1956).

Крыніцы

Літаратура

Катэгорыя:Нарадзіліся 9 снежня Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1903 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску Катэгорыя:Ваенныя ўрачы СССР Катэгорыя:Палкоўнікі (СССР) Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны Катэгорыя:Кавалеры ордэна Леніна Катэгорыя:Кавалеры ордэна Чырвонага Сцяга Катэгорыя:Кавалеры ордэна Чырвонай Зоркі Катэгорыя:Выпускнікі БДМУ