Valèri Bernard (en francés: Valère Bernard; Marselha, 10 de febrièr de 1860 – Marselha, 6 d'octobre de 1936) foguèt un pintor, gravador e escrivan occitan de Provença.
Biografia thumb|250px|Valèri Bernard fasent un discors durant l'enterrament de Frederic Mistral Sa familha èra sortida d'Avinhon. A 15 ans, s'inscriguèt a l'Escòla de las Bèlas Arts a Marselha, abans de contunhar a estudiar la pintura a París amb Alexandre Cabanèl e Pierre Puvis de Chavannes. Dins la capitala francesa venguèt amic de mantun felibre occitan coma Pau Arena, Raols Ginèsta e Maurici Faure entre d'autres e collaborèt a la Revue Félibréenne qu'aviá fondada Pau Marieton.
Venguèt Majoral del Felibritge en 1894, e ne foguèt puèi Capolièr de 1909 a 1919. Pauc a cha pauc, se virèt cap a una concepcion globala de la lenga occitana (que per el inclusiá lo catalan), e compausèt alara La legenda d'Esclarmonda dins aquel parlar mixte, que voliá unificador per totes. De 1930 a sa mòrt, foguèt president de la Societat d'Estudis Occitans.
Òbras paregudas Li Balado d'Aram, 1883. Li Cadarau, 1884 Guerro, ambe 11 gravaduras de l'autor, 1893 Bagatóuni, roman, 1894 La Pauriho, poèmas, 1899 Long la Mar Latino, poèma, 1908 L'Aubre en Flour, poèmas, 1913 La Legenda d'Esclarmonda, poèma en dotze cants, 1925 Lugar, 1925
Òbras postumas Lindaflor, Rèina dels Somnhes Fleur pure, 1938. Letanìo, Litanies, poèmas, 1946. La Légende de Jean de l'Ours, 1974. Mémoires, 1978. Jouglar Felibre, amb traduccion francesa, 1982. Proumié e darrié pouèmo, 1986. Dans le monde des rêves, récit, 1986. Ienoun, poèma inacabat, 1987. La Feruno, amb traduccion francesa, 1992. Angèlo Dàvi, amb traduccion francesa, 1996.
Bibliografia
Ligams
Tot sus Valèri Bernard (en francés)
categoria:Literatura occitana Categoria:Escrivan occitan del sègle XX Categoria:Escrivan occitan del sègle XIX Categoria:Poèta occitan Categoria:Naissença a Marselha categoria:Naissença en 1860 categoria:Decès en 1936 Categoria:Capolier dau Felibritge