Павел Јозеф Шафарик ( - ) — истакнат словачки и чешки филолог и етнограф. Негови најзначајни дела се: „Историја на словенскиот јазик и литература на сите наречја”, „Словенски древности”, „Словенска етнографија“ и други.
Ран живот и образование Павел Јозеф Шафарик е роден на 13 мај 1795 година во Кобељарово, мало село во денешна Словачка, тогаш дел од Хабзбуршката монархија. Неговиот татко, Павол Шафарик, бил протестантски свештеник и учител, а неговата мајка, Катарина, потекнувала од скромно семејство. Павел бил најстарото од петте деца во семејството. Неговиот татко го поддржувал неговото образование, па Шафарик уште од мали нозе покажувал интерес за книжевност и наука.
Шафарик го започнал своето образование во родното село, а подоцна учел во евангелистичкото училиште во Кежмарок (1805–1810). Во 1810 година се запишал во лицејот во Кежмарок, каде се изучувале класични јазици, филозофија и теологија. Во 1815 година се преселил во Јена, Германија, каде студирал на Универзитетот во Јена, еден од центрите на германската интелектуална мисла. Таму бил под влијание на романтизмот и идеите на Јохан Готфрид Хердер, кој ги истакнувал значењето на националните култури и јазици. За време на студиите, Шафарик се занимавал со филологија, историја и славистика, а исто така почнал да пишува поезија.
Кариера и научна работа По завршувањето на студиите, Шафарик работел како учител и приватен воспитувач. Во 1817 година се вратил во Словачка и станал учител во гимназијата во Ново Место (денес Нове Место над Вахом). Од 1819 до 1833 година работел како директор на српската гимназија во Нови Сад, во тогашната Војводина, дел од Хабзбуршката монархија. Овој период бил особено значаен за Шафарик, бидејќи таму се запознал со српската култура и книжевност, а соработувал и со Вук Стефановиќ Караџиќ, со кого работел на собирање и проучување на словенски фолклор и јазик.
Во Нови Сад, Шафарик го уредувал списанието Српски летопис и објавувал научни трудови и поезија. Неговата работа во Србија му овозможила да ги продлабочи своите истражувања за словенските јазици и култури. Во 1833 година се преселил во Прага, каде останал до крајот на животот. Во Прага работел како библиотекар, уредник и професор, а подоцна станал и директор на Универзитетската библиотека во Прага (1848).
Дела
Поезија Ode festiva... (Левоча, 1814), ода за баронот и полковник Андреј Маријаши, покровителот на Кежмарошкиот лицеј, по повод неговото враќање од војната против Наполеон Tatranská múza s lyrou slovanskou (Левоча, 1814) [буквално: 'Татранската муза со словенската лира]
Научни дела
Promluvení k Slovanům [буквално: Проглас до Словените] во: Prvotiny pěkných umění (1817, ?) Počátkové českého básnictví, obzvláště prozodie (1818, Пресбург) Novi Graeci non uniti ritus gymnasii neoplate auspicia feliciter capta. Adnexa est oratio Pauli Josephi Schaffarik (1819, Нови Сад) Písně světské lidu slovenského v Uhřích. Sebrané a vydané od P. J. Šafárika, Jána Blahoslava a jiných. 1–2 (Pest 1823–1827) /Národnie zpiewanky- Pisne swetské Slowáků v Uhrách (1834–1835, Buda) Geschichte der slawischen Sprache und Literatur nach allen Mundarten (1826, Пешта) Über die Abkunft der Slawen nach Lorenz Surowiecki (1828, Буда) [буквално: За потеклото на Словените според Лоренц Суровјецки] Serbische Lesekörner oder historisch-kritische Beleuchtung der serbischen Mundart (1833, Pest) Slovanské starožitnosti(1837 + 1865, Прага) [Словенски древности], неговото главно дело, првата поголема книга за културата и историјата на Словените, второто издание (1863) го уредил Јозеф Јиречек, а продолжението било објавено дури по смртта на Шафарик во Прага во 1865; веднаш следеле руски, германски и полски преводи; главната книга го опишува потеклото, населбите, локализацијата и историските настани поврзани со Словените врз основа на обемна збирка материјали Monumenta Illyrica (1839, Прага) Die ältesten Denkmäler der böhmischen Sprache... (1840, Прага) [буквално: Најстари споменици на чешкиот јазик . . . ], заедно со Франтишек Палацки Slovanský národopis (1842, 2 editions, Прага) [буквално: Словенска етнологија] Počátkové staročeské mluvnice in: Výbor (1845) [буквално: Основи на старочешката граматика] Juridisch – politische Terminologie der slawischen Sprachen Oesterreich (Vienna, 1850) Památky dřevního pisemnictví Jihoslovanů (1851, Прага) [буквално: Споменици на древната книжевност на Јужните Словени] Památky hlaholského pisemnictví (1853, Prague) [буквално: Споменици на глаголската книжевност] Glagolitische Fragmente (1857, Prague), together with Höfler [literally: Glagolitic fragments] Über den Ursprung und die Heimat des Glagolitismus (1858, Прага) [буквално: За потеклото и татковината на глаголичното писмо] – тука тој ги прифатил погледите дека глаголицата е постара од кирилицата Geschichte der südslawischen Litteratur1–3 (1864–1865, Prague) [буквално: Историја на јужнословенската книжевност], edited by Jireček
Собрани дела & трудови Sebrané spisy P. J. Šafaříka 1–3 (Прага 1862–1863, 1865) Spisy Pavla Josefa Šafaříka 1 (Братислава 1938)
Ш Ш Категорија:Носители на прускиот Орден за заслуги (граѓански) Категорија:Членови на Баварската академија на науките Категорија:Членови на Пруската академија на науките Категорија:Членови на Гетингенската академија на науките Категорија:Дописни членови на Руската академија на науките