Hawai (; ), é un dos 50 Estados dos Estados Unidos de América. Hawai localízase nun arquipélago no medio do océano Pacífico. A súa economía está baseada no turismo.
O arquipélago que forma o Estado de Hawai coñécese historicamente polo nome de Illas Sandwich; estaba poboado por polinesios, e gobernada por varios xefes polinesios locais, ata 1810, cando Kamehameha I centralizou o goberno do arquipélago, e instituíu unha monarquía. En 1894, o arquipélago converteuse nunha república, e catro anos despois, en 1898, foi anexionada polos Estados Unidos, tornándose un territorio americano en 1900. Desde entón, instaláronse en Hawai un gran número de persoas de descendencia europea, vidos doutras partes dos Estados Unidos, así como inmigrantes asiáticos, dando á poboación local un aspecto altamente multicultural.
A base naval americana de Pearl Harbor foi atacada por aeronaves da forza aérea xaponesa o 7 de decembro de 1941. O ataque fixo que os Estados Unidos entrasen oficialmente na segunda guerra mundial. Máis de 2.400 persoas morreron no ataque. O 21 de agosto de 1959, Hawai converteuse no 50º Estado norteamericano.
Historia Primeiros habitantes Os nativos polinesios vivían no arquipélago hawaiano moito antes da chegada dos primeiros europeos. Os actuais nativos hawaianos son descendentes dos polinesios que chegaron á rexión hai algúns milleiros de anos. Non se sabe de certo cando desembarcaron estes primeiros nativos, as estimacións varían entre 2 a 3 mil anos antes.
Entre preto de 1.200 a 1.500 anos antes, desembarcou no arquipélago outro grupo polinesio, vido do Tahití. Este novo grupo exterminou finalmente á antiga poboación nativa. Os actuais nativos son descendentes deste último grupo. Non se sabe exactamente como se moveron estes polinesios á rexión, aínda que se asume que viñeron en canoas e pequenos barcos de vela.
Ata 1900 Un dos primeiros exploradores europeos en desembarcar en terras hawaianas foi o explorador británico James Cook, o 18 de xaneiro de 1778. Este é o primeiro en rexistrar oficialmente a descuberta, así como o primeiro en fornecer as coordenadas xeográficas do arquipélago. Cook chamou ao arquipélago Sandwich Islands, en homenaxe ao Duque de Sandwich, un lord británico.
Despois da descuberta e debido á súa posición xeográfica, o arquipélago tornouse un punto de escala frecuente dos navíos europeos que facían longas viaxes trans-pacíficas. As doenzas contaxiosas, traídas polos mariñeiros europeos e das cales os nativos locais nunca tiveron contacto, mataron decenas de millares de nativos polinesios na rexión, ao longo do século XIX.
150px|dereita|miniatura|Kamehameha I. Anteriormente á chegada dos europeos, o arquipélago hawaiano estaba fragmentado nunha serie de tribos gobernadas por un xefe indíxena. Algunhas illas estaban gobernadas por unha única tribo, en canto que outras illas estaban ocupadas por tribos diferentes. Tales tribos non eran amigables entre si, e constantemente batallaban pola anexión de novos territorios. En 1782, un líder indíxena, Kamehameha I, iniciou unha longa guerra, que duraría 13 anos, contra outras tribos polinesias da rexión. Auxiliado por armas modernas, comercializadas cos navegantes e comerciantes europeos e americanos, Kamehameha uniu todo o arquipélago, con excepción da illa de Kaua‘i e de Ni‘ihau, en 1795. Kamehameha comandou dúas invasións contra estas illas, en 1796 e en 1803, que fracasaron debido á unha rebelión e á unha epidemia, respectivamente. Entón, Kamehameha instituíu un sistema de administración política baseada en padróns políticos de goberno occidentais. Kamehameha instituíu unha monarquía o Reino de Hawai, e apropiouse de todas as terras do arquipélago, cedendo lotes delas a familias rurais.
Cerca de quince anos despois, en 1810, as illas de Kaua‘i e Ni‘ihau concordaron en unirse pacificamente ao Reino de Kamehameha. A dinastía Kamehameha gobernaría o arquipélago ata 1872. Ao longo do século XIX, a economía de Hawai prosperaría, coa venda de madeira de alta calidade para a China ata a década de 1830, coa venda de auga potábel e materias para os navíos que facían viaxes polo océano Pacífico, desde a década de 1820, coa venda de cana de azucre desde 1830, e de ananás da década de 1880 en diante.
O fillo máis vello de Kamehameha, Kamehameha II, tornouse o monarca do arquipélago hawaiano en 1819, despois da morte do seu pai. Kamehameha II aboliu a práctica da relixión hawaiana en lugares públicos, aínda que permitise esta práctica en lugares privados. En 1820, o goberno americano enviou un grupo de misioneiros e profesores brancos protestantes. Estes converterían finalmente ao protestantismo a maior parte da poboación de Hawai; tamén criaron unha forma escrita para a lingua hawaiana e fundaron as primeiras escolas.
Os misioneiros católicos españois e franceses desembarcarían pola primeira vez en 1827. Porén, os cristiáns non foron ben recibidos inicialmente polos nativos, que entón xa eran na súa maioría protestantes. En 1831, os hawaianos forzaron á pequena poboación cristiá de descendencia europea a saír do arquipélago, en canto que os cristiáns de orixe hawaiana foron presos na súa maioría. Cinco anos despois, en 1836, unha fragata francesa bloqueou o porto de Honolulu, e obrigou Kamehameha II a liberar os cristiáns aprisionados e a permitir a liberdade de expresión relixiosa. Kamehameha II criou a primeira constitución de Hawai en 1840, e un sólido goberno central composto polos poderes executivo, lexislativo e xudicial. O goberno americano recoñeceu o Hawai como un país independente.
Desde adécada de 1850 en diante, Hawai comezou a recibir centenas de inmigrantes asiáticos. Inicialmente, os chineses foron os principais. A inmigración chinesa ao arquipélago data de 1789, aínda que esta inmigración fora máis forte de 1850 ata o comezo do século XX. Posteriormente, na década de 1860, instaláronse un gran número de polinesios. A mediados da década de 1880 ata a década de 1930, instaláronse un gran número de xaponeses. miniatura|300x300px|Moeda de Kalākaua con valor dun dólar hawaiano (1883). En 1874 Kalākaua converteuse en rei de Hawai. Promoveu os costumes e a cultura hawaiana entre a poboación nativa. Porén, a poboación de Hawai, especialmente os agricultores, non gustaban dos lazos políticos e económicos que Kalākaua tiña co goberno e comerciantes americanos. Entre outros actos, Kalākaua que os americanos construísen unha base naval en Pearl Harbor. Kalākaua foi obrigado a criar unha nova constitución en 1887, que limitaba os seus poderes. Cando Kalākaua morreu, a súa irmá, Liliʻuokalani, tornouse raíña de Hawai. Liliʻuokalani apoiaba a poboación hawaiana no seu descontentamento contra a poboación de descendencia europea e asiática. Porén, nesa época, os comerciantes e agricultores americanos xa controlaban moito da economía de Hawai. En 1894, nunha revolución, tropas americanas e grupos militantes liderados por americanos, alemáns e británicos, tomaron o Hawai e depuxeron a Liliʻuokalani.
A invasión americana causou un gran descontento entre a poboación, que fixo que o presidente americano, Grover Cleveland, aconsellase que se devolvese o trono á raíña. Tanto Liliʻuokalani (que recusou perdoar publicamente os líderes desta revolución) como os principais líderes desta revolución recusaron. Liliʻuokalani foi a última monarca do arquipélago. En 1894 instituíuse unha república cun americano, Sanford Dole de presidente. A república aboliuse en 1898, e Hawai foi oficialmente anexado polos Estados Unidos no mesmo ano, e o 14 de xuño de 1900, o Hawai tornouse oficialmente un territorio dos Estados Unidos.
1900 - Tempos actuais A súa localización estratéxica, no medio do océano Pacífico, fixo que o goberno estadounidense iniciase a construción dunha base naval, a través dunha grande expansión das facilidades portuarias de Pearl Harbor, durante a primeira guerra mundial. En 1927, dous tenentes americanos realizaron o primeiro voo entre os Estados Unidos continentais e o Hawai.
O 7 de decembro de 1941, a base naval americana de Pearl Harbor foi atacada por avións da forza aérea xaponesa. Este ataque destruíu varios navíos, moitos avións e instalacións militares, e causou a morte de máis de 2.400 persoas. A Lei marcial foi declarada en Hawai, non sendo revogada ata 1944. A gran poboación xaponesa de Hawai fixo que moitos cidadáns de orixe europea temesen a sabotaxe ou espionaxe por parte dos de descendencia xaponesa que vivían no oeste americano, inclusive en Hawai. Porén, ao contrario do que aconteceu no continente (especialmente na California), os americanos de descendencia xaponesa non foron recluídos en campos de concentración.
Mentres tanto, desde 1919, a poboación de Hawai exixiu a elevación do territorio para a categoría de Estado. Introducíronse varias emendas no Congreso americano, pedindo a elevación de estatuto de Hawai á categoría de Estado. Estas emendas foron rexeitadas inicialmente polo congreso por causa da grande poboación asiática de Hawai. Entón, os asiáticos eran vistos como "inferiores". A segunda guerra mundial aumentou o medo de moitos americanos a que os asiáticos non fosen leais aos Estados Unidos caso de que este entrase na guerra - en gran parte, por causa da gran poboación xaponesa de Hawai. Porén, moitos dos asiáticos de Hawai (inclusive xaponeses) participaron activamente na guerra, e aínda máis activamente durante a Guerra de Corea.
Foi en 1959 cando o Congreso americano aprobou a emenda que autorizaba a elevación de Hawai á categoría de Estado. En 21 de agosto de 1959, o entón presidente americano, Dwight D. Eisenhower, asinou a emenda, e Hawai tornouse o 50º Estado americano. A poboación de Hawai crecería bastante durante as próximas décadas, e o Estado prosperou economicamente. Hawai tornouse un gran polo militar e turístico. Actualmente, millóns de turistas, a maioría, americanos, visitan o Estado. Varios hoteis e resorts foron construídos en Hawai ao longo das últimas décadas.
Desde a década de 1970, parte da poboación comezou a apoiar diversos movementos que piden, uns, maior autonomía en relación aos Estados Unidos sen a total eliminación dos lazos políticos e económicos existentes cos Estados Unidos, outros a restauración da soberanía plena perdida tras os acontecementos de 1893. En 1993 o Congreso dos Estados Unidos aprobou unha Resolución de Desculpa, na que o goberno federal "recoñece que o derrocamento do Reino de Hawai aconteceu coa participación activa de axentes e cidadáns dos Estados Unidos, recoñecendo ademais que o pobo nativo de Hawai xamais abdicou nos Estados Unidos as súas pretensións de soberanía inherente como pobo sobre os seus territorios nacionais, fose mediante o Reino de Hawai ou mediante plebiscito ou referendo".
Xeografía 250px|dereita|miniatura|Mapa do arquipélago de Hawai. Hawai localízase nun arquipélago do océano Pacífico. O arquipélago posúe 132 illas que se estenden por 2 450 quilómetros. Porén, a maior parte do estado concéntrase no sueste do arquipélago, onde están concentradas as 8 maiores illas de Hawai. Estas "illas principais", son as únicas illas habitadas do estado. Esta denominación comprende, por orde desde o noroeste ao sueste, a : Niihau (Ni´ihau), Kaua'i, Oahu (O´ahu), Molokai (Moloka´i), Lanai (Lāna'i), Kahoolawe (Kaho´olawe), Maui e a Hawaii. A última é, con diferenza, a de maior tamaño polo que adoitan chamala a "Illa Grande". A utilización deste nome alternativo a miúdo responde á necesidade de evitar a ambigüidade que existe entre "Hawai" referíndose ao estado enteiro (o conxunto das illas), fronte a esa illa en concreto. O medio da cadea de Hawai está constituída por rochedos e mais illas moi pequenas, e o extremo noroeste está formado por arrecifes e cadeas de area. A cadea formada polas 8 illas grandes posúe 1.200 quilómetros de lonxitude. A altitude media é de 925 metros, o punto máis elevado de Hawai alcanza os 4.206 metros.