Na arquitectura de ordenadores, a computación de 32 bits refírese a sistemas informáticos cun procesador, memoria e outros compoñentes principais do sistema que operan con datos nun máximo de unidades de 32 bits. En comparación cos anchos de bit máis pequenos, os ordenadores de 32 bits poden realizar cálculos grandes de forma máis eficiente e procesar máis datos por ciclo de reloxo. Os ordenadores persoais típicos de 32 bits tamén teñen un bus de enderezos de 32 bits, o que permite acceder a ata 4 GiB de RAM, moito máis do que permitían as xeracións anteriores de arquitectura de sistemas.
Os deseños de 32 bits empregáronse dende os primeiros tempos da computación electrónica, en sistemas experimentais e despois en grandes sistemas de mainframes e minicomputadoras. O primeiro microprocesador híbrido de 16/32 bits, o Motorola 68000, introduciuse a finais da década de 1970 e utilizouse en sistemas como o Macintosh orixinal. Os microprocesadores de 32 bits como o HP FOCUS, o Motorola 68020 e o Intel 80386 lanzáronse a principios e mediados da década de 1980 e convertéronse en dominantes a principios da década de 1990. Esta xeración de ordenadores persoais coincidiu e permitiu a primeira adopción masiva da World Wide Web. Aínda que as arquitecturas de 32 bits seguen a empregarse amplamente en aplicacións específicas, o mercado de PC e servidores pasou a 64 bits con x86-64 e outras arquitecturas de 64 bits desde mediados da década de 2000, cunha memoria instalada que a miúdo supera o límite de enderezos de 32 bits de 4 GiB nos ordenadores de nivel básico. A última xeración de teléfonos intelixentes tamén cambiou a 64 bits.
A quinta e sexta xeracións de videoconsolas viñeron comezadas polos 32 bits nas décadas dos 90 e 2000, sendo o momento do 3D en consolas.
Notas
Véxase tamén Ligazóns externas
Categoría:Arquitectura de ordenadores Categoría:Historia da informática