Эпані́м ( — той, хто даў імя; ) — бажаство, рэальны ці легендарны чалавек ці герой, у гонар якога атрымаў сваё імя які-небудзь геаграфічны аб’ект (горад, рака, гара, месяцавы кратар , напрыклад, Пелей, сын Эака — эпанім гары Пелія, ці Архамен — эпанім аднайменнага горада), народ, племя ці часавы прамежак (напрыклад, год).
Эпанім (у навуцы) — назва з’явы (напрыклад, хваробы), паняцця, структуры ці метаду паводле імя чалавека, які выявіў ці апісаў іх (ацёк Квінке, закон Вакернагеля, сімвал Кронекера ).
Эпанімамі таксама называюць любыя імёны ўласныя, якія сталі імёнамі намінальнымі.
Літаратура Рязанцев В. Д. Имена и названия: Словарь эпонимов: имена собственные, перешедшие в названия; образование терминов и понятий; происхождение имен нарицательных; слова, употребляемые в переносном смысле — М.: Современник, 1998. Губин В. Н. Эпонимы в кардиологии, ангиологии и ревматологии: Справочник.
Катэгорыя:Міфалогія Катэгорыя:Анамастыка Катэгорыя:Тапаніміка * Катэгорыя:Віды імёнаў