miniatura|400px|Fibrinólise Os activadores do plasminóxeno son serina proteases que catalizan a activación da plasmina ao clivar proteoliticamente o seu cimóxeno precursor, o plasminóxeno. A plasmina é un importante factor na fibrinólise, a degradación dos polímeros de fibrina formados durante a coagulación do sangue (destrución de coágulos). Existen dous activadores do plasminóxeno: Activador do plasminóxeno de tipo uroquinase (ou, simplemente, uroquinase, uPA), codificado polo xene PLAU do cromosoma 10. Activador do plasminóxeno de tipo tisular (ou activador do plasminóxeno tisular, tPA), codificado polo xene PLAT do cromosoma 8.
Os activadores do plasminóxeno úsanse en medicina. O activador do plasminóxeno tisular utilízase para tratar ictus embólicos ou trombóticos, infarto de miocardio e embolia pulmonar. Prodúcese en forma recombinante, o rtPA. A uroquinase utilízase para tratar embolias pulmonares.
Os activadores do plasminóxeno son inhibidos polo inhibidor do activador do plasminóxeno 1 (PAI-1), o inhibidor do activador do plasminóxeno 2 (PAI-2, producido só na placenta), e o inhibidor da proteína C.
miniatura|Estrutura tridimensional do tPA miniatura|Estrutura tridimensional da uPA
Notas
Categoría:Hematoloxía