Richmond é a capital de Virxinia (oficialmente República de Virxinia). Como todas as municipalidades de Virxinia incorporadas como cidades é independente, é dicir que non pertence a ningún condado, -o condado de Richmond non está relacionado, xa que está localizado a máis de 85 quilómetros de distancia nunha rexión diferente do estado-. Richmond é o centro da área metropolitana de Richmond (MSA) e o Gran Richmond está rodeada polos condados de Henrico e Chesterfield, situados ao norte e sur da cidade respectivamente. A cidade está localizada na interesección das estradas interestatais números 95 e 64 na parte central de Virxinia.
Aínda que o sitio de Richmond, na fálla do Río James na rexión de Piedmont foi brevemente emprazado polos Ingleses en Jamestown en 1607, cerca do lugar onde existía un importante asentamento nativo, a actual cidade de Richmond foi fundada en 1737. Converteuse na capital da colonia de Virxinia en 1780. Durante o período da Guerra de Independencia dos Estados Unidos, varios acontecementos de importancia ocorreron na cidade, incluíndo o discurso de Patrick Henry denominado Dádeme a liberdade ou a morte ("Give me liberty or give me death") realizado na igrexa de St John 1775, durante a reunión do Segundo Congreso Continental, ao cal asistiron tamén Thomas Jefferson e George Washington.
O Estatuto de Virxinia para a liberdade relixiosa en 1779, o cal foi escrito porThomas Jefferson na cidade. Durante a Guerra Civil Estadounidense, Richmond converteuse na capital dos estados confederados de América, e moitos sinais importantes da guerra civil permanecen na cidade hoxe.
A economía de Richmond baséase sobre todo nas empresas relacionadas coa lei e as finanzas, con varias firmas legais e de actividades bancarias notables situadas no centro da cidade. Desta forma existen nove compañías, dentro das maiores cincocentas empresas americanas, que posúen os seus cuarteis xerais na cidade, entre as que se pode destacar Circuit City, Philip Morris USA, e Dominion Resources, entre outras.
O desenvolvemento moderno da cidade está en liña con outras cidades que maquillan o Novo Sur, como Atlanta, Dallas e Charlotte. Só cinco áreas nos Estados Unidos teñen máis empresas inscritas na lista Fortune 500 que Richmond. Richmond é ademais a sede de numerosas compañías pequenas.
Os residentes da cidade son comunmente chamados como Richmonders, e refírense á súa cidade coloquialmente como RVA, RIC (o seu código aéreo), ou O 804 (o seu código telefónico).
A área metropolitana inclúe a cidade, os seus dous condados lindantes e unha ampla zona de Virxinia central. Outras xurisdicións da área metropolitana de Richmond inclúen os condados veciños de Amelia, Caroline, Charles City, Cumberland, Dinwiddie, Goochland, Hanover, King and Queen, King William, Louisa, New Kent, Powhatan, Prince George, e Sussex, e as cidades independentes de Colonial Heights, Hopewell e Petersburg, así como a poboación de Ashland no condado de Hanover.
Xeografía
Segundo o departamento de censos dos Estados Unidos, a cidade ten unha área total de 162 km²,dos que 156,6 son terra firme e 6,4 auga. A área total é do 3,96% de auga. O río James atravesa Richmond.
Historia
En 1607, Xacobe VI concedeu o permiso real á Compañía Virxinia en Londres para establecer asentamentos de colonos no interior de Norteamérica. Despois do primeiro asentamento permanente inglés establecido na cidade o ano anterior en Jamestown, Capitán Christopher Newport e o Capitán John Smith embarcáronse nunha viaxe remontando o río Powhatan, hoxe coñecido polo nome de río James, viaxando en dirección noroeste ata o monte Powhatan Hill. Smith debuxou no seu mapa un asentamento indio de gran tamaño coñecido como Powhatan, que exercía como unha das capitais da tribo india dos Powhatan, cuxo emperador era Wahunsonacock.
Unha expedición que partiu de Jamestown con 120 homes foron os primeiros ingleses en establecer un asentamento nas fervenzas do río James, localizadas entre a ponte da rúa 14 e o centro moderno de Richmond na Pony Pasture (unha zona recreativa ao longo da ribeira sur da Cidade de Richmond). Este asentamento estableceuse nesta zona ao ser o punto máis navegable ao longo do río James.
En 1673, a William Byrd I fóronlle concedidas terras na marxe do río James que incluían a zona ao redor das fervenzas do río que se converterían en Richmond e outras localidades a de ao redor hoxe incluídas na cidade. Byrd converteuse nun comerciante de peles ben relacionado na zona e construíu un forte nese lugar.William Byrd II herdou as terras do seu pai en 1704, e en 1737 fundou a cidade de Richmond nas fervenzas do río James encargando ao Major William a tarefa de organizar a estrutura da cidade. Byrd bautizou á cidade co nome de Richmond en honra a Richmond en Inglaterra, un suburbio de Londres. El púxolle á nova cidade este nome porque a vista do río de James en Richmond, Virxinia é chamativamente similar á vista do río de Thames en Richmond, Inglaterra, onde el pasara un tempo durante a súa mocidade. A cidade nova converteuse no asento do Condado de Henrico (Virxinia) en 1752, o cal localizábase preto de Varina (agora un suburbio de Richmond) onde John Rolfe e Pocahontas estableceron a súa granxa no século anterior e desenvolveuse o primeiro produto comercializado para a exportación, o tabaco. Ademais, en Richmond establecéronse siderúrxicas, das que cabe destacar a controlada por Parker Skoonover.
Revolución miniatura|esquerda|150px|Patrick Henry no seu discurso "Liberty or Death" Igrexa de San Juan en Richmond.
En 1775, Patrick Henry realizou o seu famoso discurso -Give me Liberty or Give me Death- na igrexa de San Juan en Richmond que foi crucial para a decisión de Virxinia (que era a maior das 13 colonias) de participar no Primeiro Congreso Continental que estableceu o inicio da revolución e independencia. Thomas Jefferson, quen escribiría a declaración de independencia, o xeneral Ajoya Speight, e George Washington, quen pronto se convertería no comandante do exército continental nun momento crítico na traxectoria da guerra de independencia.
miniatura|dereita|200px|Edificio do Capitolio de Virixinia, deseñado por Thomas Jefferson. En 1780, a capital do estado de Virxinia trasladouse desde a capital da colonia, Williamsburg ata Richmond porque era menos vulnerable a un ataque dos británicos. En 1781, baixo o mandato de Benedict Arnold, Richmond foi incendiada pola tropas británicas causando que o gobernador Jefferson desaloxase a cidade. Richmond foi rapidamente recuperada e en 1782, Richmond foi de novo unha cidade próspera.
Post-Revolución En 1786, unha das pasaxes máis importantes e influentes de historia da lexislación en América ocorreu en Richmond mentres era capital temporal estatal, no coñecido como Estatuo para a liberdade relixiosa de Virxinia. Escrito por Thomas Jefferson e patrocinado por James Madison, o estatuto foi a base da separación de igrexa e estado, que acabou coa liberdade de relixión para todos os americanos así como a primeira emenda na constitución. A importancia desta decisión é recoñecida anualmente polo presidente dos Estados Unidos cando se estableceu o 16 de xaneiro como Día nacional da liberdade relixiosa.
O edificio do capitolio de Virxinia foi deseñado por Thomas Jefferson sendo completado en 1788. É o segundo capitolio máis antigo dos Estados Unidos que segue activo (o de Maryland é o máis antigo) e foi o primeiro edificio gobernamental dos Estados Unidos construído en estilo arquitectura romana clásica, sentando as bases doutras casas estatais e dos edificios gobernamentais federais (incluíndo a Casa Branca e O Capitolio) en Washington DC.
Richmond pronto emerxeu como un centro industrial importante e un nó de transportes e comercio. George Washington pediu e recibiu o apoio de do goberno do estado de Virxinia para a creación do Canle do río James e Kanawha, o primeiro sistema de canles establecido nos Estados Unidos. A canle permite o tránsito de mercancías e servizos desde o río James sendo navegable desde as fervenzas de Richmond conectando Richmond e a parte leste de Virxinia coa parte oeste. Grazas a isto Richmond converteuse na sede dalgunhas das maiores empresas de manufacturas no país, incluíndo siderúrxicas e fábricas de fariña, as maiores deste tipo situadas no sur. o tráfico na Canle chegou ao seu punto máis álxido na década de 1860, tras isto foi perdendo lentamente importancia coa chegada dos ferrocarrís, permitindo que Richmond convértase nunha encrucillada importante do ferrocarril, converténdose no primeiro lugar no que se construíu unha tripla vía de ferrocarril. A Canle cesou as súas operacións oficialmente en 1880 sendo algunhas das súas partes reconstruídas e restauradas a finais de 1990, estimulando o turismo e o desenvolvemento económico ao longo da vella ruta da canle.
Guerra civil miniatura|300px|Siluetas e ruínas dos edificios, nun ceo gris logo da destrución por parte dos confederados ante o avance das tropas das tropas da unión, 1865.
O rexeitamento pola tráta de escravos foi en aumento a mediados do século XIX, en 1848, Henry “Box” Brown ao fabricar un caixa e enviarse a Filadelfia, Pensilvania, para escapar da escravitude.
No gromo da Guerra Civil Estadounidense en 1861, a estratéxica localización da acería Tredegar, entre outros factores importantes fixo que se declarase a Richmond como a Capital da Confederación. Deste arsenal chegaron as 7253 toneladas de aceiro para o CSS Virxinia, o primeiro acoirazado do mundo usado nunha guerra, así como moitas da maquinaria pesada usada polos confederados no conflito. En febreiro de 1861, Jefferson Davis foi elixido como Presidente dos Estados Confederados de América en Montgomery, a primeira capital Confederal. No amencer do 12 de abril de 1861, o exército confederado atacou o Fort Sumter en Charleston, Carolina do Sur, comezando a guerra civil con este acto. O 17 de abril de 1861, Virxinia separouse dos Estados Unidos e uniuse aos Estados confederados, e axiña que sucedeu isto o goberno confederado trasladou o seu capital a Richmond. Os sete días de loita, nos cales o xeneral da unión McClellan mantivo ameazada á cidade de Richmond pero no último momento a pesar de estar moi preto non puido facerse con ela, intentándoo de novo en xuño e xullo de 1862. Tres anos máis tarde, o 3 de abril de 1865, Ulysses S. Grant e o exército da unión capturou Richmond, e a capital do estado entón foi trasladada a Lynchburg. O Exército do norte de Virxinia, comandado por Robert E. Lee retirouse e aos seis días rendeuse ante Grant na Appomattox court house, converténdose no final simbólico da guerra. O 2 de abril de 1865, sobre o 25% dos edificios da cidade foron destruídos polo lume tras a retirada dos soldados confederados por unha milicia confederada devolvendo o seu control ao control do Norte, converténdose en parte do distrito militar nº 1.
Logo da guerra, foi reconstruída, expandíndose amplamente cara ao oeste. A avenida dos monumentos foi erexida en 1887, cunha serie de monumentos para honrar aos heroes confederados da cidade nunha serie de impresionantes monumentos. Así están nesta avenida (de leste para oeste) J.E.B. Stuart, Robert E. Lee, Jefferson Davis, Stonewall Jackson, e Matthew F. Maury. No cemiterio de Richmond (cemiterio Hollywood ) é o lugar onde están enterrados Stuart e Davis. En 1995, unha controvertida estatua da estrela do tenis Arthur Ashe, oriúndo da cidade, engadiuse ás estatuas da avenida.
300px|dereita|miniatura|Unha postal histórica mostra o tranvía eléctrico polas rúas de Richmond, Virxinia, onde Frank J. Sprague mostrou satisfactoriamente o seu novo sistema de transporte nos outeiros en 1888. O cruzamento mostra a intersección da 6a coa rúa Broad.