Војводство Брауншвајг (германски: Herzogtum Braunschweig) — историска германска држава. Нејзин главен град бил градот Брауншвајг. Таа била основана како држава наследничка на Кнежевството Брауншвајг-Волфенбител од страна на Виенскиот конгрес во 1815 година. Во текот на историјата на Германија во 19 век, војводството било дел од Германскиот Сојуз, Северногерманскиот Сојуз и од 1871 година од Германското Царство. Било распаднато по крајот на Првата светска војна, нејзината територија била инкорпорирана во Вајмарската Република како Слободна држава Брауншвајг.
Историја мини|340x340px| Кнежевството Брауншвајг-Волфенбител во 1645 година|лево
Кнежество Брауншвајг-Волфенбител Титулата „Војводата од Брауншвајг и Линебург“ (германски: Herzog zu Braunschweig und Lüneburg) од 1235 година па натаму, го држеле различни членови на семејството Велф (Гуелф) кои владееле со неколку мали територии во северозападна Германија. Овие територии ги немале сите формални карактеристики на модерна унитарна држава, бидејќи не биле ниту компактни ниту неделиви. Кога неколку синови на еден војвода се натпреварувале за власт, земјите често се делеле меѓу нив; кога една гранка од семејството ја изгубила моќта или изумрела, земјата била прераспределена меѓу преживеаните членови на семејството; различни војводи исто така би можеле да разменат територии. Обединувачкиот елемент на сите овие територии било тоа што тие биле управувани од потомци од машка линија на војводата Ото I (владеел 1235–1252).
По неколку рани поделби, Брауншвајг-Линебург повторно се обединил под војводата Магнус II (р. 1373). По неговата смрт, неговите три сина заеднички владееле со Војводството. По убиството на нивниот брат Фридрих I, војводата од Брауншвајг-Линебург, браќата Бернард и Хенри повторно ја поделиле земјата, а Хенри ја добил територијата на Волфенбител. Војводство Брауншвајг Потврден формален суверенитет Територијата на Волфенбител била призната како суверена држава од Конгресот на Виена во 1815 година. Тоа било дел од средновековното Војводство Брауншвајг-Линебург. Од 1705 година па наваму, сите други делови на Брунсвик-Линебург, освен Волфенбител, ги држел принцот од Каленберг и Целе, т.е. Изборниот Кнез на Хановер, но линијата Волфенбител ја задржала својата независност од Хановер.
Кнежевството Волфенбител во периодот од 1807 до 1813 година се било дел од Кралството Вестфалија. Конгресот ја претворил во независна земја под името Војводство Брауншвајг.
Карл II (1815-1830) Малолетниот војвода Карл, најстариот син на војводата Фридрих Вилхелм (кој бил убиен во акција), бил ставен под старателство на Џорџ IV, принцот регент на Обединетото Кралство и Хановер.
Прво, младиот војвода имал спор околу датумот на неговото полнолетство. Потоа, во 1827 година, Карл прогласил некои од законите донесени за време на неговото регенство за неважечки, што предизвикало конфликти. Откако Германскиот Сојуз интервенирал, Карл бил принуден да ги прифати тие закони. Неговата администрација се сметала за корумпирана и погрешна.O. Hohnstein: Geschichte des Herzogtums Braunschweig, Braunschweig 1908, pp. 465–474
По Јулската револуција во 1830 година, Карл конечно морал да ја напушти земјата, но без абдикација. Неговиот апсолутистички стил на владеење ги отуѓил благородништвото и буржоазијата, додека пониските класи биле незадоволни од лошата економска ситуација. Во текот на ноќта меѓу 7 и 8 септември 1830 година, војводската палата во Брауншвајг била нападната од разгневена толпа, запалена и целосно уништена. Карл избегал од земјата.Gerhard Schildt: Von der Restauration zur Reichsgründungszeit, in Horst-Rüdiger Jarck / Gerhard Schildt (eds.), Die Braunschweigische Landesgeschichte. Jahrtausendrückblick einer Region, Braunschweig 2000, pp. 753–766 Војводството Брауншвајг (портокалово) во 1914 година|центар|рамка
Вилхелм VIII (1830-1884) Кога братот на Карл, Вилхелм VIII, пристигнал во Брауншвајг на 10 септември, тој бил радосно примен од луѓето. Вилхелм првично се сметал себеси за регент на неговиот брат, но по една година се прогласил за владетелски војвода. Карл направил неколку очајни обиди, неуспешни, да го собори.
Вилхелм им го препуштил најголемиот дел од владините работи на своите министри и поголемиот дел од своето време го поминувал надвор од својата држава во неговиот имот во Оелс. По револуцијата од 1830 година, биле направени либерални реформи и бил усвоен нов устав на 12 октомври 1832 година. Додека бројот на гласачи бил ограничен со систем на пописно право на глас на околу 40% од машката популација на Брауншвајг, на парламентот во Брауншвајг му биле дадени повеќе права отколку во повеќето други германски држави во тоа време, а буџетот и овластувањата на војводата биле значително ограничени.Schildt: Von der Restauration zur Reichsgründungszeit, pp. 772–777
Додека Вилхелм се приклучил на Северногерманскиот Сојуз предводен од Прусија во 1866 година, неговите односи со Прусија биле затегнати, бидејќи Прусија одбила да го признае Ернест Август, престолонаследникот од Хановер, неговиот најблизок роднина од машка линија, како свој наследник.
Додека Кралството Хановер било припоено од Прусија во 1866 година, Војводството Брауншвајг останало суверено и независно. Прво се приклучило на Северногерманскиот Сојуз, а во 1871 година на Германското Царство. десно|мини|192x192пкс| Вилхелм VIII владеел со Војводството Брауншвајг повеќе од 50 години (1830–1884). Во 1870-тите, станало очигледно дека тогашниот висок огранок на владејачкиот Дом на Велф ќе умре со војводата Вилхелм. Според куќниот закон, Домот на Хановер би се искачил на војводскиот престол. Меѓутоа, Хановерците сепак одбивале да ја прифатат пруската анексија на нивното кралство. Како резултат на тоа, Прусија не била подготвена да дозволи Џорџ V од Хановер или неговиот син, Ернест Август, да го наследат Брауншвајг. Берлин би се согласил Хановерците да станат војводи од Брауншвајг само под тешки услови, вклучително и да се заколнат на верност на германскиот устав и да се откажат од сите претензии кон Хановер.
Со закон од 1879 година, Војводството Брауншвајг формирало привремен совет на регент кој требало да ја преземе функцијата по смртта на војводата. Ако Ернест Август – кој бил војвода од Камберленд во Британија – не можел да успее, советот исто така би имал овластување да назначи регент. Со смртта на Вилхелм во 1884 година, линијата Волфенбител завршила. Војводата од Камберленд потоа се прогласил себеси Ернест Август, војвода од Брауншвајг. Меѓутоа, бидејќи тој сè уште тврдел дека е вистинскиот крал на Хановер, Сојузниот совет одлучил дека ќе го наруши мирот на Германското Царство доколку го наследи Брауншвајг. Следеле долги преговори, но никогаш не биле решени.
Регентство (1884–1913) Биле назначени двајца регенти: прво, принцот Алберт од Прусија до неговата смрт во 1906 година, а потоа војводата Јован Алберт од Мекленбург.
Ернест Август (1913-1918) Потребата за регент завршила во 1913 година. Најстариот син на војводата од Камберленд, откако починал во 1912 година, постариот војвода се откажал од Брауншвајг во корист на неговиот најмлад син, Ернест Август, кој се оженил со ќерката на царот Вилхелм II, се заколнал на верност на Германското Царство и се откажал од сите претензии кон Хановер. Според тоа, му било дозволено да се искачи на престолот на Војводството во ноември 1913 година.
Во средината на германските револуции од 1918 година, војводата морал да абдицира, а Слободната држава Брауншвајг била основана како земја-членка на Вајмарската Република.
Војводи и регенти од Брауншвајг
Дом на Брауншвајг-Даненберг
1815–1830: Карл II, син на Фридрих Вилхелм. Принуден да побегне од Брауншвајг во 1830 година и наследен од неговиот брат. 1830–1884: Вилхелм VIII. Брат на Карл II. Последно од линијата Брауншвајг, по што правното наследство преминало на кралското семејство Хановер, кое било одземено од Прусија по Австро-пруската војна од 1866 година.
Регентство
1885–1906: Алберт, принц од Прусија, регент. Германската влада го спречила наследувањето на хановерскиот војвода од Камберленд на престолот во Брауншвајг и го заменил војводата со пруски регент. 1907–1913: Војводата Јован Алберт од Мекленбург, регент
Дом на Хановер
1913–1918: Ернест Август
Титуларни војводи
Ернест Август, престолонаследник од Хановер (1884–1913), се откажал гореспоменатиот Ернест Август, сменетиот војвода од Брауншвајг (1918–1953), син на претходниот Принцот Ернст Август од Хановер (1914-1987) (1953-1987) Принцот Ернст Август од Хановер (роден 1954) (1987-денес)
Географија мини|Војводството Брауншвајг и соседните држави во 1905 г.|лево десно|мини| Вурмберг, највисокиот врв на Брауншвајг, виден од Браунлаге околу 1900 г. Војводството Брауншвајг се состоело од неколку неповрзани делови - три поголеми и седум помали. Најголема и најнаселена од нив била областа околу градовите Брауншвајг, Волфенбител и Хелмштет, како и брестот, кој се протегал од реката Алер на север до планините Харц на југ. Западниот дел со градот Холцминден се протегал од реката Везер на исток до Харц Форленд на запад. Јужниот дел со градот Бланкенбург се наоѓал во планините Харц. Помалите ексклави на Војводството биле Тедингхаузен во близина на Бремен, Харцбург, Калферде, Боденбург и Острум, Остаринген во близина на Гослар, Олсбург во близина на Пене и мала шума во близина на Фалштајн. Војводството Брауншвајг било речиси целосно опкружено со пруските провинции Хановер и Саксонија, на југоисток се граничело и со Војводството Анхалт и на запад со Кнежевството Валдек-Пирмонт и со пруската провинција Вестфалија.
Западниот дел на Војводството лежело во Везерското Средногорје, централните и јужните делови во северниот дел на Харц Форленд и планините Харц. Северниот дел се наоѓал на границата помеѓу северногерманската рамнина и централните висорамнини на Германија. Највисокиот врв на Војводството бил Вурмберг со 971 метар. Главните реки што минувале низ Брауншвајг биле Везер, Алер, Лејн, Окер, Боде и Иннерсте.
Главни делови и ексклави на Брауншвајг по големина Регион или ексклаваWolfgang Meibeyer: Die Landesnatur. Territorium - Lage - Grenzen, in Horst-Rüdiger Jarck / Gerhard Schildt (eds.), Die Braunschweigische Landesgeschichte. Jahrtausendrückblick einer Region, Braunschweig 2000, p. 23 км2 Граница Главен дел со Брауншвајг, Волфенбител, Хелмштет 1.808 Провинција Хановер, Провинција Саксонија Западен дел со Холцминден, Зезен, Гандерсхајм 1.107 Провинција Хановер, Провинција Вестфалија, Валдек Долен Харц со Бланкенбург, Браунлаге 475 Провинција Хановер, Провинција Саксонија, Анхалт Харцбург 125 Провинција Хановер Калферде 102 Провинција Саксонија Тедингхаузен 56 Провинција Хановер Боденбург и Острум 10 Провинција Хановер Остаринген 4 Провинција Хановер Олсбург 3 Провинција Хановер
Области мини|Брауншвајг, главен град и најголем град на Брауншвајг, околу 1900 г. десно|мини| Замокот Волфенбител во средината на 19 век Војводството Брауншвајг било поделено на шест области (Крајс) во 1833 година. Окрузите биле дополнително поделени на градови или населени места и повеќе рурални населби. Област км2 Население (1910) Градови и АмтBeiträge zur Statistik des Herzogthums Braunschweig VIII, Braunschweig 1888, pp. 74–75 Област Бланкенбург 474,67 35.989 Бланкенбург, Хаселфелде и Валкенрид Област Брауншвајг 543,87 191.112 Брауншвајг, Ридагсхаузен, Тедингхаузен (од 1850 година) и Фехелде Област Гандерсхајм 533,92 50.435 Гандерсхајм, Зезен, Лутер на Баренберге и Грин Област Хелмштет 799,56 78.514 Хелмштет, Шенинген, Кенигслутер, Волфсбург и Калферде Област Холцминден 584,11 51.756 Холцминден, Штатолдендорф, Ешерсхаузен, Отенштајн и Тедингхаузен (до 1850 г.) Област Волфенбител 735,92 86.533 Волфенбител, Залцгитер, Шепенштет и Харцбург
Демографија
Во 1910 година, Војводството Брауншвајг имало население од 494.339 луѓе.