A inmigración a España, que fora moi baixa durante gran parte da historia do país, aumentou considerablemente a comezos do século XXI. Por exemplo, en 1998, os inmigrantes representaban só o 1,6 % da poboación, pero en 2009 esa cifra xa superara o 12 %. Tras un declive durante a crise económica, a inmigración comezou a aumentar de novo despois de 2015, cunha salientable aceleración despois de 2021, coa poboación nada no estranxeiro agora alcanzando o 20,3% da poboación total a partir de xaneiro de 2026.

A 1 de xaneiro de 2026, a data máis recente para a que se dispón de datos por países e rexións específicos, a poboación nada no estranxeiro en España representaba o 20,3% da poboación total. Destes, o 4,92% naceron noutros países europeos, mentres que o 14,34% restante orixinouse fóra de Europa. A maior proporción da poboación non europea provén de América do Sur, que representa o 7,61% da poboación total, seguida das de África (3,35%), América Central e o Caribe (1,75%), Asia (1,25%), América do Norte (0,35%) e Oceanía (0,02%). Entre eles, 7.243.561 persoas (o 14,6% da poboación total) non tiñan a cidadanía española. Isto coloca a España como o 4º país de Europa en poboación inmigrante e o 7º a nivel mundial.

Datos de poboación miniatura|dereita|250px|Inmigración na estrutura da poboación española de 1981 a 2014. Poboación nada no estranxeiro 1/xan Poboación % 20022,334,0985,720032,984,0947,120043,547,6698,320054,107,2269,520064,637,97110,520075,200,06111,620085,878,91912,920096,225,51313,520106,280,06413,520116 282 20813,520126,294,95213,420136,165,63513,220145,952,77012,820155,883,89112,720165,913,16512,720176,014,70812,920186,207,50913,320196,549,30914,020207,014,75314,820217,254,79715,320227,468,11615,720238,204,20617,320248,838,23418,22025ine.es: Estatística Continua de Poboación (ECP). 1 de outubro de 2025. Datos provisionais9,825,26619,9

Segundo as Nacións Unidas, había 5 947 106 inmigrantes en España a principios de 2018, o 12,8 % da poboación española. Segundo o goberno español, había 5,6 millóns de residentes estranxeiros en España en 2010; estimacións independentes sitúan a cifra no 14 % da poboación total (Cruz Vermella, Informe Mundial sobre Desastres 2006). Segundo os datos oficiais do censo de 2011, case 800 000 eran romaneses, 774 000 marroquís, 317 000 ecuatorianos, 312 000 británicos e 250 000 colombianos.Datos do censo de 2011 Outras comunidades estranxeiras importantes son a boliviana (4,1 %), alemá (3,4 %), italiana (3,1 %), búlgara (2,9 %), chinesa (2,6 %) e arxentina (2,5 %). En 2005, un programa de regularización aumentou a poboación inmigrante legal en 700.000 persoas. Desde o ano 2000, España experimentou un alto crecemento demográfico como resultado dos fluxos inmigratorios, a pesar dunha taxa de natalidade que só é a metade do nivel de substitución.

Segundo Eurostat, en 2010 había 6,4 millóns de residentes nados no estranxeiro en España, o que corresponde ao 14,0% da poboación total. Deles, 4,1 millóns (8,9%) naceron fóra da UE e 2,3 millóns (5,1%) naceron noutro Estado membro da UE.6.5% of the EU population are foreigners and 9.4% are born abroad , Eurostat, Katya VASILEVA, 34/2011.

En 2005, España tiña a segunda taxa de inmigración máis alta dentro da UE, xusto despois de Chipre, e a segunda taxa de migración neta absoluta máis alta do mundo (despois dos Estados Unidos).Eurostat – Population in Europe in 2005 . (PDF) . Consultado o 14 de novembro de 2011.

Máis de 920.000 inmigrantes chegaron a España durante o ano 2007, ademais dos 802.971 do 2006, 682.711 do 2005 e 645.844 do 2004.

Para nacionalidades fóra desta categoría, para permanecer en España durante máis de 3 meses, requírese tarxeta de residencia, visado de residencia ou permiso de traballo.

Inmigración por país de orixe + Poboación por país de nacemento(1 de xaneiro de 2025)PaísPoboación 1,165,955 978,041 692,316 521,181 468,751 450,883 430,277 281,584 252,290 220,593 219,791 209,592 209,320 207,135 193,275 189,712 180,264 164,380 162,633 141,438 135,696 109,523 103,935 101,578 96,773 93,905 91,437 87,575 82,165 76,180 73,951 62,007 60,756 60,164 56,924 56,656

Actitudes sociais cara á inmigración A diferenza doutros países da Unión Europea, España non rexistrou ningunha acción antiinmigración relevante ata hai relativamente pouco tempo. Segundo algúns analistas, as causas que explican isto son múltiples. Partindo da experiencia de moitos españois durante a década de 1960 e logo de novo a principios do século XXI cando a crise golpeou o país, tamén pode haber unha comprensión colectiva de que as dificultades obrigan ás persoas a buscar traballo no estranxeiro.

Unha enquisa de xaneiro de 2004 realizada polo xornal español El País mostrou que a "maioría" dos españois cría que a inmigración era demasiado alta. Algúns partidos minoritarios, como o Movimiento Social Español, fan campaña abertamente empregando unha retórica nacionalista ou antiinmigrante, do mesmo xeito que outros partidos pequenos de extrema dereita como Democracia Nacional e España 2000. Estes partidos nunca acadaron representación local, nin tampouco escanos parlamentarios nacionais ou rexionais. Porén, o partido político de extrema dereita Vox amosa unha postura firme contra a inmigración e isto pode traducirse nun éxito electoral para eles.

Segundo unha enquisa de outubro de 2024 para o xornal El País e a emisora ​​de radio Cadena SER, o 57 % dos españois crían que había "demasiada" inmigración en España.

Inmigración irregular

miniatura|Fotografía dunhas zapatillas con cravos nas solas e un garfo de metal, que os inmigrantes indocumentados empregan para escalar os valados de Ceuta e Melilla. miniatura|O valado de Ceuta entre España e Marrocos, construído para dificultar a inmigración ilegal a España e o contrabando comercial. O concepto de migrante "irregular", "sen documentos" ou "ilegal" non adquiriu sentido no imaxinario social español ata a aprobación da Lei de Estranxería en 1985, un ano antes da entrada de España na Comunidade Europea.

Aínda que as principais vías de entrada da migración clandestina foron tradicionalmente os aeroportos e as fronteiras terrestres, a ruta marítima demostrou ter un "profundo impacto a nivel social" debido a razóns cualitativas, máis que cuantitativas.

En canto á gobernanza da migración de persoas subsaharianas de Marrocos (e o Sáhara Occidental) a España (que inclúe cruzamentos ás cidades autónomas de Ceuta e Melilla, así como unha ruta marítima ás Illas Canarias), as autoridades marroquís e españolas seguen formas necropolíticas de control de fronteiras que se complementan coa idea de "avanzar fronteiras" ao chegar a acordos con países de orixe ou tránsito como Guinea, Malí, Costa do Marfil e Gambia.

O 9 de outubro de 2024, o presidente do goberno español Pedro Sánchez instou o Parlamento Europeo a acelerar a aplicación do Novo Pacto sobre Migración e Asilo para aliviar a crise migratoria nas Illas Canarias, que vira a chegada ilegal dun número récord de 46.843 migrantes, a maioría procedentes do Senegal, Malí e Marrocos (en comparanza cos 39.910 de 2023). Sánchez intentou impulsar unha lei que introduciría a distribución obrigatoria de migrantes entre as rexións españolas para aliviar a presión nas Illas Canarias.

O goberno de Pedro Sánchez propuxo legalizar uns 900.000 inmigrantes indocumentados para 2027.

Notas

Véxase tamén

Outros artigos Demografía de España Ligazóns externas Secretaría de Estado de Inmigración e Emigración Ministerio do Interior - Trámites de Estranxería

Categoría:Demografía de España