miniatura|180px| 55px 70px A Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) designa os Patrimonios da Humanidade de valor universal excepcional como patrimonio cultural ou patrimonio natural que foron propostos por países asinantes da Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, establecida en 1972. O patrimonio cultural está composto por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e sitios (incluídos os sitios arqueolóxicos). O patrimonio natural está composto por elementos naturais (formacións físicas e biolóxicas), formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluídos os hábitats das especies ameazadas de animais e plantas) e sitios naturais que son importantes desde o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural. A República Árabe Siria aceptou a convención o 13 de agosto de 1975, facendo que os seus sitios históricos sexan elixibles para a súa inclusión na lista. En 2016, inclúense seis sitios en Siria.

O primeiro sitio en Siria, a Cidade vella de Damasco, inscribíuse na lista na 3ª Sesión do Comité do Patrimonio Mundial, celebrada en París, Francia en 1979. Cidade vella de Bosra e Sitio de Palmira inscribíronse ao ano seguinte como o segundo e o terceiro sitio, mentres que a Cidade Antiga de Alepo engadiuse en 1986. Crac des Chevaliers e Qal'at Salah El-Din engadíronse conxuntamente á lista en 2006, seguidas de Aldeas antigas do norte de Siria en 2011. Os seis bens de Siria foron incluídos na Lista do Patrimonio Mundial en Perigo da UNESCO desde 2013, xa que a súa integridade se viu comprometida en diversos graos tras o estalido da Guerra Civil Siria. Alepo en particular sufriu danos extensos, mentres que varias estruturas prominentes en Palmira destruíronse. Siria formou parte do Comité do Patrimonio Mundial unha vez, de 1989 a 1995.

Sitios do Patrimonio Mundial A UNESCO enumera os sitios segundo os dez criterios. Cada entrada debe cumprir polo menos un dos criterios. Os criterios do I ao VI son culturais e os do VII ao X son naturais.

+ Patrimonio da Humanidade Sitio Imaxe Localización (gobernación) Ano de inclusión Datos da UNESCO Descrición Cidade antiga de Alepo 150x150px Alepo 1986 21; III, IV (cultural) Situada no cruzamento de varias rutas comerciais, Alepo foi gobernada sucesivamente, entre outros, polos hititas, asirios, acadios, gregos, romanos, omeias, aiúbidas, mamelucos e otománs, cada un deles deixando unha influencia significativa na súa estrutura arquitectónica, o que resultou nunha paisaxe urbana diversa. As principais estruturas inclúen a Cidadela, a Gran Mesquita Omeia e a Madrasa Halawiye. Bosra 150x150px Daraa 1980 22bis; I, III, VI (cultural) Antigamente un asentamento nabateo, Bosra foi conquistada polos romanos no século II d.C. e converteuse na capital de [Arabia Petraea]]. Pasou a estar baixo o dominio islámico no século VII. Entre os restos da antiga cidade inclúense un teatro, unha basílica, unha catedral, unha mesquita e unha madrasa, entre outros. Cidade vella de Damasco 150x150px Damasco 1979 20bis; I, II, III, IV, VI (cultural) Fundada no terceiro milenio a.C., Damasco está considerada unha das cidades habitadas continuamente máis antigas do mundo. Como capital dos Omeias, tivo unha influencia significativa no mundo árabe. A Gran Mesquita está entre as máis grandes do mundo e os lugares de oración continua máis antigos desde os inicios do islam. Aldeas antigas do norte de Siria 150x150px varios sitios 2011 1348; III, IV, V (cultural) O sitio comprende unhas 40 aldeas, que datan dos séculos I ao VII e abandonáronse nos séculos VIII ao X. Ofrecen unha visión da vida rural na Antigüidade tardía e durante o período bizantino. Crac des Chevaliers e Qal'at Salah El-Din 150x150px Homs, Latakia 2006 1229; II, IV (cultural) O Crac des Chevaliers e o Qal'at Salah El-Din considéranse dous dos exemplos máis destacados de castelos durante o período cruzado, o que demostra unha evolución das fortificacións e un intercambio de influencias na tecnoloxía defensiva. Sitio de Palmira 150x150px Homs 1980 23bis; I, II, IV (cultural) Palmira pasou ao dominio romano no século I d.C. e converteuse nun dos centros culturais máis importantes do mundo antigo. As súas extensas ruínas inclúen restos da Gran Columnata, o Templo de Bel, o Campamento de Diocleciano e o Teatro Romano.

Lista provisional Ademais dos sitios inscritos na Lista do Patrimonio da Humanidade, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisionais que poidan considerar para a súa candidatura. As candidaturas para a Lista do Patrimonio Mundial só se aceptan se o sitio xa figuraba previamente na lista provisional. En xaneiro de 2026, Siria inclúe doce propiedades na súa lista provisional. + Sitios provisionais Sitio Imaxe Localización (gobernación) Ano de inclusión Criterios da UNESCO Descrición Norias de Hama150px|alt=As norias de Hama no río OrontesGobernación de Hama 1999 I, IV (cultural) As norias elevan auga do río Orontes e baleirana pola parte superior, vertendo o seu contido nunha conca ou acueduto. En Hama, estas norias teñen un diámetro de 10-12 metros, pero algunhas chegan ata os 22 metros. Convencionalmente, pensábase que eran de orixe árabe medieval. Non obstante, agora pénsase que son anteriores a esa data, xa que un mosaico de Apamea do ano 469 d.C. representa unha similar ás de Hama. As norias de Hama empregan forza hidráulica en lugar de animais, e empregan baldes de coiro ou terracota en lugar de caixas de madeira. Ugarit (Tell Shamra)150px|alt=Unha entrada de pedra que leva a un túnelGobernación de Latakia 1999 III, VI (cultural) Ebla (Tell Mardikh)150px|alt=Un xacemento arqueolóxico xunto a algúns camposGobernación de Idlib 1999 III, VI (cultural) Mari (Tell Hariri)150px|alt=Un sitio arqueolóxico nun outeiroGobernación de Deir ez-Zor 1999 III, VI (cultural) Dura-Europos150px|alt=Un sitio arqueolóxico no desertoGobernación de Deir ez-Zor 1999 II, IV (cultural) Apamea (Afamia)150px|alt=Ruínas de piaresGobernación de Deir ez-Zor 1999 IV (cultural) Castelo do deserto: Qasr al-Hayr al-Sharqi150px|alt=Un castelo en ruínas no desertoGobernación de Hama 1999 IV (cultural) Ma'loula150px|alt=Unha cidade situada enriba e ao lado dun cantilGobernación de Hama 1999 IV (cultural) Tartus: A cidade-fortaleza dos cruzadosGobernación de Hama 1999 IV (cultural) Raqqa-Rafiqah: a cidade abasí150px|alt=Unha aldea detrás dun ríoGobernación de Hama 1999 IV (cultural) Illa de Arwad150px|alt=Imaxe de satélite dunha illaGobernación de Hama 1999 IV (cultural) Mari e Dura-Europos: Sitios do val do Éufrates150px|alt=Unha aldea detrás dun ríoGobernación de Hama 2011 IV (cultural) Mari e Dura-Europos foron dúas cidades antigas que proporcionaron moitas evidencias arqueolóxicas para comprender as civilizacións (Sumeria, grega e romana) que as controlaban, incluíndo artes e cultos relixiosos. Ao estar ambas no río Éufrates, conectaban o Mediterráneo con Mesopotamia e o resto de Asia. Mari foi unha cidade fundada no ano 2900 a.C., no comezo da urbanización, mentres que Europos-Dura fundouse como unha fortaleza militar polos seléucidas.

Notas

Véxase tamén

Outros artigos Patrimonio da Humanidade por país

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Siria