Léon Nicolas Brillouin (), nado en Sèvres o 7 de agosto de 1889 e finado o 4 de outubro de 1969, foi un físico francés, nacionalizado posteriormente estadounidense, que realizou contribucións notables na mecánica cuántica, na propagación das ondas de radio pola atmosfera, na física do estado sólido e na teoría da información.
Traxectoria Dende 1908 ata 1912 estudou física na École Normale Supérieure de París. Dende 1911 estudou baixo Jean Perrin ata que marchou á Universidade Ludwig Maximilians de Múnic (LMU) en 1912. Alí estudou física teórica con Arnold Sommerfeld. En 1913 volveu a Francia para estudar na Universidade de París. Durante a primeira guerra mundial serviu no exército, desenvolvendo o amplificador de válvulas xunto a G. A. Beauvais.M. A. Ainslie, Principles of Sonar Performance Modeling (Springer, 2010), p12 Trala fin da guerra volveu á Universidade de París para continuar cos seus estudos con Paul Langevin, e recibiu o doutoramento en ciencias en 1920.La théorie des solides et les quanta, citado en Mehra, Volume 5, Parte 2, p. 882. O xurado da súa tese estivo composto por Langevin, Marie Curie e Jean Perrin, e o tema da mesma foi a teoría cuántica dos sólidos, na que propuxo unha ecuación de estado baseada nas vibracións atómicas (fonóns) que se propagan por el. Tamén estudou a propagación das ondas de luz monocromáticas e a súa interacción coas ondas de son, fenómeno que pasou a coñecerse posteriormente como dispersión de Brillouin.Mehra, Volume 5, Parte 2, p. 579.Léon Brillouin – Biography
Tralo seu doutoramento Brillouin pasou a desempeñar a función de secretario científico da reorganizada Journal de Physique et le Radium. En 1932 pasou a ser director asociado dos laboratorios de física do Collège de France. En 1926 Gregor Wentzel,Gregor Wentzel Eine Verallgemeinerun der Quantenbedingungen für die Zwecke der Wellenmechanik, Z. Physik. 38 518–529 (1926). Citado en Mehra, 2001, Volume 5, Parte 2, p. 961. Hendrik Kramers,H. A. Kramers Wellenmechanik und halbzahlige Quantisierung, Z. Physik. 39 828-840 (1926). Citado en Mehra, 2001, Volume 5, Parte 2, p. 920. e BrillouinLéon Brillouin La mécanique ondulatoire de Schrödinger; une méthode générale de resolution par approximations successives, Comptes rendus (Paris) 183 24–26 (1926). Citado en Mehra, 2001, Volume 5, Parte 2, p. 882. desenvolveron de forma independente o que se coñece como a aproximación Wentzel–Kramers–Brillouin ou tamén "método WKB", "enfoque clásico" e "método integral de fase".Schiff, 1968, p. 269. En 1928 tralo establecemento do Institut Henri Poincaré foi nomeado profesor da Cátedra de Física Teórica. Durante o seu traballo sobre a propagación das ondas de electróns nos tramados cristalinos, introduciu o concepto das zonas Brillouin en 1930. As técnicas de perturbacións de mecánica cuántica de Brillouin e Eugene Wigner resultaron no que se coñece como a fórmula Brillouin–Wigner.
Publicacións Les mesures en haute fréquence, with H. Armagnat (Chiron, 1924) Les Statistiques Quantiques Et Leurs Applications. 2 Vols. (Presse Universitaires de France, 1930) La Théorie des Quanta et l'Atome de Bohr (Presse Universitaires de France, 1922, 1931) Conductibilité électrique et thermique des métaux (Hermann, 1934) Notions Elementaires de Mathématiques pour les Sciences Expérimentales (Libraires de l'Academie de Médecine, 1939) The Mathematics of Ultra-High Frequencies Radio (Brown University, 1943) Wave Propagation in Periodic Structures: Electric Filters and Crystal Lattices (McGraw–Hill, 1946) (Dover, 1953, 2003) Les Tenseurs en mécanique et en élasticité: Cours de physique théorique (Dover, 1946) Mathématiques (Masson, 1947) Notions élémentaires de mathématiques pour les sciences expérimentales (Masson, 1947) Propagation des ondes dans les milieux périodiques, with Maurice Parodi (Masson – Dunod, 1956) La science et la théorie de l'information (Masson, 1959) Vie Matière et Observation (Albin Michel, 1959) Wave Propagation and Group Velocity (Academic Press, 1960) Science and Information Theory (Academic Press, 1962) Scientific Uncertainty and Information (Academic Press, 1964) Tensors in Mechanics and Elasticity. Translated from the French By Robert O. Brennan. (Engineering Physics: An International Series of Monographs, Vol. 2) (Academic Press, 1964)
Notas
Véxase tamén
Bibliografía Mehra, Jagdish, e Helmut Rechenberg, The Historical Development of Quantum Theory. Volume 1 Part 2 The Quantum Theory of Planck, Einstein, Bohr and Sommerfeld 1900–1925: Its Foundation and the Rise of Its Difficulties. (Springer, 2001) Mehra, Jagdish, e Helmut Rechenberg, The Historical Development of Quantum Theory. Volume 5 Erwin Schrödinger and the Rise of Wave Mechanics. Part 2 Schrödinger in Vienna and Zurich 1887–1925. (Springer, 2001) Mosseri, Rémy, Léon Brillouin à la croisée des ondes (Belin, París, 1999) Schiff, Leonard I, Quantum Mechanics (McGraw–Hill, 3rd edition, 1968)
Ligazóns externas National Academy of Sciences Biographical Memoir
Categoría:Nados en 1889 Categoría:Nados no departamento dos Altos do Sena Categoría:Finados en 1969 Categoría:Físicos de Francia Categoría:Físicos dos Estados Unidos de América Categoría:Alumnos da École Normale Supérieure Categoría:Alumnos da Universidade de Múnic Categoría:Alumnos da Universidade de París Categoría:Profesores do Collège de France Categoría:Profesores da Universidade Harvard Categoría:Profesores da Universidade de París