мини|Андартскиот капетан од Лерин, фотографија на браќа Манаки. Снимено во Битола, 1908 година Андартите (Αντάρτης) се припадници на грчка герилска паравоена формација. Имале различни цели во зависност од историските периоди во кој биле активни: лево|мини|Рушевини во селото Загоричани, после нападот на Андартите Кон крајот на XIX и почетокот на XX век учествувале во Борбата за Македонија, со цел делови од Македонија и Тракија да бидат присоединети кон Грција Германос Каравангелис, Спомени.
Во Атина, бил формиран т.н. Македонски комитет, кој раководел со овие чети. Андартските чети не избирале средства за да ги принудат македонските и влашките села, кои ја напуштиле Цариградската патријаршија, да се вратат во нејзините редови и со тоа да го зголемат бројот на „Грците“ во Македонија. Водачи на андартските чети биле офицери на грчката армија, а речиси и целиот друг боречки состав главно бил регрутиран во Кралството Грција. Од почетокот на македонската борба до пролетта 1905, грчко-турската граница ја поминале околу 2800 андарти. Андартските чети често се судирале со четите на ВМРО, но најмногу ги напаѓале македонските села во кои вршеле жестока одмазда (Загоричани, Зеленич и др.) По Младотурската револуција во 1908, андартските чети биле распуштени. Но набрзо потоа ја обновиле својата дејност што траела сè до 1912 година.
Во текот на Втората светска војна се бореле против германската окупација над Грција Drez, Ronald J. (2009), Heroes Fight Like Greeks: The Greek Resistance Against the Axis Powers in WWII, Ghost Road Press.
Наводи
Категорија:Андарти