A antropoloxía feminista é un dos catro eidos da antropoloxía, xunto coa antropoloxía biolóxica, a antropoloxía cultural e a antropoloxía lingüística. O seu obxectivo é reducir o rumbo masculino nos resultados da investigación, en prácticas antropolóxicas e na produción académica de coñecemento.
Mentres a práctica feminista da cultura antropolóxica dende a súa creación, íase conformando como unha disciplina en América, non foi até o ano 1970 que a antropoloxía feminista foi recoñecida formalmente como unha subdisciplina da antropoloxía. Dende entón, desenvolveu a súa propia subsección na Asociación Antropolóxica Americana, a asociación de feministas antropolóxicas, e a súa propia publicación "Voces".
Historia A antropoloxía feminista desenvolveuse en tres fases históricas que se inician en 1970: a antropoloxía das mulleres, a antropoloxía de xénero, e finalmente, a antropoloxía feminista.
Anteriormente a estas fases históricas, as antropólogas feministas teñen a súa xenealoxía a finais do século XIX.
Erminnie A. Smith, Alice Cunningham Fletcher, Matilda Coxe Stevenson, Frances Densmore, entre outras, eran antropólogas autodidactas; os seus logros víronse desvanecidos e a súa herdanza foi borrada pola profesionalización da disciplina a comezos do século XX.
Entre as primeiras antropólogas prominentes estaban as esposas dos antropólogos profesionais, algunhas das cales facilitaban o traballo dos seus esposos con traducións e transcricións. Margery Wolf, por exemplo, escribiu a etnografía clásica "A Casa de Lim" baseada nas súas experiencias co seu esposo no norte de Taiwán durante un estudo de campo que el realizaba alí.
Notas
Véxase tamén Outros artigos Lourdes Méndez Pérez
Categoría:Antropoloxía Categoría:Feminismo