Сандра Сиснерос (родена на 20 декември 1954 година) е американска писателка. Таа е најпозната по својот прв роман, Куќата на улица Манго (1984) и нејзината последователна збирка раскази, Жена што вика низ потокот и други приказни (1991). Нејзината работа вклучува експериментирање со нови тематски позиции, што Сиснерос го припишува на растењето во културна хибридност и економска нееднаквост што ѝ дало уникатни приказни за раскажување. Добитничка е на бројни награди, вклучувајќи ја и стипендијата на Националната фондација за уметност, една од 25-те стипендии Уметност на промената од Фондацијата Форд во 2017 годинa.
Раниот живот на Сиснерос ѝ овозможил многу искуства од кои подоцна црпела како писателка: таа пораснала како единствена ќерка во семејство од десет браќа, што честопати ја правело да се чувствува изолирана, а постојаната миграција на нејзиното семејство, помеѓу Мексико и САД, ѝ го всадила чувството дека „секогаш e меѓу во две земји, но не припаѓа на ниедна од културите“. Делата на Сиснерос се занимаваат со формирањето на идентитетот на мигрантите од Мексико во САД како и мизогиниските ставови присутни во обете култури и доживувајќи сиромаштија. За нејзината социјална критика и моќен прозен стил, Сиснерос постигнала признание при што Куќата на улицата Манго е преведена низ целиот свет и се учи во американските училници како образовен роман.
Сиснерос работела на голем бројработни позиции; наставник, советник, регрутер на колеџ, поетеса во училиштата и администратор за уметност, и одржувала силна посветеност на заедницата и литературните каузи. Во 1998 година, таа ја основала Работилницата за писатели „Макондо“ а во 2000 година ја основала Фондацијата „Алфредо Сиснерос дел Морал“, која наградува талентирани писатели поврзани со Тексас. Сиснерос моментално живее во Мексико. Награди На церемонија во септември 2026 година, таа беше наградена со Национален медал за уметност за 2015 година. Во 2019 година, ПЕН Америка ѝ ја доделил наградата ПЕН/Набоков за достигнувања во меѓународната литература. Во 2023 година, Фондацијата за наградата за литературен мир Дејтон ја именувала за годишен добитник на наградата за истакнати достигнувања на амбасадорот Ричард Ц. Холбрук. Во април 2025 година, Фондацијата на здружението на автори ѝ ја доделила наградата Балдачи за литературен активизам. Во февруари 2026 година, Американската академија за уметност и букви објавила дека таа ќе биде членка на Одделот за литература за 2026 година.
Сандра Сиснерос добила стипендии од Националната фондација за уметност во 1981 и 1988 година, а во 1985 година ѝ била доделена Американската награда за книга од Фондацијата „Пред Колумбус“ за Куќата на улицата Манго. Потоа, таа добила стипендија за уметници „Френк Доби“ и освоила прво и второ место на Вториот национален натпревар за уметност, спонзориран од Универзитетот во Аризона.
Таа дополнително ја добила наградата „Нови гласови“ на Клубот за квалитетни книги со меки корици, наградата за книга „Анисфилд-Вулф“, наградата на ПЕН Центарот Запад за најдобра фикција, и наградата за литература на Фондацијата Ланан за Жена што вика низ потокот и други приказни. Оваа дело било избрано за значајна книга на годината и од Њујорк тајмс и Американ лајбриџ џурнал, а антологијата на еротска поезија, Лесна жена, ја освоил наградата „Книжари на планината и рамнините“.
Сиснерос била признаена од Државниот универзитет во Њујорк, каде што во 1993 година добила почесен докторат од кампусот Пурчејс, а во 1995 година ја добила и стипендијата „Макартур“. Во 2003 година романот „Карамело“ бил високо оценет од повеќе познати списанија, меѓу кои „Њујорк тајмс“, „Лос Анџелес тајмс“, „Сан Франциско кроникл“, „Чикаго трибјун“ и „Сиетл тајмс“, што подоцна придонело таа да ја добие наградата „Премио Наполи“ во 2005 година. Романот исто така бил номиниран за наградата „Даблин интернешнал ИМПАК“, како и за наградата „Оринџ“ во Англија.
Во 2003 година Сиснерос станала дел од втората генерација добитници на нововоспоставениот Тексашки медал за уметност, што го доделува Тексашкиот културен фонд. Подоцна, во 2016 година, Универзитетот на Северна Каролина во Чапел Хил ѝ доделил почесен докторат по литература. Во 2021 година таа ја добила и наградата „Фулер“, која ја доделува Чикашката книжевна сала на славните.
Архивите на Амхерст содржат дел од нејзините трудови.
Дела
Романи
Сиснерос, Сандра (1983). Куќата на улицата Манго. Хјустон: Јавна уметност. ISBN 978-0-934770-20-0.. Второ издание: Њујорк: Винтиџ, 1989. ISBN 978-0-679-73477-2 Сиснерос, Сандра (2002). Карамела, или, Чиста приказна. Њујорк: Кнопф. ISBN 978-1-4000-4150-3. Сиснерос, Сандра (2012). Дали ја виде Мари? Њујорк: Алфред А. Кнопф. ISBN 978-0307597946. Сиснерос, Сандра (2021). Марта, те памтам. Винтиџ. ISBN 9780593313664.
Поезија
Сиснерос, Сандра
Збирки раскази Сиснерос, Сандра (1991). Жена што вика во потокот и други раскази. Њујорк: Рандом Хаус. ISBN 978-0-394-57654-1.
Поврзано
Поетеси Латино поезија
Наводи
Надворешни врски
https://faculty.ucmerced.edu/mmartin-rodriguez/index_files/vhCisnerosSandra.htm Sandra Cisneros Collection, Amherst College Archives and Special Collections Sandra Cisneros speaks with Francisco Macías of the Library of Congress for the National Book Festival, 2012 Daniel Olivas Interviews Sandra Cisneros at the Los Angeles Review of Books Sandra Cisneros Video produced by Makers: Women Who Make America
Категорија:Живи луѓе Категорија:Родени во 1954 година Категорија:Поетеси Категорија:Писателки