Hendrik Antoon Lorentz, nado en Arnhem o 18 de xullo de 1853 e finado en Haarlem o 4 de febreiro de 1928, foi un físico neerlandés. En 1902 recibiu xunto con Pieter Zeeman o premio Nobel de Física polo seu traballo sobre as radiacións electromagnéticas.
A maior parte dos seus traballos envolveu o electromagnetismo. Deixou o seu nome ás transformacións de Lorentz, que forman a base da teoría da relatividade restrita de Einstein.
Véxase tamén
Categoría:Persoas relacionadas coa electricidade Categoría:Físicos dos Países Baixos Categoría:Premio Nobel de Física Categoría:Matemáticos dos Países Baixos Categoría:Nados en Güeldres Categoría:Nados en 1853 Categoría:Finados en 1928 Categoría:Medalla Copley Categoría:Medalla Rumford Categoría:Premios Nobel dos Países Baixos