Les songes drolatiques de Pantagruel (Os soños droláticos de Pantagruel) é un libro ilustrado xilográfico publicado en 1565 polo ilustrador francés Richard Breton. Aínda que Breton publicou o libro, non foi el quen o ilustrou. Descoñécese o seu ilustrador orixinal, pero especúlase que é o gravador François Desprez.
Fondo Publicado aproximadamente unha década despois da morte de François Rabelais, un destacado escritor e humanista en Francia, Les songes drolatiques foi atribuída a Rabelais polo seu editor. O seu título refírese ao personaxe principal da obra máis famosa de Rabelais, Pantagruel, e Breton afirma no prefacio que as imaxes representan as últimas obras de Rabelais antes de morrer. A palabra "drolatic" é un termo arcaico procedente do francés "drolatique", que significa "humor" ou "divertido". No título funciona como un adxectivo para "soño", o que suxire que se supón que as imaxes foron tomadas dos soños do xigante Pantagruel.
Contidos Les songes drolatiques consiste en 120 imaxes en xilografía de criaturas monstruosas vestidas con roupa contemporánea en situacións fantásticas. O estilo das xilografías reflicte o estilo estrambótico de artistas anteriores como Bruegel o Vello ou Hieronymus Bosch. Alén do prefacio de Breton, non hai texto no libro; cada páxina está ocupada unicamente por unha única imaxe en xilografía. Isto sepárao das obras de Bruegel ou Bosch, así como o feito de que o carácter das imaxes se centra no vestido e na aparencia das figuras, máis que no seu comportamento ou interaccións entre si.
Galería de ilustracións
Impacto O libro ilustrado tivo unha acollida positiva e tivo un papel importante na introdución das obras de Rabelais en Inglaterra. Les songes drolatiques foi referenciado en inglés nas mascaradas, ou obras de teatro, pero o libro xa era coñecido antes de ser incorporado ás mascaradas. Edward Dyer foi o primeiro en mencionar explicitamente Les songes no seu libro The prayse of nothing, e a primeira máscara en incluír unha referencia ás imaxes foi Vision of Delight de Ben Jonson en 1617.
Reproducións En 1869, Les songes drolatiques foi reproducida e reimpresa por Louis Perrin de Lyon. A nova edición incluía unha introdución de Perrin na que se comentaba o simbolismo e o significado das imaxes do libro.
Salvador Dalí tamén se inspirou nas xilografías, producindo en 1973 unha serie de 23 litografías que tamén levaban o nome de Les songes drolatiques de Pantagruel. Cada unha numerada con números romanos, as litografías foron impresas en negro sobre papel fino xaponés (washi).
Notas
Véxase tamén
Charge Gravado Hieronymus Bosch Pieter Brueghel, o Vello Surrealismo Teatro isabelino Xilografía
Categoría:Novelas