thumb|ADP riboza thumb|Nikotinamid-adenin dinukleotid Poli (ADP-riboza) polimeraza (PARP) je porodica proteina uključenih u brojne ćelijske procese kao što su kao popravka DNK, genomska stabilnost i programirana ćelijska smrt.
Članovi porodice PARP Porodica PARP se sastoji od 17 članova (pretpostavlja se 10). Oni se jako razlikuju po strukturi i funkciji unutar ćelije. PARP1, PARP2, VPARP (PARP4), tankiraza-1 i -2 (PARP-5a ili TNKS , te PARP-5b ili TNKS2) imaju potvrđenu PARP aktivnost. Ostali uključuju PARP3, , TIPARP (ili PARP7), PARP8, , PARP10, , PARP12, , i PARP16.
Struktura PARP se sastoji od četiri domena od interesa: DNK-vezujući domen, kapazama-cijepani domen (vidi dolje), domen automodifikacije i katalitski domen. DNK-vezujući domen sastoji se od dva motiva cinkovog prsta. U prisustvu oštećene DNK (bazni par je izrezan), domen koji se vezuje za DNK će vezati DNK i izazvati konformacioni pomak. Pokazalo se da se ovo vezivanje odvija nezavisno od drugih domena. Ovo je sastavni dio modela programirane ćelijske smrti baziran na inhibiciji cijepanja PARP kaspazom. Domen automodifikacije odgovoran je za oslobađanje proteina iz DNK nakon katalize. Također, ima važnu ulogu u inaktivaciji izazvanoj cijepanjem.
Funkcije Glavna uloga PARP-a (koji se nalazi u ćelijskom jedru) je da otkrije i pokrene brzi ćelijski odgovor na metabolički, hemijski ili radijacijski inducirani prekid jednolančanih DNK (SSB), signaliziranjem enzimske mašinerije uključene u SSB popravku. Jednom kada PARP otkrije SSB, on se veže za DNK, prolazi kroz strukturnu promjenu i započinje sintezu polimerne adenozin-difosfat riboze (poli (ADP-riboza) ili PAR) lanca , koji djeluje kao signal za druge enzime koji popravljaju DNK. Ciljni enzimi uključuju DNK-ligazu III (LigIII), DNK-polimerazu beta (polβ) i proteine skele kao što je X-zraka unakrsno komplementarnog gena 1 (XRCC1). Nakon popravke, PAR lanci se razgrađuju putem Poli(ADP-riboza) glikohidrolaze (PARG).
NAD+ je potreban kao supstrat za stvaranje ADP-riboznog monomera. Smatra se da prekomjerna aktivacija PARP-a može iscrpiti zalihe ćelijskog NAD+ i izazvati progresivno iscrpljivanje ATP-a i nekrotsku smrt ćelijaa, budući da je inhibirana oksidacija glukoze. Ali nedavno je sugerirano da inhibicija aktivnosti heksokinaze dovodi do kvarova u glikolizi(Andrabi, PNAS 2014). Bazna PARP aktivnost takođe reguliše bazalnu bioenergetiku. U nastavku treba jmati na umu da se PARP inaktivira cijepanjem kaspaze-3 tokom programirane ćelijske smrti.
PARP enzimi su neophodni za brojne ćelijske funkcije, including expression of inflammatory genes: PARP1 je neophodan za indukciju ekspresije ICAM-1 gena srčanih miocita i ćelija glatkih mišića, kao odgovor na TNF.
Biljni PARP-ovi Proučavane su uloge poli(ADP-ribozil)acije u odgovorima biljaka na oštećenje DNK, infekcije i druge stresove. Biljni PARP1 je vrlo sličan životinjskom PARP1, ali intrigantno, u Arabidopsis thaliana i vjerovatno drugim biljkama, PARP2 ima značajniju ulogu od PARP1 u zaštitnim odgovorima na oštećenje DNK i patogenezi bakterija. Biljka PARP2 nosi PARP regulatorne i katalitske domene sa samo srednjom sličnošću sa PARP1, i nosi N-terminalne motive vezivanja SAP DNK umjesto motiva vezanja DNK cinkovog prsta biljnih i životinjskih PARP1 proteina.
Također pogledajte Teorija oštećenja DNK starenjem Maksimalni životni vijek PARP1 PARP inhibitor klasa sredstava protiv raka Parthanatos Starenje
Reference
Vanjski linkovi Entry for a PARP immunoassay at bioreagents.com PARP - Poly (ADP-ribose) polymerase at inotekcorp.com The PARP Link Homepage at parplink.u-strasbg.fr
Parp Inhibitors Information Site PARP Activity and Inhibition Assays at trevigen.com
Kategorija:Programirana ćelijska smrt Kategorija:Popravak DNK Kategorija:EC 2.4.2