miniatura|Representación de Nantosuelta de Speyer, co seu cetro distintivo e as aves. A cabeza de Sol pode verse no tímpano. Na relixión celta, Nantosuelta foi unha deusa da natureza, da terra, o lume e a fertilidade. Os mediomátricos (Alsacia e Lorena) representárona na súa arte sostendo unha casa ou un pombal. Outras representacións amósana cunha maceta ou unha colmea de abellas. Coñécese o culto a Nantosuelta a través de estatuas e inscricións. Foi vinculada con Sucellos. Por outra banda, o seu símbolo do corvo relaciónana tamén como deusa dos mortos.
Véxase tamén Bibliografía
Année Epigraphique, volume 1896. Centre for Advanced Welsh and Celtic Studies. Proto-Celtic—English lexicon . Universidade de Gales. Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL), volume 13, Tres Galliae. Delamarre, X. (2003). Dictionnaire de la Langue Gauloise. 2nd edition. París, Editions Errance. ISBN 2-87772-237-6 Deyts, S., Ed. (1998) A la rencontre des Dieux gaulois, un défi à César. París, Réunion des Musées Nationaux. ISBN 2-7118-3851-X Jufer, N. e T. Luginbühl (2001) Répertoire des dieux gaulois. París, Editions Errance. ISBN 2-87772-200-7 Le Roux (1952) "Le soleil dans les langues Celtiques." Ogham 4, p. 93. Olmstead, G. (1994) The Gods of the Celts and the Indoeuropeans. Innsbrucker Beiträge zur Kulturwissenschaft-Archaeolingua, Sonderheft 92. Polomé, E. C. (1997) Zeitschrift für celtische Philologie, 49-50. Porkorny, Julius (1959) Indogermanisches etymologisches Wörterbuch Berlín: Franke Verlag Reinach, S. (1922) Cultes, mythes et religions.
Categoría:Deusas galas Categoría:Deusas da fertilidade Categoría:Deusas da natureza Categoría:Deusas da guerra