O Gran Premio dos Estados Unidos de 1990 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 11 de marzo de 1990 en Phoenix (Arizona). Foi o 32º Gran Premio dos Estados Unidos desde que o Gran Premio de América celebrouse por primeira vez no 1908 e o 25 baixo as regulacións da Fórmula 1 desde o primeiro Gran Premio dos Estados Unidos disputado en Sebring, Florida en 1959. Foi o segundo que se celebrou en Phoenix e disputouse durante 72 voltas ao circuíto de 4 km.

A carreira gañouna o brasileiro Ayrton Senna, conducindo un McLaren MP4/5B por oito segundos sobre o francés Jean Alesi no seu relativamente pouco competitivo Tyrrell 018. Ao longo da carreira, a parella entusiasmou aos afeccionados cun adiantamento fabuloso e atrevido para o liderado.

Foi o primeiro podio de Alesi, co piloto belga Thierry Boutsen nun Williams FW13B, chegando terceiro.

Informe

Antecedentes

O Gran Premio dos Estados Unidos na desértica cidade de Phoenix trasladouse ao comezo da tempada en marzo para evitar os 38 °C da cidade no verán. O piloto suízo Gregor Foitek fixo o seu debut na Fórmula Un co equipo Brabham. Intentara cualificar durante a tempada de Fórmula Un, fallando en once intentos de cualificación con EuroBrun e unha con Rial.

Cualificación Unha choiva inesperada o sábado significou que a grella decidiuse por completo cos tempos sa sesión do venres. Os pneumáticos brandos de Pirelli venceron aos Goodyear e o fabricante italiano colocou cinco dos seus equipos nas dez primeiras posicións, incluíndo a Jean Alesi, que foi cuarto nun Tyrrell . Nunha xogada sorpresa, o director do equipo Ken Tyrrell asinara con Pirelli dous días antes da carreira, logo de 18 anos con Goodyear. Gerhard Berger gañador da pole con McLaren foi o único coche nas dúas primeiras filas con Goodyears. Pierluigi Martini colocou a Minardi na primeira fila por única vez na historia do equipo, a menos de sete centésimas do tempo da pole de Berger. Ademais, Andrea de Cesaris (Scuderia Italia), Olivier Grouillard (Osella) e Roberto Moreno (EuroBrun) anotaron a que resultou ser a mellor posición do seu equipo na grella do ano. Philippe Alliot foi excluído porque un mecánico traballou no coche fóra da zona de boxes durante a práctica do venres.

Carreira

Martin Donnelly non puido colocarse na grella debido a falla na caixa de cambios. (Algunhas fontes consideran isto un NTS.)

O día da carreira foi fresco cunha probabilidade de choiva. Berger rapidamente adiantouse a Martini e moveuse diante del, pero Alesi, cuxa carreira de F1 comezara no seu país de orixe Francia o verán anterior, fixo un comezo aínda máis rápido, pasou a ambos e freou a Berger na primeira curva. Inmediatamente comezou a afastarse, e lideraba por 2´4 segundos logo dunha volta.

Senna pasou a Cesaris polo terceira posto, e acercouse a Berger, que perdía medio segundo por volta con Alesi. O brasileiro conseguiu o seu compañeiro de equipo cando, na volta 9, Berger colleu unha fochanca cando freaba, e a parede do pneumático danou a súa á traseira. Entrou en boxes para poñer unha nova á, e máis tarde marcou a volta rápida da carreira, pero finalmente retirouse cun problemas de embrague.

Cando Berger trompeou, Senna estaba 8´2 segundos detrás de Alesi. Sen saber se os pneumáticos Pirelli do Tyrrell durarían, Senna mostrouse remiso a meter presión demasiado ao principio. Logo de 30 voltas, Alesi mantívose na dianteira, pero na volta 34, Senna pasoulle por dentro. O Tyrrell mantivo a liña exterior na saída e retomou a dianteira na seguinte quenda. No mesmo punto, unha volta despois, Senna volveu tomar o liderado, e esta vez sostívoo.

Logo de varios intentos de recuperar o liderado, Alesi decidiu conservar os seus pneumáticos, e deixar irse a Senna. Mentres tanto, Nelson Piquet avanzara de sexto na grella a terceiro na volta 17. Con todo, problemas cos freos causaron planos nos seus pneumáticos, e na volta 28 entrou en boxes para cambialos. Isto permitiu a Thierry Boutsen no Williams poñerse terceiro, e aínda que loitou cun problema co seu motor que se cortaba intermitentemente, mantivo o terceiro lugar ata a bandeira. Piquet tivo que conformarse co cuarto lugar no seu primeiro intento pilotando para Benetton.

Prost caera á novena posición con problemas na caixa de cambios e, mentres avanzaba á cuarta posición na volta 17, os seus problemas na caixa de cambios resultaron ser fatais, retirouse na volta 21. No outro Ferrari, Nigel Mansell retirouse cando marchaba quinto na volta 49, o seu embrague se desintegrou e perforou o tanque de aceite. O motor parouse e incendiouse, facendo trompear a Mansell.

Senna aumentou a súa vantaxe sobre Alesi a 28´5 segundos, pero retrocedeu lixeiramente cando o seu motor comezou a soar raro. Stefano Modena e Satoru Nakajima nun Brabham e o segundo Tyrrell respectivamente terminaron en quinto e sexto lugar. Foi a 21ª vitoria na carreira de Ayrton Senna e a primeira de seis da tempada. O brasileiro gañaría o seu segundo Campionato do Mundo. O podio de Alesi foi o primeiro da súa carreira.

Os dous primeiros finalistas enchéronse de eloxios entre eles logo da carreira. Senna dixo que sabía que Alesi tiña os ingredientes para ser Campión do Mundo, e Alesi dixo: "El é o meu heroe e foino durante moitos anos". Outros gañadores na carreira foron Ken Tyrrell, con dous coches nos puntos. E Pirelli, con tres puntos no final. A única nota negativa foi a pequena multitude de 15.000 que presenciou un grande espectáculo.

Clasificación

Pre Cualificación Pos Nº Piloto Construtor Tempo Diferenza 1 33 Roberto Moreno EuroBrun-Judd 1:32.292 — 2 29 Éric Bernard Lola-Lamborghini 1:32.711 +0.419 3 14 Olivier Grouillard Osella-Ford 1:33.181 +0.889 4 30 Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 1:33.331 +1.039 5 17 Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:35.420 +3.128 6 18 Yannick Dalmas AGS-Ford 1:35.481 +3.189 7 34 Claudio Langes EuroBrun-Judd 1:37.399 +5.107 8 39 Gary Brabham Life 2:07.147 +35.855 9 31 Bertrand Gachot Coloni-Subaru 5:15.010 +2:43.718

Cualificación Pos Nº Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza 1 28 Gerhard Berger McLaren-Honda 1:28.664 1:53.486 — 2 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:28.731 2:33.083 +0.067 3 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:29.019 1:57.435 +0.355 4 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:29.408 1:54.738 +0.744 5 27 Ayrton Senna McLaren-Honda 1:29.431 1:52.015 +0.767 6 20 Nelson Piquet Benetton-Ford 1:29.862 1:55.449 +1.198 7 1 Alain Prost Ferrari 1:29.910 1:56.661 +1.246 8 14 Olivier Grouillard Osella-Ford 1:29.947 — +1.283 9 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 1:30.059 1:52.771 +1.395 10 8 Stefano Modena Brabham-Judd 1:30.127 — +1.463 11 3 Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 1:30.130 — +1.466 12 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 1:30.213 1:53.530 +1.549 13 25 Nicola Larini Ligier-Ford 1:30.424 — +1.760 14 24 Paolo Barilla Minardi-Ford 1:31.194 — +2.530 15 29 Éric Bernard Lola-Lamborghini 1:31.226 — +2.562 16 33 Roberto Moreno EuroBrun-Judd 1:31.247 1:51.538 +2.583 17 2 Nigel Mansell Ferrari 1:31.363 1:52.405 +2.699 18 30 Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 1:31.414 — +2.750 19 12 Martin Donnelly Lotus-Lamborghini 1:31.650 1:49.942 +2.986 20 10 Bernd Schneider Arrows-Ford 1:31.892 — +3.228 21 9 Michele Alboreto Arrows-Ford 1:31.948 1:54.499 +3.284 22 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:31.984 — +3.320 23 7 Gregor Foitek Brabham-Judd 1:32.398 — +3.734 24 11 Derek Warwick Lotus-Lamborghini 1:32.400 2:05.974 +3.736 25 15 Maurício Gugelmin Leyton House-Judd 1:32.904 — +4.240 26 16 Ivan Capelli Leyton House-Judd 1:33.044 — +4.380 27 35 Stefan Johansson Onyx-Ford 1:33.468 — +4.804 28 21 Gianni Morbidelli Dallara-Ford 1:34.292 — +5.628 29 36 JJ Lehto Onyx-Ford — — — DSC 26 Philippe Alliot Ligier-Ford 1:31.664 — +3.000

Carreira Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 27 Ayrton Senna McLaren-Honda 72 1:52:32.829 5 9 2 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 72 +8.685 4 6 3 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 72 +54.080 9 4 4 20 Nelson Piquet Benetton-Ford 72 +1:08.358 6 3 5 8 Stefano Modena Brabham-Judd 72 +1:09.503 10 2 6 3 Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 71 +1 volta 11 1 7 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 71 +1 volta 2 8 29 Éric Bernard Lola-Lamborghini 71 +1 volta 15 9 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 71 +1 volta 12 10 9 Michele Alboreto Arrows-Ford 70 +2 voltas 21 11 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 70 +2 voltas 22 12 10 Bernd Schneider Arrows-Ford 70 +2 voltas 20 13 33 Roberto Moreno EuroBrun-Judd 67 +5 voltas 16 14 15 Maurício Gugelmin Leyton House-Judd 66 +6 voltas 25 Ret 24 Paolo Barilla Minardi-Ford 54 Desfalecemento 14 Ret 30 Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 53 Freos 18 Ret 2 Nigel Mansell Ferrari 49 Embrague 17 Ret 28 Gerhard Berger McLaren-Honda 44 Embrague 1 Ret 7 Gregor Foitek Brabham-Judd 39 Accidente 23 Ret 14 Olivier Grouillard Osella-Ford 39 Colisión 8 Ret 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 25 Motor 3 Ret 1 Alain Prost Ferrari 21 Fuga aceite 7 Ret 16 Ivan Capelli Leyton House-Judd 20 Eléctrico 26 Ret 11 Derek Warwick Lotus-Lamborghini 6 Caixa de cambios 24 Ret 25 Nicola Larini Ligier-Ford 4 Acelerador 13 Ret 12 Martin Donnelly Lotus-Lamborghini 0 Caixa de cambios 19 DSC 26 Philippe Alliot Ligier-Ford NSC 35 Stefan Johansson Onyx-Ford NSC 21 Gianni Morbidelli Dallara-Ford NSC 36 JJ Lehto Onyx-Ford NSCP 17 Gabriele Tarquini AGS-Ford NSCP 18 Yannick Dalmas AGS-Ford NSCP 34 Claudio Langes EuroBrun-Judd NSCP 39 Gary Brabham Life NSCP 31 Bertrand Gachot Coloni-Subaru

Notas Líderes por volta: Jean Alesi, 34 voltas (1–34); Ayrton Senna, 38 voltas (35–72)

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos PosPilotoPuntos 1 Ayrton Senna 9 2 Jean Alesi 6 3 Thierry Boutsen 4 4 Nelson Piquet 3 5 Stefano Modena 2

Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 McLaren-Honda9 2 Tyrrell-Ford7 3 Williams-Renault4 4 Benetton-Ford3 5 Brabham-Judd2

Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Referencias

Rob Walker (xuño de 1990). "2nd United States Grand Prix at Phoenix: Senna's Surprise". Road & Track, 92–96.

Ligazóns externas

Estados Unidos de América Categoría:Gran Premio dos Estados Unidos de Fórmula 1