EspoeiSegon la prononciacion e la grafia Espouei de Mistral. o EspueiToponimia Occitana - La Mapa occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Espouey en nòrma mistralencahttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1048.jpg; Espoey en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [es'pwej]. Las fòrmas ancianas que son Espuei/Espui cap a 1062, Espoei en 1131, Espoi au sègle XIIau, Spoey en 1402, Aspoey en 1434, Expouey en 1675, Espoey (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 321.
Segon Dauzat, Espuei que vien de es, « en les », e podium, « puei, tuc, turon » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 272.
Segon Miquèu Grosclaude, contra l'explicacion de Dauzat, es, « en los » existeish pas en occitan, qu'ei ua contraccion francesa. En mei d'aquò, dab un plurau, que i auré ua -s au nom. Es qu'ei l'article definit arcaïc, derivat probablament de ipse e dispareishut cap a l'an mil. Puei que pòt correspóner a simples tumuli; que sembla estar atau aquí .
N.B. Autes autors, com Ernèst Negre, Burgan e Lafon, qu'accèptan en occitan la contraccion es, deu latin in illos > en los >els > es Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 203. Cf. per exemple lo nom de l'autor Isaac Despuech e autes, on Des- ei pas Dels-. Totun, dens lo cas precis de Espuei, l'argument de l'abséncia d's que compta.
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn