Мёзія (, , , ) — гістарычная вобласць паміж ніжнім Дунаем і паміж Балканскімі гарамі.

Сваю назву гэтая вобласць атрымала ад фракійскага племя мёзаўМЕЗИЯ.

Мяжуе з гістарычнымі абласцямі: Дакія на поўначы, Фракія і Македонія на поўдні, Далмацыя на захадзе. З усходу — Чорнае мора

Геаграфія У наш час тэрыторыя гістарычнай Мёзіі належыць галоўным чынам Балгарыі, некаторыя яе часткі — Сербіі і Румыніі.

Гэта шырокае плато, якое знаходзіцца на вышыні 150 м над узроўнем мора, рассечана мноствам рэк.

Гісторыя Першыя дзяржаўныя ўтварэнні

У VII—VI ст.ст. да н.э. на ўзбярэжжы Чорнага мора ўзніклі грэчаскія калоніі: Адэсас (Варна), Калатыс (Мангалія), Томы (Канстанца) і інш.

У V ст. да н.э. чарнаморскае ўзбярэжжа Мёзіі захапілі персы і ўключылі яго ў склад сваёй Імперыі. Плямёны, якія жылі вышэй па плыні Дуная, захавалі сваю незалежнасць.

Пасля сыходу персаў фракійцы ўтварылі Адрыскае царства, а ў Прычарнамор’і скіфы захапілі тэрыторыю дэльты Дуная, дзе жылі плямёны гетаў.

У кровапралітным супрацьстаянні Македонскае царства разграміла і скіфскі саюз і Адрыскае царства, распаўсюдзіла свой уплыў на поўнач — мясцовыя плямёны сталі служыць царам Македоніі і, відаць, зведалі на сабе некаторы грэчаскі ўплыў.

У складзе Старажытнарымскай дзяржавы

Канчатковы захоп тэрыторыі Мёзіі рымлянамі адбыўся ў 27 годзе да н.э. Першапачаткова гэтыя землі ўваходзілі ў склад Рымскай Македоніі, пасля прыходу да ўлады Тыберыя (14—37 гг. н.э.) атрымалі статус самастойнай правінцыі.

Пры Даміцыяне (прыкладна 85 г.) Мёзія падзелена на дзве правінцыі: Верхняя Мезія (прыкладна тэрыторыя сучаснай Сербіі) і ніжняя Мезія (тэрыторыя паміж Дунаем і Балканамі).

Пры Траяне ў склад Мёзіі часова ўваходзілі таксама землі паўночней Дуная.

Пасля эвакуацыі рымскіх войскаў пры Аўрэліяне (270-275 гг.) з Дакіі, часткова з верхняй і ніжняй Мёзіі разам з Фракіяй былі створаны дзве правінцыі са сталіцамі Ratiaria (каля Відзіна) і Serdica (Сафія).

Пасля канчатковага падзелу Рымскай імперыі гэтыя тэрыторыі былі ўключаны ва Усходнюю Рымскую імперыю і знаходзіліся пад уладай Візантыі аж да стварэння Першага Балгарскага царства (681 г.).

З сярэдзіны III ст. у Мёзію амаль бесперапынна ўрываюцца спачатку плямёны германцаў (готы) і гунаў, а затым авары і булгары.

Эканоміка: земляробства, жывёлагадоўля, распрацоўка рудных радовішчаў.

Гарады: Singidunum (Бялград), Viminacium (), Ratiaria, Durostorum (Сілістра), Naissus (Ніш)Сло­варь антич­но­сти. МЁЗИЯ.

Гл. таксама Лінія Ірэчэка Малая Скіфія Бітва пры Абрыце

Літаратура Рубцов С. М., Легионы Рима на Нижнем Дунае: Военная история римско-дакийских войн. «Филоматис». Москва, 2003.

Спасылкі

Inscriptions of Moesia Superior , University of Belgrade

Катэгорыя:Мёзія Катэгорыя:Гістарычныя вобласці Еўропы Катэгорыя:Рымская Сербія