A Rede Ferroviaria Transeuropea Convencional, xunto coa Rede Ferroviaria Transeuropea de Alta Velocidade, conforman a Rede Ferroviaria Transeuropea, que á súa vez é unha das varias redes transeuropeas de transporte da Unión Europea (TEN-T). Foi definido pola Directiva 2001/16/CE do Consello Directive 2001/16/EC of the European Parliament and of the Council of 19 March 2001 on the interoperability of the trans-European conventional rail system do 19 de marzo de 2001.
O obxectivo desta Directiva da UE é conseguir a interoperabilidade da rede ferroviaria convencional europea nas distintas fases do seu deseño, construción e explotación.
A rede defínese como un sistema formado por un conxunto de infraestruturas, instalacións fixas, equipamentos loxísticos e material rodante.
Subdivisións Por definición da decisión da CE, a rede ferroviaria convencional pódese subdividir nas seguintes categorías:
liñas destinadas a servizos de viaxeiros liñas destinadas a tráfico mixto (pasaxeiros e mercadorías) liñas especialmente deseñadas ou actualizadas para servizos de carga centros de pasaxeiros centros de carga, incluíndo terminais intermodais liñas que conectan os compoñentes mencionados anteriormente
Esta infraestrutura inclúe sistemas de xestión de tráfico, seguimento e navegación.
O material rodante poderá comprender todo o material que poida circular pola totalidade ou parte da rede ferroviaria transeuropea convencional.
Corredores A UE decidiu nove "corredores da rede central" no marco da RTE-T (TEN-T en inglés), que son: Infrastructure - TEN-T - Connecting Europe
Corredor escandinavo-mediterráneo : Hamina-Helsinqui-Turku, Estocolmo/Oslo-Copenhague/Rostock-Hamburgo/Berlín-Kassel/Leipzig-Núremberg-Regensburg-Múnic-Innsbruck-Verona-Florencia-Roma-Nápoles-Messina/Bari-Palermo/ Tarento-Valeta Corredor Mar do Norte-Báltico: Róterdam-Ámsterdam/Bruxelas-Hannover-Berlín-Varsovia-Kaunas-Riga-Tallin Corredor Mar do Norte-Mediterráneo: Cork-Dublín-Belfast, Glasgow/Edimburgo/Holyhead-Manchester-Birmingham-Londres-Bruxelas-Luxemburgo-Estrasburgo/Nancy-Lión-Marsella/Montpellier Corredor Báltico-Adriático: Gdańsk/Szczecin-Varsovia/Poznań-Łódź/Wrocław-Katowice-Ostrava-Brno/Bratislava-Viena-Ljubljana/Udine-Venecia-Boloña-Rávena Corredor Oriente/Mediterráneo Oriental: Hamburgo/Bremen/Rostock-Hannover-Leipzig/Berlín-Dresde-Praga-Viena/Bratislava-Budapest-Timișoara-Sofía-Burgas/Atenas-Patras/Limassol-Nicosia Corredor Rin-Alpino: Ámsterdam/Rotterdam/Ostende-Düsseldorf/Bruxelas-Colonia-Frankfurt-Basilea-Berna-Novara/Milán-Xénova Corredor Atlántico: Lisboa/Porto/Alxeciras-Salamanca/Madrid-San Sebastián-Bordeos-París-Le Havre/Mannheim/Estrasburgo Corredor Rin-Danubio: Estrasburgo-Frankfurt-Praga-Kosice/Estrasburgo-Stuttgart-Múnic-Viena-Bratislava-Budapest-Timișoara-Bucarest-Costanța Corredor Mediterráneo: Alxeciras–Sevilla/Málaga–Madrid/Valencia–Barcelona–Montpellier–Lión–Turín–Milán–Venecia–Ljubljana–Zagreb–Budapest
As rutas indicadas son aproximadas e hai ramais en varias delas.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Renfe AVE Alta velocidade en Europa Primeiro paquete ferroviario e segundo paquete ferroviario, lexislación comunitaria relacionada
Categoría:Transporte Categoría:Ferrocarril Categoría:Unión Europea