Сіе́ста (ад ) — гэта кароткі сон у ранні пасляпаўднёвы час, часта пасля паўдзённага прыёму ежы. Такі перыяд сну ёсць распаўсюджанай традыцыяй у некаторых краінах, асабліва ў тых, што размешчаны ў зонах з цёплым надвор’ем. «Сіеста» можа адносіцца як да самога сну, так і больш агульна да перыяду дня, звычайна паміж 14:00 і 17:00. Гэты перыяд выкарыстоўваецца для сну, а таксама для адпачынку, абедаў, сексу або іншых заняткаў.
Сіесты гістарычна распаўсюджаны па ўсім Міжземнамор’і і ў Паўднёвай Еўропе, на Блізкім Усходзе, у Паўднёвай і Паўднёва-Усходняй Азіі, а таксама ў мацерыковым Кітаі. Сіеста — старая традыцыя ў Іспаніі і, дзякуючы іспанскаму ўплыву, у большай частцы Лацінскай Амерыкі і на Філіпінах. Іспанскае слова першапачаткова паходзіць ад лацінскай фразы («шостая [гадзіна]», лічачы ад світанку, адсюль «паўдзённы адпачынак»), што прыпадае прыкладна на поўдзень.
Фактарамі, якія тлумачаць геаграфічнае распаўсюджванне сучаснай сіесты, ёсць высокая тэмпература і багаты прыём ежы падчас абеду. У спалучэнні гэтыя два фактары спрыяюць адчуванню пасляабедзеннай санлівасці. У многіх краінах, дзе практыкуецца сіеста, летняя спёка можа быць невыносанай у раннія пасляпаўднёвыя гадзіны, што робіць жаданым паўдзённы адпачынак дома.
Звычай пасляпаўднёвага сну вядомы з рымскіх часоў уздоўж узбярэжжа Міжземнага мора. Паколькі рымскім нобілям, якія служылі ў гэтай вобласці, было цяжка спраўляцца са спякотай апоўдні, яны звычайна драмалі ў гэты час. Гэты звычай згадваецца ў лістах Сідонія з V стагоддзя: «Сіеста пасля абеду заўсёды невялікая, а часам і перарываецца»Book I, letter I.
Крыніцы
Спасылкі
Катэгорыя:Сон Катэгорыя:Культура Іспаніі Катэгорыя:Культура Італіі