Арнолд Јоханес Вилхелм Зомерфелд (5 декември 1868 – 26 април 1951) бил германски теоретски физичар, кој бил пионер во развојот на атомска и квантната физика, и, исто така, образувал и менторирал голем број на студенти за новата ера на теоретска физика. Тој служи како докторски надзорник за многу добитници на Нобеловата награда за физика и хемија (само Џ. Џ. Томсоновиот рекорд на менторство може да се спореди со неговиот).
Тој го претстави вториот квантен број (орбитален квантен број) и четвртиот квантен број (спинов квантен број).
Раниот живот и образование
Зомерфелд студирал математика и физички науки на Албертина Универзитетот во својот роден град, Конигзберг, Источна Прусија. На неговата дисертација советник беше математичарот Ferdinand von Lindemann ,The Mathematics Genealogy Project (Arnold Sommerfeld Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно. ) cites Ferdinand von Lindemann as Sommerfeld's Ph.D. dissertation advisor. Cassidy (Cassidy, 1992, pp. 100 – 101) cites Paul Volkmann as Sommerfeld's advisor and cites a reference. Other authors provide information which can be used to decide between the two, in view of Sommerfeld's abilities. The English translation of Sommerfeld's Habilitationsschrift (Arnold Sommerfeld, translated by Raymond J. Nagem, Mario Zampolli, and Guido Sandri Mathematical Theory of Diffraction, Birkhäuser Boston, 2003, pp. 1–2) reveals that Sommerfeld's Ph.D. thesis cited 14 of his teachers at the University of Königsberg and thanked all of them, but particularly named Lindemann in the line of gratitude. Jungnickel (Jungnickel, 1990b, pp. 144–148 and 157–160) is revealing on a number of issues relating to Volkmann. He did little research himself, did not attract physicists, had few publications to his name, and as a physics teacher was a "popularizer". While Sommerfeld attended classes in Volkmann's Theoretical Physics Institute at Königsberg, he looked to Volkmann's assistant Emil Wiechert, rather than Volkmann himself. Sommerfeld was closely associated with Emil Wiechert, who gave him many impressions. Wilfried Schroeder has published the earlier letters between Sommerfeld and Wiechert (Arch. hist. ex. sci., 1984). At the end of the 19th and the early 20th century, there were only four ordinarius professorships for theoretical physics: Königsberg (Volkmann), Göttingen (Woldemar Voigt), Berlin (Max Planck), and Munich, which had been vacant since Ludwig Boltzmann left in 1894, and would not be filled until Sommerfeld was appointed there in 1906. In comments made on the status of theoretical physics in 1899, Voigt only mentioned Planck, Wilhelm Wien, Paul Drude, and Sommerfeld. In a letter to Sommerfeld in 1898, Wien's assessment was similar to Voigt's; Wien only mentioned the chairs at Berlin and Göttingen. Keeping in mind that Munich was unfilled, not mentioning Volkmann's chair at Königsberg to Sommerfeld was a glaring omission, with implications. и тој, исто така имал корист од часови со математичарите Адолф Хурвитс и Давид Хилберт и физичар Емил Wiechert.Mehra, Volume 1, Part 1, 1982, p. 106. Неговото учество во студентското братство Дојче Burschenschaft доведува до лузна на лицето.Sommerfeld Biography Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно. – MacTutor History of Mathematics Тој ја добива својата Тел Г. на 24 октомври 1891 година (возраст 22).Arnold Sommerfeld Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно. – Mathematics Genealogy Project. Sommerfeld's Ph.D. thesis title: Die willkürlichen Functionen in der mathematischen Physik.
По добивањето на својот докторат, Зомерфелд остана на Конигзберг да продолжи работа на неговота учителска диплома. Тој го поминува националниот испит во 1892, а потоа започнува година во воена служба, која беше направена со резервната бригада во Конигзберг. Тој ја заврши својата задолжителна воена служба во септември 1893 година, и за наредните осум години продолжил со доброволно осум неделна воена служба. Со својот мустаќ, физичката градба, Пруското Лого, и лузната на лицето, тој даде впечаток дека е полковник во Хусар.
Кариера
Гетинген Во октомври 1893 година, Зомерфелд отиде на Гетингенски универзитет, кој бил центар на математика во Германија.Arnold Sommerfeld Biography Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно. – American Philosophical Society Таму, тој стана асистент на Теодор Liebisch, во Минералошкиот Институт, преку среќен личен контакт – Liebisch бил професор на Универзитетот на Конигзберг и пријател на Зомерфелдовото семејство.Arnold Sommerfeld, translated by Raymond J. Nagem, Mario Zampolli, and Guido Sandri Mathematical Theory of Diffraction (Birkhäuser Boston, 2003),
Во септември 1894, Зомерфелд стана асистент на Феликс Клеин, во која беа вклучени преземање на сеопфатни белешките за време на Клеиновите предавања и пишување на нив за Математичката читална, и управување со читална. Зомерфелдовото HabilitationsschriftThe title of Sommerfeld's Habilitation dissertation: Die mathematische Theorie der Beugung е завршено под Клеин, во 1895 година, кое дозволува Зомерфелд да стане Privatdozent на Гетинген.Sommerfeld-Project Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно. – Leibniz-Rechenzentrum der Wissenschaften Како Privatdozent, Зомерфелд предава на широк спектар на математички и математичко физикчки теми. Неговите предавања на парцијални диференцијални равенки за првпат беа понудени на Гетинген, и тие еволуирале со текот на неговата учителска кариера да станат Том VI од неговиот учебник серија Предавања за Теоретска Физика, под наслов Парцијални Диференцијални Равенки во Физиката.Arnold Sommerfeld, translated from the fourth German edition by Martin O. Stern Mechanics – Lectures on Theoretical Physics Volume I (Academic Press, 1964), pp. v – x. (Foreword by Paul Peter Ewald and Preface by Sommerfeld.)
Предавањата од страна на Клеин во 1895 г и 1896 на вртечките тела ги наведува Клеин и Зомерфелд да напишат четири-томен текст Умре Theorie des Kreisels – 13-годишна соработка, 1897-1910. Првите два тома се на теорија, а другите два биле на апликации во геофизика, астрономија и технологија. Здружението кое Зомерфелд го имаше со Клеин влијаело врз Зомерфелдовото предомислување и пресвртување кон математиката и уметноста на предавањето.
Додека бил во Гетенген, Зомерфелд ја сретнува Јохана Хофнер, ќерка на Ернст Хофнер, кураторA curator was the resident government representative at the university. во Готинген. Во октомври 1897 година Зомерфелд почна состанокот на Катедрата за Математика на Bergakademie во Клаустал-Целерфелд; тој бил наследник на Вилхелм Вин. Овој состанок довел доволно приходи за да на крајот се ожени за Јохана.
Од барање на Клеин, Зомерфелд ја зеде позицијата на уредник на Том V на Enzyklopädie дер mathematischen Wissenschaften; тоа беше голем потфат кој траеше од 1898 година до 1926 година.
Aachen Во 1900 година, Зомерфелд го започна својот состанок на Катедрата за Применета Механика во Königliche Technische Hochschule Aachen (подоцна RWTH Aachen University) како екстраординар професор, кој беше договорено преку Клеиновите напори. Во Aachen, тој ја развил теоријата на Основни својства на флуидите, која ќе го задржи неговиот интерес за долго време. Подоцна, на Универзитетот во Минхен, Зомерфелдовите студенти Лудвиг Hopf и Вернер Хајзенберг ќе ги напишат своитњ Тел D. тези на оваа тема.
Минхен Од 1906 година Зомерфелд се означи себеси како ordinarius професор по физика и директорот на нови Теоретска Физика Институт при Универзитетот во Минхен. Тој беше избран за овие позиции од страна на Вилхелм Конрад Рентген, Директор на Физика Институт во Минхен,Jungnickel, 1990b, pp. 274, 277–278, and 281–285. за кој Зомерфелд го погледнал како повикан на "привилегирана сфера на дејствување"."
До крајот на XIX век и почетокот на XX век, експерименталната физика во Германија се сметаше за повисок статус во заедницата. Сепак, во почетокот на XX век, теоретичарите, како што се Зомерфелд во Минхен и Макс Ронинг на Универзитетот во Гетинген, со нивната почетна обука за математика, се свртеа околу тоа, така што математичката физика, односно теоретската физика стана главен двигател и експерименталната физика се користела за да се потврди или унапреди теоријата. По добивањето на нивните докторати со Зомерфелд, Волфганг Паули, Вернер Хајзенберг и Валтер Хајтлер станаа асистенти на Борн и значително придонесоа за развојот на квантната механика, која тогаш беше во многу брз развој.
Во текот на својата 32-ве годишна настава во Минхен, Зомерфелд предаваше општи и специјализирани курсеви, како и одржување на семинари и колоквиуми. Општите курсеви беа на механиката, механиката на деформирачките тела, електродинамиката, оптика, термодинамиката и статистичката механика и делумните диференцијални равенки во физиката. Тие се одржуваа четири часа неделно, 13 недели во зима и 11 недели во лето, и беа за студенти кои земаа експериментални курсеви по физика од Ренген, а подоцна и од Вилхелм Виен. Исто така имаше и двочасовна неделна презентација за дискусија за проблемите. Специјализираните курсеви беа од тематски интерес и се базираа на истражувачките интереси на Зомерфелд; материјалот од овие курсеви се појави подоцна во научните публикации на Зомерфелд. Целта на овие специјални предавања беше да се справат со тековните проблеми во теоретската физика, а за Зоммерфелд и студентите да добијат систематско разбирање на проблемот, независно од тоа дали тие или не биле успешни во решавањето на проблемот што го поставува сегашното прашање [15 ] За семинарот и колоквиумските периоди, учениците добија документи од тековната литература и потоа подготвија усна презентација. Од 1942 до 1951 година, Сомерфелд работеше на поставување на белешки за предавање за објавување. Тие беа објавени како шест волумен предавања за теоретска физика.
За список на студенти, ве молиме видете ја листата организиран од тип.Sommerfeld's students can be categorized by type, i.e., the course of study under Sommerfeld. (Please see the main text for pertinent footnotes on some students, especially the postdoctoral students.) Четири од Зомерфелдовите е докторирани студенти,Arnold Sommerfeld’s Students Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно. – The Mathematics Genealogy Project and Arnold Sommerfeld – Kommunikation und Schulenbildung Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно. . Вернер Heisenberg, Wolfgang Pauli, Петар Debye, и Ханс Бете продолжуваат да победат Нобелови Награди, додека други, особено, Валтер Heitler, Рудолф Peierls,Peierls spent 1926–1928 in doctoral studies under Sommerfeld. He then went on to finish his Ph.D. under Wolfgang Pauli, at the University of Leipzig; it was granted in 1929. See: American Philosophical Society Author Catalog: Peierls Грешка во шаблонот „Семарх“: Проверете ја вредноста |url=. Празно.