Леў Мікалаевіч Аборын () — савецкі піяніст, кампазітар, музычны педагог. Народны артыст СССР (1964). Лаўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1943).
Біяграфія Леў Аборын нарадзіўся 29 жніўня (11 верасня) 1907 года ў Маскве ў сям’і інжынера-пуцейца.
Вучыўся ў школе № 327 у Вялікім Трохсвяціцельскім завулку. У 1921 годзе скончыў Музычнае вучылішча імя Гнесіных па класе фартэпіяна (клас Н. Н. Малюцінай, затым — А. Ф. Гнесінай). Займаўся таксама кампазіцыяй з А. Т. Грачанінавым, мяркуючы стаць у будучыні кампазітарам. У 1921—1926 гадах працягнуў навучанне ў Маскоўскай кансерваторыі ім. П. І. Чайкоўскага па дзвюх спецыяльнасцях: «фартэпіяна» (клас К. М. Ігумнава) і «кампазіцыя» (клас Г. Э. Конюса, затым Мікалая Мяскоўскага і Г. Л. Катуара).
Сусветную вядомасць Оборын атрымаў у 1927 годзе, калі, навучаючыся ў аспірантуры ў К. М. Ігумнава, атрымаў перамогу на Першым Міжнародным конкурсе піяністаў імя Ф. Шапэна ў Варшаве.
Крыніцы
Катэгорыя:Піяністы СССР