Епос, або епопея од έπος, epos “слово, росповѣдь” — род литературы, про якый суть характерны россяглость умѣлецького зображѣня реалиты, сюжетность, росповѣдность, притомность характерных постав, через чины котрых роскрывать ся динамика зображованого.Білоус П., с. 320. Аристотел означать епос як «росповѣдь о подѣи, о дачом окремом од себе»,Літературознавча енциклопедія, том 1, сс. 345–346. протикладом епоса е лирика, як росповѣдь о своем внуторном свѣтѣ.
Зачаточно ишло о поезию, епопеев называли героичну поему, котра была главным и найдавнѣйшым жанром у вельох народох. Примѣром суть Илиада и Одисея в Старовѣкой Греции або Слово о полку Игоревѣ у давных Славянох. Авшак в сучасности тото понятя вышло не лем за границѣ поезии, але и за границѣ литературы, и поуживать ся дотычно малярства, театру тай иншых видох умѣня, зображуючых реалиту.
Жерела и одказы Білоус П.: Термінологічний словник. //Білоус П. В.: Вступ до літературознавства: навч. посіб. — Київ: ВЦ «Академія», 2011. — 336 с. — — сс. 316-330. Літературознавча енциклопедія / y двох томах / Авт.-уклад. Ю. І. Ковалів. — К: ВЦ «Академія», 2007. (Енциклопедія ерудита). Том 1 — 608 с. (т. l)
Референции
Катеґорія:Поезія Катеґорія:Литературны термины Катеґорія:Литературны жанры