O castelo de Mir (en ; en ; en ; en ) é un castelo histórico de Belarús e un lugar Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Atópase na vila de Mir, na rexión de Grodno, a 29 km doutro sitio Patrimonio da Humanidade, o castelo de Nesvizh. O complexo do castelo de Mir atópase a 164 m por riba do nivel do mar. Erixido no século XVI a finais do estilo Gótico báltico, é un dos poucos monumentos arquitectónicos que quedan da antiga Mancomunidade de Polonia e Lituania na Belarús contemporánea.
Historia miniatura|esquerda|Vista desde o patio O duque Jerzy Iwanowicz Ilinicz comezou a construción do castelo preto da aldea de Mir despois de finais do século XVI no estilo gótico bielorruso. Cinco torres rodeaban o patio da cidadela, cuxos muros formaban un cadrado de 75 m a cada lado. En 1568, cando a dinastía Ilyinich desapareceu, o castelo Mir pasou a mans de Mikalaj Kryštafor "o Orfo" Radziwil, quen o remodelou cunha residencia señorial de dúas ás e tres andares ao longo dos muros interiores leste e norte do castelo. As fachadas enlucidas estaban decoradas con portais, placas, balcóns e soportais de pedra calcaria no estilo renacentista.
thumb|300px|right|Debuxo de Napoleon Orda, 1876 En 1817, despois de que o castelo estivese abandonado durante case un século e sufrise graves danos na Batalla de Mir (1812), o propietario Daminik Hieranim Radziwil morreu por mor das feridas de batalla e o castelo pasou á súa filla Stefania, que casou con Ludwig zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg. Máis tarde, o castelo converteuse en posesión da súa filla Maria, que casou co príncipe Chlodwig Hohenlohe-Schillingsfürst.
O seu fillo, Maurice Hohenlohe-Schillingsfürst, vendeu o castelo a Mikalaj Sviatapolk-Mirski, do clan Bialynia, en 1895. O fillo de Michail reconstruíu o castelo segundo os plans do arquitecto Teodor Bursche. A familia Sviatapolk-Mirski foi propietaria do castelo ata 1939, cando a Unión Soviética ocupou Bielorrusia Occidental.
Cando as forzas alemás invadiron a Unión Soviética en 1941, ocuparon o castelo e convertérono nun gueto para a poboación xudía local, antes dos seus asasinatos. Entre 1944 e 1956, o castelo utilizouse como vivenda, o que provocou danos no interior do castelo.
En decembro de 2000, o Castelo Mir declarouse Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.
Galería
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Belarús
Ligazóns externas Páxina oficial do castelo
Categoría:Castelos de Belarús Categoría:Patrimonio da Humanidade en Belarús