Жазэ́ I (; , палац Рыбейра, Лісабон, Партугалія — 24 лютага 1777, палац Сінтра, Сінтра, Партугалія) — кароль Партугаліі і Альгарвы з 31 ліпеня 1750, сын Жуана (Іаана) V.
left|thumb|175px|Помнік Жазэ I у Лісабоне
Пасля смерці бацькі ўступіў на прастол у 1750. Усе справы кіравання дзяржавай падаў маркізу дэ Памбалу, сам жа аддаўся задавальненням. Пры ім адбылося разбуральнае Лісабонскае землетрасенне 1755 года. Замах на жыццё караля, які меў месца ў 1758 (гл. Авейру), паслужыла нагодай да выгнання з Партугаліі езуітаў. Памёр пасля працяглай хваробы, падчас якой рэгенцтва належала яго жонцы Марыяне Вікторыі, дачцэ іспанскага караля Філіпа V. Жазэ атрымлівала ў спадчыну яго старэйшая дачка Марыя I.
Сям'я У 1732 годзе Жазэ жаніўся на Марыяне Вікторыі, дачцэ іспанскага караля Філіпа V. Ад гэтага шлюбу нарадзіліся чатыры дочкі: Марыя I (1734—1816), Марыя Ганна Францыска (1736—1813), Марыя Францыска Даратэя (1739—1771), Марыя Францыска Бенедыкта (1746—1829).
Шлюбы дочак Не маючы спадчыннікаў мужчынскага полу, кароль Жазэ ў 1760 годзе выдаў сваю старэйшую дачку Марыю I за свайго роднага брата, Педру. У 1777 годзе малодшая дачка — Марыя Францыска Бенедыкта — выйшла замуж за свайго роднага пляменніка — старэйшага сына Марыі I — Жазэ. Дзве іншыя дочкі засталіся незамужнімі.
Катэгорыя:Каралі партугальскія Катэгорыя:Браганса (дынастыя)