Макс Кенэдзі Хортан (; — ) — брытанскі адмірал флоту, падводнік, у Першую сусветную вайну камандзір падводнай лодкі E9, падчас Другой Сусветнай вайны — камандаваў падводнымі сіламі Вялікабрытаніі, затым займаў пасаду камандуючага Заходнімі падыходамі.
Па традыцыі брытанскіх марскіх сем'яў, паступіў на флот у юным узросце: 15 верасня 1898 года, у якасці кадэта на HMS Britannia (Дартмут). У 1903 годзе атрымаў першае афіцэрскае званне сублейтенанта, што адпавядае малодшаму лейтэнанту.
17 лістапада 1942 года Хортан быў прызначаны галоўнакамандуючым Заходнімі падыходамі. Відавочна, у самыя цяжкія месяцы бітвы за Атлантыку Кабінет вырашыў, што змагацца з падводнікамі павінен падводнік, прычым найвядомы. Пры ім канвоям пачалі надаваць так званыя групы падтрымкі, не злучаныя ордарам: па істоце, супрацьлодачныя пошукава-ўдарныя групы. Маючы больш волі манеўру, яны маглі правяраць магчымыя кантакты і пераследваць выяўленыя лодкі. Трэба нагадаць, што такая мера стала магчымая з павелічэннем ліку супрацьлодачных караблёў. Яшчэ ў 1941 годзе яна была б проста няздзейсная. Макс Хортан, як і яго папярэднік, сэр Персі Нобл, лічыцца адным з творцаў перамогі над нямецкімі падводнымі лодкамі.
У 1945 годзе ён па ўласным жаданні выйшаў у адстаўку. У рапарце ён указаў прычыну: «каб даць дарогу маладым афіцэрам». Ужо ў адстаўцы быў узнагароджаны Вялікім крыжам ордэна Лазні і цырыманіяльнай пасадай герольда Ордэна ().
Падчас Другой сусветнай вайны ўзброены траўлер Каралеўскага флоту насіў імя HMS Commander Horton.
Узнагароды Медаль «За выратаванне жыцця на мора» (23 кастрычніка 1911 года) Ордэн «За выдатныя заслугі» (21 кастрычніка 1914 года) Ордэн Святой Ганны 2-й ступені з мячамі (сакавік 1915 года, Расія) Ордэн Святога Георгія 4-й ступені (15 лістапада 1915 года, Расія) Ордэн Ганаровага легіёна, кавалер (18 красавіка 1916 года, Францыя) Ордэн Святога Уладзіміра 4-й ступені з мячамі і бантам (7 лістапада 1916 года, Расія) Ордэн «За выдатныя заслугі» (планка, 2 лістапада 1917 года) Ордэн «За выдатныя заслугі» (планка, 8 сакавіка 1920 года) Ордэн Збавіцеля, камандор (26 верасня 1933 года, Грэцыя) Ордэн Лазні, кампаньён (4 чэрвеня 1934 года) Ордэн Лазні, рыцар-камандор (2 студзеня 1939 года) Ордэн Оранж-Насау, Вялікі крыж (12 мая 1942 года, Нідэрланды) Ордэн Лазні, Вялікі крыж (14 чэрвеня 1945 года) Ордэн Ганаровага легіёна, Вялікі афіцэр (Францыя) Ваенны крыж 1939—1945 з пальмавай галіной (Францыя) «Легіён Пашаны» ступені галоўнакамандуючага (28 мая 1946 года, ЗША) Ордэн Святога Олафа, Вялікі крыж (13 студзеня 1948 года, Нарвегія)
Літаратура Chalmers, William Scott. Max Horton and the western approaches; a biography of Admiral Sir Max Kennedy Horton. London, Hodder & Stoughton, 1954. Innes McCartney. British Submarines of World War I. Osprey Publishing, Oxford-New York, 2008, ISBN 978-1-84603-334-6 Innes McCartney. British Submarines 1939−1945. Osprey Pub., Oxford-New York, 2006. ISBN 1-84603-007-2 To Die Gallantly: the Battle of the Atlantic. T. J. Runyan, J. M. Copes, ed. Westview Press, 1995. ISBN 0-8133-2332-0
Спасылкі
Катэгорыя:Падводнікі Катэгорыя:Адміралы Вялікабрытаніі