Европскиот јазовец (Meles meles) е вид од фамилијата на куни (Mustelidae), кој потекнува скоро од цела Европа. Тој е класифициран како незагрозен вид на Црвената листа на МСЗП бидејќи има широк опсег и голема популација, која се смета дека се зголемува во некои региони. Неколку подвидови се препознаваат со номинираниот подвид (M. m. Meles) што преовладува во поголемиот дел од Европа. Во Европа, каде што обично нема друг вид јазовец, тој обично се нарекува „јазовец“.
Опис Европскиот јазовец е силно животно со бела, црна до сива боја, со мала глава, црни очи и кратка опашка. Јазовецот се храни претежно со мали цицачи кои живеат на земја, активни се ноќе, а пленот го пронаоѓаат благодарение на добро развиеното сетило за мирис, вид и слух. Имаат силно развиени предни нозе и канџи, а тунелите кои ги копаат во потрага по пленот ги користат и за спиење.Достигнува тежина до 15 кг, но истата најчесто варира, од 7-13 кг во пролет, но се зголемува до 15-17 кг во есен пред периодот на зимски сон. Тоа е ноќно животно и е социјален, копа и спие во текот на денот во една од неколкуте дупки во нејзиниот територијален опсег. Овие дупчиња имаат повеќе комори и влезови и се обемни системи на подземни премини од 35-81 метри должина. Во нив има неколку семејства јазовец што ги користат овие дупки со децении. Јазовците се грижат околу чистотата на нивните дупчиња, носејќи свежа постелнина и отстранувајќи извалкан материјал и вршат нужда во тоалети што се наоѓаат на надвор од нивните дупки или на пат кон други дупки.
Иако е класифициран како месојад, европскиот јазовец се храни со широк спектар на растителна и животинска храна, хранејќи се со глисти, големи инсекти, мали цицачи, мрши, житарици и кртола. Се раѓаат о пет младенчиња во пролет. Младите се одвикнуваа од мајката неколку месеци подоцна, но обично остануваат во семејната група. Познато е дека европскиот јазовец ја дели својата дупка со други видови како зајаци, црвени лисици и кучиња од ракун, но може да биде опасен кога ќе биде испровоциран, особина што се искористува во сега веќе нелегалниот крвав спорт во борба со јазовци. Јазовците можат да бидат носители на говедска туберкулоза, што влијае и на говедата. Во Англија, започнале со убивање на јазовците и да ја намалат нивната популации за да ја намалат говедската туберкулоза кај говедата иако ефикасноста на оваа практика е многу оспорена, и убивањето се сметало за сурово и нехумано.
Европски јазовец во Македонија
Во Националниот парк Галичица живее во природни и полуприродни тревести екосистеми, како и во дабови, букови шуми и земјоделски површини.
Номенклатура Потеклото на зборот „јазовец“ е непознат. Англискиот речник Оксфорд наведува дека тој веројатно потекнува од „(на англиски јазовец е badger ,па badge значи значка)значка“ + -ард, што се однесува на белиот белег што го имаат како значка на челото и може да датира од почетокот на XVI век. Францускиот збор ('копач') исто така е предложен како извор.Neal, Ernest G. and Cheeseman, C. L. (1996) Badgers, p. 2, T. & A.D. Poyser Машки јазовец е свиња, женка е маторица, а млад јазовец е младенче. Домот на јазовец се нарекува дувло. Колонии на јазовец често се нарекуваат кланови.
Далеку постарото име „брок“ ( ), ( ) е келтски заем (сп. галски и велшки , од пра ) што значи „сиво“. На прагермански термин беше (сп. Германски , Холандски , Норвешки ; Рано модерен англиски јазик дасе), веројатно од корен на PIE „да се конструира“, па јазовецот ќе беше именуван по копањето на дувла (тунели); германскиот израз стана или , на латински сјаеви, заменувајќи ги („куна“ или „јазовец“), и од овие зборови еволуирале вообичаените романски термини за животното (италијански , Француски - сега е почеста - каталонски , Шпански , Португалско ) освен астуриски .
До средината на 18 век, европските јазовци биле различни познати на англиски како „брок“, „паштета“, „сив“ и „баусон(bawson)“. Името „bawson“ е изведено од „bawsened“, што се однесува на нешто што има бели делови. „Паштета“ е локално име кое некогаш било популарно во северна Англија. Името „badget“ некогаш било вообичаено, но било ограничено на Норфолк, додека „јужно куче“ се користело во јужна Ирска. Јазовецот најчесто се нарекува на велшки јазик како ('земја свиња').
Таксономија Ursus meles е научно име што го користел Карл Линеј во 1758 година, кој го опиша јазовецот во своето дело систем на природата(Systema Naturae).
Еволуција Видовите најверојатно еволуирале од кинескиот Meles thorali од раниот плеистоцен. Модерната видови потекнува во текот на раните Блискиот плеистоценот, со фосилни остатоци кои биле најдени во Епозкопија, Grombasek, Süssenborn, Хундшеим, Erpfingen, Коњепруси, Мосбах 2 и Stránská Skála. Споредбата помеѓу фосилните и живите примероци покажува изразена прогресивна адаптација кон сештојади, имено во зголемувањето на површините на катниците и модификацијата на карнејалните лица. Повремено, коските на јазовец се откриваат во погорните слоеви, поради навиките на видовите.
Подвидови Во 19 и 20 век, неколку примероци од типот јазовец биле опишани и предложени како подвидови.
Осум подвидови биле признати како валидни таксони, но четири (canescens, arcalus, rhodius, severzovi) сега се сметаат дека припаѓаат на посебен вид, кавкаски јазовец (M. canescens). Подвидови Триномен авторитет и синоними Опис Опсег Обичен јазовец (M.m.meles) Лине, 1758 година Голем подвид со силно развиен сагиттален грб, има мек пелаж и релативно густа подвлакно. Грбот има релативно чист сребрено-сив тон, додека главниот тон на главата е чисто бело. Темните ленти се широки и црни, додека белите делови целосно се протегаат по горните и страничните делови на вратот. Може да тежи до 20–24 кг на есен, со некои примероци кои достигнуваат уште поголеми големини. Континентална Европа, освен на Пиринејскиот полуостров. Неговиот источен опсег ја опфаќа европската област на поранешниот Советски Сојуз источно кон Волга, Крим, Цискавказ и северен Кавказ Пиринејски јазовец (M. m. Marianensis) Грејлс, 1897 година Шпанија и Португалија Кизларски јазовец (М. m. Heptneri) Огнев, 1931 година Голем подвид, има неколку одлики на азискиот јазовец, имено има бледа, валкано-сивкаво-окерова боја и тесни ленти за глава. Степски регион на североисточна Цискавкаска, степи Калмицк и делта на Волга Норвешки јазовец (M. m. Milleri) Баришников, Пузаченко и Абрамов, 2003 година Овој подвид има помал череп и помали заби од номинираниот подвид јазовец во Шведска и Финска. Југозападна Норвешка, западно од Телемарк
Опис лево|мини| Скелет на европскиот јазовец во Кралскиот ветеринарен колеџ лево|мини| Распоредот на забите кај јазовецот мини|Череп на европски јазовец Европските јазовци се моќно изградени животни со мали глави, дебели, кратки вратови, крупни тела во форма на клин и кратки опашки. Нивните стапала се плантиградни или полумигитигради и кратки, со по пет прсти на секое стапало. Екстремитетите се кратки и масивни, со голи долни површини на стапалата. Канџите се силни, издолжени и имаат тап крај, кој помага при копање. Канџите не се собираат, а задните канџи се носат со возраста. Кај некои старите јазовци понекогаш задните канџи се речиси целосно истрошени од постојана употреба. Нивните муцки, кои се користат за копање и сондирање, се мускулести и флексибилни. Очите им се мали, а ушите кратки и бели. Имаат мустаќи на муцката и над очите.
Свињите,машките јазовци обично имаат пошироки глави, подебели вратови и потесни опашки од маториците,женските јазовци, кои се елегантни, имаат потесни, помали глави и помеки опашки. Цревата на јазовците се подолги од оние на црвените лисици, што ја одразува нивната сештојадна исхрана. Тенкото црево има просечна должина од 5,36 метри и му недостасува cлепо црево. Двата пола имаат три пара брадавици, но се поразвиени кај женките. Европските јазовци не можат да го свиткаат грбот како што можат кунарите, палакатите и волчиците, ниту можат да стојат исправено како мед-јазовци, иако можат да се движат брзо на полн галоп.
Возрасните имаат 25–30 cm рамо во висина, 60–90 cm во должина на телото, 12–24 cm во должина на опашката, 7.4–13 cm во должина на задната нога и 3.5–7 cm во висина на увото. Мажјаците (или свињите) малку ги надминуваат женките (или маториците) во мерењата, но може да тежат значително повеќе. Нивните тежини варираат сезонски, растат од пролет до есен и го достигнуваат врвот непосредно пред зимата. Во текот на летото, европските јазовци обично имаат тежина од 7-13 килограм и 15-17 килограми во есен.
Просечната тежина на возрасните во шумата Бијаловиеја, Полска било 10.2 kg во пролет, но тежеле до 19 kg во есен, 46% повеќе од нивната пролетна мала маса. Во Вудчестер Парк, Англија, возрасните во пролет тежеле просечно 7.9 kg, a во есен цо просек 9.5 kg. Во Националниот парк Дожана, просечната тежина на возрасни јазовци била пријавена од 6 до 7.95 kg, најверојатно во согласност со Бермановото правило, дека големина се намалува во релативно потопла клима поблиску до екваторот. Женските јазовци можат да достигнат најголема есенска тежина од околу 17.2 kg. Најтешкиот потврден јазовец имал 27.2 kg , иако има непотврдени примероци на јазовец со 30.8 kg па дури и 34 kg (ако е така, најтешкиот копнен мусталид). Ако се користат просечни тежини, европскиот јазовец се рангира како втор по големина копнен мусталид, веднаш после лакомецот Wood, G. (1983). Иако нивното чувство за мирис е акутно, нивниот вид е монохроматски, што се покажа со нивниот недостаток на реакција на црвените светла. Само предметите во движење го привлекуваат нивното внимание. Нивниот слух не е подобар од оној на луѓето. мини|Кожа од јазовец - контрастните ознаки на крзното служат за да ги предупредат напаѓачите наместо да се камуфлираат, бидејќи се видливи ноќе. Черепот на јазовецот е доста масивен, тежок и издолжени. Нивниот неврокраниум има овална форма, додека дел од черепите на лицето е издолжен и тесен. Возрасните имаат изразени сагиттални сртови кои можат да бидат високи 15 mm кај старите мажи, и се посилно развиени од оние на мед јазовци. Освен закотвување на мускулите на вилицата, дебелината на гребенот ги штити нивните черепи од силни удари. Слично кај куна, вдлабнатината на европските јазовци е добро прилагодена за нивните сештојадна исхрана. Нивните секачи се мали и во облик на длето , нивните кучешки заби се истакнати и нивните carnassials не се премногу специјализирани. Нивните катници се срамнети и се прилагодени за мелење. Нивните вилици се доволно моќни да ги уништат повеќето коски; испровоциран јазовец еднаш беше пријавен дека гризе маж на човекот толку силно што неговата рака мораше да биде ампутирана. Стоматолошката формула е 3.1.3.1 3.1.4.2.
Миризливи жлезди се присутни под основата на опашката и на анусот. Субкаудалната жлезда лачи масна супстанца со мирис на мирис, крем боја, додека аналните жлезди лачат течност со посилен мирис, жолтеникаво-кафеава боја.
Крзно лево|мини| Монтиран еритристички јазовец