O Gran Premio de San Marino de 1990 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 13 de maio de 1990 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari en Imola, Italia. Foi a terceira carreira do Campionato do Mundo de pilotos de e o décimo Gran Premio de San Marino disputouse sobre 61 voltas ao circuíto de cinco quilómetros para unha distancia da carreira de 307 quilómetros.

A carreira foi gañada polo piloto italiano Riccardo Patrese pilotando un Williams FW13B. Foi a terceira vitoria de Patrese nun Gran Premio, a súa primeira desde 1983 e a súa primeira con Williams. Patrese logrou a vitoria con cinco segundos sobre o piloto austríaco Gerhard Berger que pilotaba un McLaren MP4/5B. O terceiro foi o piloto italiano Alessandro Nannini pilotando un Benetton B190.

Informe

Pre carreira No período previo á primeira rolda europea do campionato mundial houbo algúns cambios na grella. Brabham despediu ao piloto suízo propenso a accidentes Gregor Foitek e o substituíu polo australiano David Brabham, o fillo máis novo do fundador do equipo Sir Jack Brabham. Foitek trasladouse ao inquedo equipo Onyx para substituír a Stefan Johansson, quen non estaba contento coa forma en que o equipo era dirixido. O irmán máis vello de David Brabham, Gary Brabham, recuperou o sentido e abandonou desesperado o equipo Life, e foi substituído polo veterano italiano Bruno Giacomelli que non competera desde o ano . Como era previsto fallou na pre-cualificación. Mentres tanto, Emanuele Pirro regresou ao equipo Dallara, logo de estar fóra de acción con hepatite. O Tyrrell 019, deseñado por Harvey Postlethwaite, foi o primeiro na F1 cun deseño de "morro alto" con soportes que se estenden cara a abaixo a á dianteira.

Práctica e cualificación Gabriele Tarquini non fixou un tempo de pre-cualificación porque o seu coche perdeu presión de combustible na súa primeira volta. O seu compañeiro de equipo Yannick Dalmas retirouse debido a unha lesión no pulso sufrida a semana anterior durante a proba. Bruno Giacomelli logrou a marca da volta máis lenta da historia da Fórmula Un nunha pre-cualificación. Giacomelli estableceu un tempo de volta de 7:16, unha media de pouco máis de 35´40 km/h nun Life L190 enganchado na 3ª marcha. Na práctica Alessandro Nannini tivo un accidente bastante grande no seu novo Benetton B190, pero non foi nada comparado coa deriva xigantesca de Pierluigi Martini no seu Minardi. Facendo que o italiano perdérase o resto da fin de semana cun tacón gretado.

A cualificación viu ás tres primeiras filas divididas por equipos con Ayrton Senna na pole, xunto ao seu compañeiro de equipo en McLaren-Honda Gerald Berger. A segunda fila foi toda Williams - Renault con Patrese diante de Boutsen. A terceira fila estaba formada polos Ferrari, Nigel Mansell diante de Alain Prost. Os dez primeiros foron completados por Jean Alesi (Tyrrell), Nelson Piquet e Nannini (Benetton), e Derek Warwick no Lotus-Lamborghini.

Carreira Emanuele Pirro partiu desde a parte posterior da grella debido a que o seu coche non saíu para a volta de formación. O comezo da carreira foi axitado con Senna e Berger escapando seguidos por Boutsen e Patrese. Detrás deles houbo un caos, Mansell cometeu un erro causando que Ivan Capelli trompeara e se estrelara, e Satoru Nakajima chocara con el. En Tosa Martin Donnelly trompeou no seu Lotus, evitando por pouco golpear a ninguén. Mentres tanto, Boutsen superou a Berger pero non puido acercarse a Senna. A orde seguiu sendo a mesma ata a volta 3 cando Senna rompeu a pina da roda, un problema mecánico raro de McLaren. Isto permitiu a Boutsen tomar a dianteira, pero con Berger nos seus talóns. Máis atrás Alesi chocou con Piquet mentres o pasaba en Tosa, Piquet trompeou pero continuou.

Boutsen conduciu ata que o seu motor Renault V10 explotou na volta 17, o que deixou Berger diante dun agresivo Patrese, que estaba baixo a seria presión de Mansell. O inglés pasou ao seu ex compañeiro de equipo Williams en Tosa, para o deleite dos afeccionados italianos. Mansell continuou atacando, malia ser golpeado por Andrea de Cesaris mentres que trataba de dobralo e desafiou a Berger para o liderado. Na carreira captura de Villeneuve, Mansell tratou de adiantalo polo exterior, pero Berger pechou a porta, facendo que Mansell trompeara dramaticamente. O inglés evitou golpear nada e terminou apuntando na dirección correcta, seguiu no segundo lugar, con todo, entrou sucidade e restos no motor de Mansell, facendo que se quentara e rebentara algunhas voltas máis tarde.

O abandono de Mansell deixou a Berger por diante de Patrese, que pasou á cabeza na volta 51. Nannini e Prost loitaron polo terceiro lugar, gañando Nannini. Patrese gañou a súa primeira carreira desde o Gran Premio de Suráfrica de 1983 liderando na meta diante de Berger, Nannini, Prost, Piquet, e Alesi. En , a marca de Patrese de 98 carreiras entre dúas vitorias segue en pé.

Clasificación

Pre Cualificación Pos Nº Piloto Construtor Tempo Diferenza 1 29 Éric Bernard Lola-Lamborghini 1:26.475 — 2 30 Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 1:27.344 +0.869 3 14 Olivier Grouillard Osella-Ford 1:28.155 +1.680 4 33 Roberto Moreno EuroBrun-Judd 1:28.178 +1.703 5 31 Bertrand Gachot Coloni-Subaru 1:33.554 +7.079 6 34 Claudio Langes EuroBrun-Judd 1:34.272 +7.797 7 39 Bruno Giacomelli Life 7:16.212 +5:50.737 8 17 Gabriele Tarquini AGS-Ford — — 9 18 Yannick Dalmas AGS-Ford — —

Cualificación Pos Nº Piloto Construtor Q1 Q2 diferenza 1 27 Ayrton Senna McLaren-Honda 1:24.079 1:23.220 — 2 28 Gerhard Berger McLaren-Honda 1:24.027 1:23.781 +0.561 3 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 1:24.486 1:24.444 +1.224 4 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 1:25.832 1:25.039 +1.819 5 2 Nigel Mansell Ferrari 1:25.539 1:25.095 +1.875 6 1 Alain Prost Ferrari 1:26.080 1:25.179 +1.959 7 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:26.138 1:25.230 +2.010 8 20 Nelson Piquet Benetton-Ford 1:26.316 1:25.761 +2.541 9 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:26.889 1:26.042 +2.822 10 11 Derek Warwick Lotus-Lamborghini 1:28.055 1:26.682 +3.462 11 12 Martin Donnelly Lotus-Lamborghini 1:27.151 1:26.714 +3.494 12 15 Maurício Gugelmin Leyton House-Judd 1:29.339 1:26.836 +3.616 13 29 Éric Bernard Lola-Lamborghini 1:26.988 1:26.838 +3.618 14 8 Stefano Modena Brabham-Judd 1:28.763 1:27.008 +3.788 15 30 Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 1:27.211 1:27.068 +3.848 16 26 Philippe Alliot Ligier-Ford 1:27.533 1:27.214 +3.994 17 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:27.570 1:27.217 +3.997 18 16 Ivan Capelli Leyton House-Judd 1:29.904 1:27.521 +4.301 19 3 Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 1:27.746 1:27.532 +4.312 20 25 Nicola Larini Ligier-Ford 1:27.642 1:27.564 +4.344 21 21 Emanuele Pirro Dallara-Ford 1:27.849 1:27.613 +4.393 22 14 Olivier Grouillard Osella-Ford 1:28.590 1:28.009 +4.789 23 35 Gregor Foitek Onyx-Ford 1:28.111 1:28.435 +4.891 24 33 Roberto Moreno EuroBrun-Judd 1:28.603 1:31.653 +5.383 25 36 JJ Lehto Onyx-Ford 1:28.625 Enfermo +5.405 26 24 Paolo Barilla Minardi-Ford 1:29.566 1:28.667 +5.447 27 10 Alex Caffi Arrows-Ford 1:29.242 1:28.699 +5.479 28 9 Michele Alboreto Arrows-Ford 1:29.615 1:28.797 +5.577 29 7 David Brabham Brabham-Judd 1:31.282 1:28.927 +5.707 WD 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:26.466 — +3.246

Carreira Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 61 1:30:55.478 3 9 2 28 Gerhard Berger McLaren-Honda 61 +5.117 2 6 3 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 61 +6.240 9 4 4 1 Alain Prost Ferrari 61 +6.843 6 3 5 20 Nelson Piquet Benetton-Ford 61 +53.112 8 2 6 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 60 +1 volta 7 1 7 11 Derek Warwick Lotus-Lamborghini 60 +1 volta 10 8 12 Martin Donnelly Lotus-Lamborghini 60 +1 volta 11 9 26 Philippe Alliot Ligier-Ford 60 +1 volta 16 10 25 Nicola Larini Ligier-Ford 59 +2 voltas 20 11 24 Paolo Barilla Minardi-Ford 59 +2 voltas 26 12 36 JJ Lehto Onyx-Ford 59 +2 voltas 25 13 29 Éric Bernard Lola-Lamborghini 56 Embrague 13 Ret 14 Olivier Grouillard Osella-Ford 52 Roda 22 Ret 2 Nigel Mansell Ferrari 38 Motor 5 Ret 35 Gregor Foitek Onyx-Ford 35 Motor 23 Ret 8 Stefano Modena Brabham-Judd 31 Freos 14 Ret 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 29 Roda 17 Ret 15 Maurício Gugelmin Leyton House-Judd 24 Eléctrico 12 Ret 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 17 Motor 4 Ret 30 Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 17 Embrague 15 Ret 27 Ayrton Senna McLaren-Honda 3 roda 1 Ret 21 Emanuele Pirro Dallara-Ford 2 Trompo 21 Ret 16 Ivan Capelli Leyton House-Judd 0 Colisión 18 Ret 3 Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 0 Colisión 19 Ret 33 Roberto Moreno EuroBrun-Judd 0 Acelerador 24 NTS 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford Accidente NSC 10 Alex Caffi Arrows-Ford NSC 9 Michele Alboreto Arrows-Ford NSC 7 David Brabham Brabham-Judd NSCP 31 Bertrand Gachot Coloni-Subaru NSCP 34 Claudio Langes EuroBrun-Judd NSCP 39 Bruno Giacomelli Life NSCP 17 Gabriele Tarquini AGS-Ford NSCP 18 Yannick Dalmas AGS-Ford

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos PosPilotoPuntos 1 Ayrton Senna 13 2 Alain Prost 12 3 Gerhard Berger 12 4 Riccardo Patrese 9 5 Jean Alesi 7

Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 McLaren-Honda25 2 Williams-Renault15 3 Ferrari15 4 Benetton-Ford10 5 Tyrrell-Ford8

Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Notas

Ligazóns externas

Categoría:Gran Premio de San Marino de Fórmula 1 San Marino