O terrorismo, no seu sentido máis amplo, é o uso da violencia contra a poboación civil para acadar fins políticos ou ideolóxicos. O termo úsase neste sentido principalmente para referirse á violencia intencional en tempos de paz ou no contexto da guerra contra non combatentes. Existen varias definicións diferentes de terrorismo, sen un acordo universal ao respecto."O uso actual e ordinario da palabra "terrorismo" é demasiado amplo. É dicir, se enumeramos todos os diferentes fenómenos que nalgún momento se describen como terrorismo na conversa ordinaria, nos xornais ordinarios ou por políticos ordinarios, acabaremos cun enorme feixe de elementos non moi similares... As desvantaxes de intentar construír unha definición na linguaxe ordinaria baseada no uso actual tamén se poden ver na plétora de definicións contraditorias que aparecen na literatura filosófica e política. Así, os filósofos, por exemplo, non están de acordo sobre se o terrorismo é incorrecto por definición ou simplemente como unha cuestión de feito; non están de acordo sobre se o terrorismo debe definirse en termos dos seus obxectivos, ou dos seus métodos, ou de ambos, ou de ningún; non están de acordo sobre se os estados poden ou non perpetrar o terrorismo; mesmo non están de acordo sobre a importancia ou non do "terrorismo" para unha definición de "terrorismo"." Jenny Teichman, "How to Define Terrorism", Philosophy, outubro de 1989, Vol. 64, No. 250, pp. 505–517. Porén, as diferentes definicións de terrorismo salientan a súa aleatoriedade, o seu obxectivo de infundir medo e o seu impacto máis amplo máis aló das súas vítimas inmediatas.
O terrorismo moderno, que evoluciona a partir de iteracións anteriores, emprega diversas tácticas para perseguir obxectivos políticos, a miúdo aproveitando o medo como ferramenta estratéxica para influír nos responsables da toma de decisións. Ao atacar zonas públicas densamente poboadas, como centros de transporte, aeroportos, centros comerciais, atraccións turísticas e locais de vida nocturna, os terroristas pretenden inculcar unha inseguridade xeneralizada, o que provoca cambios de políticas mediante a manipulación psicolóxica e minando a confianza nas medidas de seguridade.
Definición O Código Penal Español de 1995 no artigo 571, onde tipifica o delito de terrorismo, define terrorista como:
O Código Penal Arxentino establece no seu artigo 213 ter. sancionado en 2007 que só poderá considerarse autor do delito de terrorismo ao que:
Os EUA desde 1983, con propósitos estatísticos e analíticos, utilizaron as seguintes definicións referentes ao terrorismo que se recollen no Título 22 do Código dos Estados Unidos, sección 2656f(d)
Pola súa banda defínese terrorismo internacional de forma xenérica como o que:Revista ARI, núm. 82 de 2005 . Artigo publicado por Fernando Reinares. Real Instituto Elcano de Estudos Internacionais e Estratéxicos.
Ditaduras militares de Latinoamérica Chile na súa Constitución, mantén un artigo onde establece sancións particulares contra o terrorismo ditadas durante o goberno de facto de Augusto Pinochet. Sinala o artigo 9º:
Na Arxentina, o por entón ditador Xeral Jorge Rafael Videla definía en 1978 os alcances do termo terrorismo ao declarar ao Times de Londres o seguinte:
Evolución do termo Para acceder a unha maior comprensión da natureza do terrorismo, é conveniente unha análise máis detallada, da evolución no uso do termo.
A palabra "terror" provén do idioma latino terror ou terroris, sinónimo de Deimos. Na Roma Antiga, Marte, Deus da Guerra, tiña dous fillos: Phobos e Deimos (Medo e Terror).
Xa Maquiavelo recomendaba que para o Príncipe «é máis seguro ser temido que amado»Maquiavelo, O Príncipe, Cap. XVII: «Da crueldade e a clemencia; e se é mellor ser amado que temido, ou ser temido que amado».
A palabra «terrorismo» (así como «terrorista» e «aterrorizar») apareceu por primeira vez en Francia durante a Revolución Francesa (1789-1799), cando o goberno xacobino encabezado por Robespierre executaba ou encarceraba aos opositores, sen respectar as garantías do debido proceso. O termo comezou a ser utilizado entón como propaganda contra o goberno revolucionario, polas súas accións na liña do terrorismo de Estado; o período mesmo foi coñecido como Reinado do Terror (1793-1794).
A expresión terrorismo (proveniente da palabra francesa do século XVIII terrorisme, "baixo o terror") significou entón o uso calculado de violencia ou a ameaza da mesma por parte do Estado contra a poboación civil, normalmente co propósito de obter algún fin político ou relixioso.
O terror, como arma política, foi retomado en Rusia na segunda metade do século XIX, entre algúns grupos opositores ao réxime tsarista. En 1862, o Piotr Zaichnevski redactou o manifesto titulado Novo Rusia proclamando:
No seu sentido actual, o termo foi acuñado extensivamente pola propaganda nazi para facer referencia aos movementos de Resistencia dos países ocupados polo exército alemán.
Un estudo de 2003 realizado polo exército estadounidense afirma que existen máis de 100 definicións de terrorismo.
Por todos estes factores, moitos especialistas consideran a palabra terrorismo un termo que no seu uso derivou nun concepto só propagandístico para descualificar ao inimigo máis que definir un situación de forma obxectiva.
Nacións Unidas
A pesar do recoñecemento da súa conveniencia, non foi nunca posíbel alcanzar un consenso sobre a definición de terrorismo, basicamente pola imposibilidade de conseguir unha definición rigorosa que non inclúa as accións terroristas dos estados. O primeiro intento de definición produciuse en 1937 en tempos aínda da Sociedade de Nacións:
A resolución 51/210, «Medidas para eliminar o terrorismo internacional», adoptada na 88 Asemblea Plenaria, de 17 de decembro de 1996, proclama no punto I.2 Texto completo da resolución 51/210, «Medidas para eliminar o terrorismo internacional», das Nacións Unidas que a Asemblea Xeral das Nacións Unidas:
Nun informe á ONU o especialista A.P. Schmid propuxo tomar como punto de partida o concepto de crime de guerra, considerando que se a súa definición esténdese ao tempo de paz alcánzase unha moi funcional definición dos actos de terrorismo como os «equivalentes en tempo de paz aos crimes de guerra».
Dentro da serie de definicións exploradas unha das máis recentes foi a formulada o 1 de decembro de 2004 incluída no Informe final do Grupo de expertos de Alto Nivel sobre as Ameazas, os Desafíos e os Cambios, nomeado polo Secretario Xeral de Nacións Unidas:
Existe ademais o que se describiu como un consenso académico, un acordo entre os especialistas, que segundo a formulación de Schmid (1988) pódese expresar así:
As institucións internacionais logo do 11-S miniatura|dereita|200px|Os atentados do 11-S supuxeron un cambio nas políticas das democracias fronte ao terrorismo O día despois dos atentados do 11 de setembro de 2001, o Consello de Seguridade da ONU aprobaba unha resolución Resolución 1368 (2001) do Consello de Seguridade das Nacións Unidas. (PDF) na que, ademais de condenalos inequivocamente, exhortaba á comunidade internacional a redobrar os seus esforzos por previr e reprimir os actos de terrorismo cumprindo plenamente os convenios internacionais.
O 21 de setembro de 2001 era o Consello de Europa quen aprobaba as "Conclusións e plan de acción do Consello Europeo extraordinario de 21 de setembro de 2001" Conclusións e plan de acción do Consello Europeo extraordinario de 21 de setembro de 2001 (PDF) nas que se marcaba o plan de acción da política europea de loita contra o terrorismo. Os seus principais puntos eran:
Reforzar a cooperación policial e xudicial Desenvolver os instrumentos xurídicos internacionais Terminar co financiamento do terrorismo Reforzar a seguridade aérea Coordinar a acción global da Unión Europea
O 28 de setembro de 2001 o Consello de Seguridade das Nacións Unidas aprobaba a súa resolución 1373 Resolución 1373 (2001) del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas. (PDF) decidía que todos os estados membros debían conxelar os fondos e os demais recursos financeiros das persoas e grupos terroristas, así como que debían absterse de proporcionarlles todo tipo de apoio, activo ou pasivo e denegarles refuxio. Tamén obrigaba a asegurar o enxuiciamento de toda persoa que participe no financiamento, planificación ou comisión de actos de terrorismo ou preste apoio a estes actos. Creouse un Comité específico no seo do Consello para o seguimento do cumprimento desta resolución.
Esta resolución do Consello inspirou moitas das políticas que se tomaron nas máis diversas institucións públicas de cara a combater todos os tipos de terrorismo. Moitos países membros, así como organismos supranacionais como a Unión Europea, tomaron nota desta resolución para endurecer as medidas da loita antiterrorista, especialmente no que ao financiamento se refire.
Deste xeito, o 27 de decembro de 2001 o Consello Europeo modificou a anterior lista de medidas específicas coa fin de loitar contra o terrorismo. Na posición común do Consello Posición común del Consejo de Europa, de 27 de diciembre de 2001, sobre la aplicación de medidas específicas de lucha contra el terrorismo. definíase ás persoas ou grupos terroristas de tal forma que se entendía por acto terrorista "o acto intencionado que, pola súa natureza ou o seu contexto, poida prexudicar gravemente a un país ou a unha organización internacional tipificado como delito segundo o Dereito nacional", e cometido coa fin de, entre outras cousas, intimidar gravemente a unha poboación, obrigar a Gobernos a realizar un acto ou absterse de facelo, desestabilizar gravemente ou destruír as estruturas políticas fundamentais, atentados contra a vida ou a integridade física, a toma de reféns, causar destrucións masivas a instalacións públicas, a dirección ou financiamento de grupos terroristas etc.
Instrumentos do terrorismo Dentro dos instrumentos utilizados para implementar devandito mecanismo, ou actos terroristas, inclúense diversas formas de violencia física contra as persoas, como o secuestro, a tortura ou a execución extraxudicial; diversas formas de violencia moral, como a ameaza das anteriores ou a presión social; diversas formas de violencia contra os bens privados e públicos, como a destrución dos mesmos con materiais explosivos ou incendiarios. Finalmente, un dos instrumentos máis utilizados polos grupos terroristas é o atentado con explosivos contra brancos militares ou civís para provocar mortes indiscriminadas ou non.
No caso do terrorismo de estado, poden citarse como exemplo os bombardeos aéreos de cidades. O Código Aéreo da Haia de 1923 estableceu que «está prohibido o bombardeo aéreo co obxecto de aterrorizar á poboación civil...»Doutrina das Operacións Aéreas no Marco do Dereito Internacional Humanitario e os Dereitos Humanos, Forzas Aérea Colombianas. Con todo esta regra e outras similares nunca foron ratificadas polos países de maior poder militar. Nese marco algúns autores citaron como ataques terroristas o bombardeo de Guernica en 1936Wolfgang Schmidt: "Of course the bombing of Guernica was a blatant violation of human rights and had a terrorist character. It was accepted that civilians would be harmed." en Hitler's destruction of Guernica: Practicing Blitzkrieg in Basque Country, by Jörg Diehl l, ou o que realizase Estados Unidos con bombas atómicas en Hiroshima e Nagasaki en 1945Gerson, Joseph (2007). Empire and the Bomb How the Ou.S. Uses Nuclear Weapons to Dominate the World, Pluto Press, Michigan, ISBN 978-0-7453-2494-4.
Análise do termo terrorismo