«Марш Радэцкага» (op. 228) — марш, напісаны Іаганам Штраусам-старэйшым у гонар фельдмаршала графа Радэцкага ў 1848 годзе. Адзін з самых знакамітых твораў Штрауса.
Марш Радэцкага складаецца з трох асноўных частак.
Гісторыя Марш Радэцкага быў напісаны Іаганам Штраусам-старэйшым у якасці прывітання войскам фельдмаршала Іагана Ёзэфа Венцэля Радэцкага, які вяртаўся пасля прыгнечання паўстання ў Італіі, і быў упершыню выкананы 31 жніўня 1848 года на вуліцах Вены перад войскамі, якія праходзілі па вуліцах.
Пазней ён стаў парадным маршам гусарскага палка Радэцкага.
У сярэдзіне XIX стагоддзя аўстрыец Шрам, стаўшы капельмайстрам Вялікабрытаніі, прадставіў «Марш Радэцкага» як вельмі прыдатны для англійскага кавалерыйскага палка. Марш атрымаў яшчэ мацнейшую сувязь з палком у 1896 годзе, калі аўстрыйскі імператар Франц Іосіф I стаў шэфам палка і даў дазвол прыняць у якасці сцяга аўстрыйскага двухгаловага арла. Марш Радэцкага і сёння з’яўляецца хуткім маршам палкаMusic of the Regiment — 1st The Queen’s Dragoon Guards.
Сучаснае выкарыстанне Маршам Радэцкага кожны раз заканчваецца Навагодні канцэрт Венскага філарманічнага аркестра. Паводле традыцыі, публіка суправаджае яго выкананне рытмічным папляскваннем у ладкі і прытупваць нагамі. (Гавораць, што гэта традыцыя бярэ пачатак з першага выканання марша, якое так моцна ўразіла аўстрыйскіх афіцэраў і іншых афіцыйных асоб, якія прысутнічалі на ім, што тыя сталі мімаволі прытупваць нагамі ў такт, насуперак сваёй звычайнай стрыманасці.) Марш Радэцкага з’яўляецца парадным гімнам чылійскай Gala Artística Musical — Ejército de Chile. На стадыёне дацкага футбольнага клуба Орхус Марш Радэцкага іграюць кожны раз, калі каманда гаспадароў забівае голBo Jensen. Totaloplevelse i NRGI Park // Tribune: Magasin for Århus Elite, # 30, 4.03.2008. .
Спасылкі
Радэцкага Катэгорыя:Музычныя творы 1848 года Катэгорыя:Творы для аркестра