Gu Yanwu (chinés tradicional: 顧炎武; chinés simplificado: 顾炎武; pinyin: Gù Yánwǔ; Wade-Giles: Ku4 Yen2-wu3), tamén coñecido como Gu Tinglin (chinés tradicional: 顧亭林; chinés simplificado: 顾亭林; pinyin: Gù Tínglín; Wade-Giles: Ku4 T'ing2-lin2), nado o 15 de xullo de 1613 e finado o 15 de febreiro de 1682, foi un filólogo, xeógrafo e erudito chinés da dinastía Qing.
Traxectoria Gu Yanwu naceu na provincia de Jiangsu en 1613. Comezou a estudar aos 14 anos. En 1645, Gu foi recomendado para un posto na corte imperial de Nanjing. Alí, propuxo numerosas ideas. Porén, insatisfeito coa organización da corte, dimitiu e regresou á súa vila natal. En 1655, os oficiais locais condenárono a prisión, de onde foi liberado por un amigo.
Inspirado por Chen Di, quen estudou a fonoloxía do chinés antigo, Gu dividiu as palabras desta lingua en dez grupos de rimas. A súa aproximación positivista a múltiples disciplinas, e as súas críticas ao neoconfucianismo, tiveron unha grande influencia en estudosos posteriores. Entre as súas obras, destacan o Yinxue wushu 音學五書 ("Cinco libros sobre o estudo dos sons"), o Ri zhi lu 日知錄 ("Rexistro diario do estudo") e Zhao yu zhi 肇域志. Xunto con Wang Fuzhi e Huang Zongxi, Gu é un dos máis importantes eruditos confucianos de finais da dinastía Ming e comezos da Qing, pertencente á escola kaozheng.
En 1682, volvendo dunha viaxe a Huaying, Gu faleceu ao caer do seu cabalo.
Notas
Véxase tamén Bibliografía
Categoría:Finados en 1682 Categoría:Nados en 1613 Categoría:Escritores en lingua chinesa Categoría:Filósofos da China