Статэрыйскі перыяд ( — «устойлівы») — заключны геалагічны перыяд палеапратэразойскай эры, які доўжыўся 1800—1600 мільёнаў гадоў таму (хранаметрычная датыроўка, якая не базуецца на стратыграфіі)Міжнародная стратыграфічная шкала (версія за жнівень 2012) на сайце Міжнароднай камісіі па Стратыграфіі.
На працягу статэрыя сфарміраваліся ядзерныя жывыя арганізмы.
Перыяд характарызуецца з'яўленнем новых платформ і канчатковай кратанізацыяй паясоў. Фарміруецца суперкантынент Калумбія.
Літаратура Иорданский Н. Н. Развитие жизни на земле. — М.: Просвещение, 1981. Короновский Н. В., Хаин В. Е., Ясаманов Н. А. Историческая геология : Учебник. — М.: Академия, 2006. Ушаков С. А., Ясаманов Н. А. Дрейф материков и климаты Земли. — М.: Мысль, 1984. Ясаманов Н. А. Древние климаты Земли. — Л.: Гидрометеоиздат, 1985. Ясаманов Н. А. Популярная палеогеография. — М.: Мысль, 1985.
Катэгорыя:Геалагічныя перыяды Катэгорыя:Палеапратэразой