Rodolfo Noya Domínguez, nado na Guarda, é un exfutbolista galego. Xogou en varios equipos galegos e na UD Huesca antes de emigrar a Venezuela, onde xogou durante anos na Primeira División.
Traxectoria Fillo do impresor e futbolista Xoán Noya, represaliado polo franquismo, xogou tamén ao fútbol dende novo. Militou no Domaio FC, no Atlántida de Matamá e no Canido e en 1947 foi facer o servizo militar a Ferrol, onde se enrolou no Arsenal.
Posteriormente xogou no Marín e logo foi co adestrador Lelé para a UD Huesca. Con este equipo logrou o ascenso á Segunda División na tempada 1949/50.
A continuación emigrou a Caracas, onde xogou na Primeira División de Venezuela co Loyola, xunto ao seu irmán Luís e ao seu futuro cuñado Douglas Vidal. Posteriormente xogou no Deportivo Celta, convertido logo en Deportivo Galicia, e no Deportivo Vasco e dúas tempadas no La Salle, co que disputou a Pequena Copa do Mundo en 1955. Pechou a súa carreira no Estudiantes, sucesor do Loyola.
En 1963 instalouse na cidade venezolana de Valencia, onde foi un dos catro fundadores ao ano seguinte do Valencia Fútbol Club. Foi directivo do club e máis tarde presidente, e participou tamén na fundación do Hermandad Gallega Fútbol Club. Ademais estivo ligado á Federación Venezolana de Ciclismo, organizou torneos de golf e foi presidente do equipo de béisbol Navegantes del Magallanes.
Vida persoal É fillo de Xoán Noya, irmán entre outros de Luís Noya, cuñado de Douglas Vidal e tío de Cheché Vidal. Casou en Venezuela con Olga van Der Velde, coa que tivo sete fillos, entre eles o director de orquestra Francisco Noya e o músico electrónico Miguel Noya.
Notas
Categoría:Nados na Guarda Categoría:Nados en ano descoñecido Categoría:Galegos de Venezuela Categoría:Futbolistas da provincia de Pontevedra Categoría:Xogadores do Deportivo Galicia Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes